 |
| η Κερκόπορτα στην Κωνσταντινούπολη |
Τις τελευταίες ημέρες, σ΄όλη την Ελλάδα κι΄όπου, σ΄όλο τον
κόσμο, υπάρχει ζωντανός Ελληνισμός, έγιναν δεκάδες εκδηλώσεις αφιερωμένες στην
Πτώση της Κωνσταντινουπόλεως.
H Bυζαντινή Αυτοκρατορία μέχρι και
το ΙΘ΄αιώνα ήταν ένας θολός και μάλλον απωθητικός χώρος, για τους ιστορικούς
της προηγμένης Δύσης. Τα χίλια εκατό και πλέον χρόνια της τα θεωρούσαν
μεσαιωνικά και την πτώση της Πόλης, ως αρχή της αναγεννήσεως.
Ακόμη και ο διαφωτισμός και ο
ουμανισμός έκαναν ένα τεράστιο άλμα σύνδεσής τους, μέσω Ρώμης, με την αρχαία
κλασσική Ελλάδα ως τον Αριστοτέλη και τον Πλάτωνα κι΄αυθαίρετα κι απαξιωτικά
παρέγραφαν κι΄όλη την ελληνιστική περίοδο, ως ιστορικό χώρο παρακμής.
Η ιστορία όμως γράφεται απ' τα
γεγονότα και τις συνέπειές τους. Οι ιστορικοί συγγραφείς, όταν δεν είναι
συνεπείς στην ιστορική αλήθεια, παραγράφονται. Σήμερα η ιστορική επιστήμη
στέκεται με σεβασμό μπροστά στη Βυζαντινή ιστορία κι' εκατοντάδες τόμοι
γεμίζουν τις βιβλιοθήκες. Το Βυζάντιο εξακολουθεί να είναι δυσνόητο και πολλές
φορές ακατανόητο, αλλά είναι για όλους μεγάλο, σημαντικό, σπουδαίο κι'