ΕΘΝΟΜΕΛΛΟΝΤΙΣΜΟΣ

 

Ο όρος Εθνομελλοντισμός είναι σύνθετος και προκύπτει από τις λέξεις «Έθνος» και «Μέλλον», με την κατάληξη -ισμός που δηλώνει ιδεολογικό ρεύμα.

Αν και δεν υπάρχει ακόμη επίσημα καθορισμένο δόγμα ή σχολή με αυτό το όνομα, μπορεί να περιγραφεί ως μία σύγχρονη ιδεολογική πρόταση που συνδυάζει την εθνική συνείδηση με μια μελλοντοστραφή, δημιουργική και τεχνολογικά εξελιγμένη προοπτική του ανθρώπου και της κοινωνίας.

---

🔷 Πυρηνικές αρχές του Εθνομελλοντισμού (όπως μπορεί να διατυπωθούν φιλοσοφικά)

1. Το Έθνος ως οργανισμός ζωντανός
   Δεν είναι απλώς ιστορικό κατάλοιπο, αλλά δύναμη δημιουργίας και πολιτισμού που συνεχώς εξελίσσεται μέσα στον χρόνο.

Οι βουλευτικές εκλογές της 21ης Μαΐου 2023 και η πιθανή ριζοσπαστικοποίηση των Ελλήνων εθνικιστών.

 Οι βουλευτικές εκλογές της 21ης Μαΐου 2023 και η πιθανή ριζοσπαστικοποίηση των Ελλήνων εθνικιστών.

 

Του Χρήστου Μπίσδα

1-5-2023

 

Οι βουλευτικές εκλογές της 21ης Μαΐου 2023, που θα διεξαχθούν με το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής, ήταν μοναδική ευκαιρία για είσοδο στη Βουλή εθνικιστικών/πατριωτικών κομμάτων. Χρησιμοποιώ αόριστο διότι οι εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η ευκαιρία χάθηκε, εκτός αν το Εθνικό Κόμμα Έλληνες κατορθώσει να συμμετάσχει στις εκλογές ξεπερνώντας τα εμπόδια που δημιούργησε το «συνταγματικό τόξο» με τις γνωστές

Η Αφροδίτη τής Μήλου

 Ώ εσύ ανυπέρβλητη ομορφιά, 

ώ εσύ τού πλανήτη κάλλος! 

(Γ. Σαγιάς)

Η Αφροδίτη τής Μήλου, εκτίθεται στο Μουσείο τού Λούβρου στο Παρίσι. Πρεσβευτής τού μεγαλείου τού ελληνισμού, της αρμονίας, της θηλυκότητας, της γυναικείας ομορφιάς. Εκπάγλου ομορφιάς, σαγηνευτική, διεγείρει την φαντασία και εξάπτει το όνειρο.

Δημιουργημένη περίπου το 150 π.Χ. - 100 π. Χ. από παριανό μάρμαρο, με ύψος 2,02 και βάρος σχεδόν έναν τόνο (900 κιλά χωρίς τα μέλη και στοιχεία που λείπουν), μαγνητίζει το βλέμμα τού επισκέπτη, οδηγεί τις αισθήσεις και -ενίοτε- οδηγεί καλλιτέχνες και αλαφροΐσκιωτους σε

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΥΠΕΡ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΥΘΩΝ!

Γράφει ο Γιώργος Σαγιάς

Πνευματική εξέγερση, εναντίον πολιτικών μύθων τής εποχής μας. -Πολυπολιτισμός: Δεν υπάρχει. Επιδιώκεται να υπάρξει και να επεκταθεί. Κατ' ουσίαν είναι άρνηση αυτής καθ' αυτής τής διαφορετικότητας. Πώς όμως μπορούν να εξηγήσουν οι συστημικοί, από τη μία πλευρά να μιλούν για διαφορετικότητα και από την άλλη να επιδιώκουν φανατικά την εξαφάνισή της μέσα στο παγκόσμιο χωνευτήρι που ονειρεύονται και επιδιώκουν; Η επιδιωκόμενη ομογενοποίηση είναι αφύσικη ακρότητα κατά εθνών και λαών.

-Δικαιωματισμός: Η πονηρή κρυψώνα. Η ύπαρξη δικαιωμάτων δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να σημαίνει κοινωνική επιβολή μειοψηφιών σε πλειονοψηφίες,

Η συλλογική μνήμη του ανθρώπινου είδους και η αποστολή της Φυλής των Ελλήνωv

γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Είναι κοινά αποδεκτό ότι οι δυνατότητες του κάθε ανθρώπου είναι πεπερασμένες και διαφορετικές. Το ίδιο και οι δυνατότητες των μεγάλων ενοτήτων (Φυλές). Έχουν τα δικά τους όρια, πεπερασμένα και διαφορετικά. Τέλος, όλο και περισσότεροι επιστήμονες αποδέχονται την ιδέα ότι οι εμπειρίες του ανθρώπινου είδους είναι καταγεγραμμένες στην συλλογική του μνήμη. Μια μνήμη που ο βασικός της πυρήνας μεταφέρεται μέσω του DNA μας φυλασσόμενος μέσα σε αυτό.

Με αυτές τις σκέψεις ονειρευτήκαμε να αλλάξουμε τον κόσμο!

του Πολύδωρου Ιππ. Δάκογλου

Λες και μια αόρατη δύναμη οδήγησε τα βήματά μας στο Πεδίο του Άρεως, στην οδό Λομβάρδου 10.

Ανταμώσαμε και ενώσαμε ιδέες και όνειρα για την ζωή. Με απόλυτη πίστη ότι «Μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο». Πως, μπορούσαμε να κάνουμε τον Λαό των Ελλήνων να νιώσει και πάλι Ενωμένος… Υπερήφανος… Διαφορετικός… και με παγκόσμια Αποστολή.

Καταθέσαμε το σώσμα της ψυχής μας και το απόσταγμα των γνώσεων που είχαμε για την Ελλάδα. Ζητήσαμε τη βοήθεια του Περικλή Γιαννόπουλου, του Ίωνα Δραγούμη, του Ιωάννη Συκουτρή, του Άγγελου Σικελιανού, του Κωστή Παλαμά και πολλών άλλων “παραμελημένων φίλων” και καταλήξαμε στον Κοινό μας Παρανομαστή.

Σαν αποτέλεσμα προέκυψαν δυο φράσεις:

- Εγώ θα σώσω το Έθνος μου!

- Χρειάζεται Επανάσταση καθολική!

Αναθέσαμε στον εαυτό μας τον ρόλο του Χαλαστή και του Χτίστη και βγήκε μια λέξη ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ!

Ή ελληνική εθνεγερσία από την Εθνικιστική οπτική

Ή Εθνεγερσία του 1821 έφερε στο προσκήνιο τό πρωταρχικό ζή­τημα του τρόπου παραμονής και διακινήσεως στην εξουσία εκείνης τής ηγουμένης μειοψηφίας, πού εκείνη τήν στιγμή δημιουργούσε τήν ελεύθερη δόμηση του Ελληνικού Λαού, έφερε δηλαδή στο προσκήνιο τό ζήτημα του πολιτεύματος.

Για τήν μελέτη ενός τόσο σπουδαίου άλλα και τόσου πολύπλοκου ζητήματος είναι αναγκαίο να διακρίνουμε τέσσερις φάσεις μέσα στην Ελληνική Εθνεγερσία. Ή πρώτη διαρκεί άπό τό 1821 μέχρι τό 1822. Ή δεύτερη άπό 1823 μέχρι τό 1826. Η τρίτη άπό 1826 μέχρι τό 1831. Καί ή τέταρτη άπό τό 1832 μέχρι τό 1837.

Ή πρώτη περίοδος, είναι ή περίοδος τών μεγάλων νικών τών Ελληνικών επαναστατικών δυνάμεων, στό Βαλτέτσι, στη Γραβιά, στά Βασιλικά, στην Τρίπολη, στά Δερβενάκια. Είναι ή «ηρωική εποχή τής Έθνεγερσίας.

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ

Ή στήλη αυτή άπό τήν πρώτη της παρου­σία ασχολήθηκε κυρίως μέ Ιδεολογικά θέμα­τα. Σάν ιδεολογία εννοούμε τήν φιλοσοφική ρίζα ή αφετηρία των πολιτικών θέσεων. Επει­δή, όπως είδαμε, ή αντικειμενική φιλοσοφική άναζήτησις σέ σύζευξι μέ τήν υίοθέτησι της Βουλητικής συνιστώσης τοϋ Σύμπαντος μας οδηγεί στόν Εθνικισμό, συμβαίνει νά ασχο­λούμεθα και νά αναλύουμε τίς φιλοσοφικές ρίζες καί αφετηρίες των Εθνικιστικών πολι­τικών θέσεων καί άρχών. Αυτή είναι ή Εθνι­κιστική Ιδεολογία.

Δέν ασχολούμεθα, επομένως, μέ τήν καθα­ρά φιλοσοφία, οϋτε, πολύ περισσότερο, μέ τά θέματα της Θρησκείας καί δή τά δόγματα. 

Α­ναφερθήκαμε στήν θρησκεία μόνον λόγω της συνάφειας της πρός τον Εθνικισμό καί  είδικώτερα λόγω τού γεγονότος ότι (όπως ήδη έχουμε αναλύσει), στήν συλλογική ανελικτι­κή πορεία ενός "Εθνους, τήν ηρωική περίοδο διαδέχονται περίοδοι κρατικής οργανώσεως καί πνευματικής δημιουργίας, δράσεις πού εί­ναι της αρμοδιότητος τοϋ Εθνικισμού καί πού ωθούν τήν έξέλιξι τοϋ άνθρωπου ώς είδους. 

Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΤΗΣ ΦΥΛHΣ

Ή φυλή αποτελεί μιά αλληλουχία δια μέσου των αίώνων, φυλετικών χαρακτηρι­στικών, πού κληροδοτούνται άπό γενιά σέ γενιά, μεταβιβάζονται με την συνέχεια του γενετικού κώδικα, δημιουργούν μιά αλυσί­δα κοινών δεσμών, πολιτισμικών, καί πολιτιστικών στοιχείων.

Τό φυλετικό υπόστρωμα, ό καμβάς πού πάνω του υφαίνονται οί δημιουργικές διερ­γασίες, της φυλής αποτελεί εκείνο τό στοι­χείο πού άφ' ενός ενοποιεί όλα τά μέλη μιας φυλής σέ μιά κοινή ομάδα, άφ' έτερου δέ διαφοροποιεί την συγκεκριμένη φυλή άπό τίς υπάρχουσες.

Κάθε φυλή έχει νά επίδειξη μιά ιδιαιτε­ρότητα πού αντανακλά τήν διαχρονική ποιότητα των φυλετικών της χαρακτηρι­στικών. Τά φυλετικά χαρακτηριστικά, δέν αποτελούν άπλα καί μόνον μιά έπιβεβαίωσι της φυλετικής υποστάσεως μά κυριαρχι­κά λειτουργούν σάν δείκτες αξιολογήσεως της φυλετικής δημιουργικής παρουσίας καί τών αποστολών ή τών κοσμοθεωρητικών προοπτικών πού έντέλεται ή φυλή στον εαυτό της.

Κληρονομικότης και Περιβάλλον (όλο το βιβλίο)

Αντίο Κώστα...
Κώστας Χατζησταύρου, Ιατρός Πνευμονολόγος Φυματιολόγος
Αν. Καθηγητής Παν. Αθηνών
Υπήρξες ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ σε όλα...
Σπουδαίος Φίλος
Σπουδαίος Άνθρωπος
Σπουδαίος Επιστήμων
και πάνω απ' όλα...
ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ!
Μεγάλο το κενό, φτωχά τα λόγια, ανείπωτη η θλίψη...

Φώτης Σακελλιάδης 

Για να τιμήσουμε την μνήμη του συν. Κώστα Χατζησταύρου που έφυγε σήμερα από την ζωή αναδημοσιεύουμε το βιβλίο του (των 33 σελίδων) με τίτλο: ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΤΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ Το επιστημονικό πόνημα το επεξεργάστηκε και συνέγραψε το 1978 ο ιατρός Κωνσταντίνος Χατζησταύρου, κορυφαίο στέλεχος του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ και καθηγητής της έδρας ιδεολογίας της Σχολής το αναδημοσιεύουμε ολόκληρο χωρίς ενότητες, έτσι ώστε να μπορείτε να το διαβάσετε πιο εύκολα.  

Μια ακόμη επιστημονική εργασία με πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις που αποδεικνύει πόσο μπροστά από την εποχή του βρίσκονταν το νεαρό τότε εθνικιστικό κίνημά μας.

Φυλετισμός, Οικολογία, Δημογραφία.

απόσπασμα του Νίκου Καζαντζάκη από την "Ασκητική"
που αναφέρεται στην ράτσα.

Μία παρεξηγημένη σήμερα έννοια είναι ή έννοια τοϋ φυλετισμού. Τό επικρατούν πολι­τικό σύστημα έχει φορτίσει αρνητικά τίς έν­νοιες «φυλετισμός» καί «φυλή» γιά νά μπόρεση νά παραγάγη τόν ανθρώπινο τύπο πού τού χρειάζεται, τόν άνθρωπο - ρομπότ.

Ή φύσις παρήγαγε τό ανθρώπινο είδος σέ διαφόρους τύπους πού ονομάζουμε φυλές. Κάθε φυλή έχει όχι  μόνον τά δικά της εξωτε­ρικά γνωρίσματα αλλά καί κυρίως, τό δικό της εξελικτικό επίπεδο καί τίς δικές της έμφυτες κλίσεις καί ψυχοπνευματικές ικανότητες. Ι­στορικά ό άνθρωπος δέν έχει έμφανισθή σάν άτομο, άλλά σάν ομάδα, τήν ομάδα αυτή πού ονομάζουμε κοινότητα. Ή φυσική βάσις μιας κοινότητας υπήρξε πάντοτε ή φυλή, διότι αυ­τή είναι ό μόνος κοινός παρανομαστής τών άτόμων τής κοινότητος ό όποιος μένει αναλλοίωτος κατά τήν διαδοχή τών γενεών καί επομένως μπορεί νά εξασφάλιση τήν απα­ραίτητη σταθερότητα γιά τήν διαμόρφωσι τής «προσωπικότητος» τής ομάδος, τής κοινότη­τος ή τοϋ "Εθνους. 

Ο ΕΞΑΤΟΜΙΣΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

 Ποιά είναι ή θέσι του άνθρώπου στίς σημερινές κοινωνίες; Που τοποθετείται ή υπαρξί του άπό τά σύγχρονα φιλοσοφικά ρεύματα και ποιά είναι ή έπίδρασις των συνθηκών της εποχής μας σ΄ αυτόν; Πώς αντιμετωπίζουν τόν "Ανθρωπο τά δυό βασι­κά φιλοσοφικά ρεύματα πού επικρατούν στην εποχή μας; Εί­ναι ερωτηματικά πού οπωσδήποτε απαιτούν άπάντησι γιά νά γίνη στην συνέχεια άξιολόγησι των κριτηρίων πού θά στοιχειο­θετήσουν τήν σωστή τοποθέτησι του άνθρωπου.

Κατ’ αρχήν πρέπει νά άναφερθή μία πραγματικότης. "Οτι μεμονω­μένος, τελείως έξατομισμένος άνθρω­πος, δέν αναφέρεται σέ καμμία ι­στορία, Δέν αναφέρεται από κανένα. Ή κατάστασις αυτή είναι μία ύπόθεσι, αυτών πού πιστεύουν στον α­τομικισμό και πού αποτελεί ήδη μία πρώτη μαρτυρία του παραλογισμού.Ό τέλεια μεμονωμένος άνθρωπος είναι, όπως χαρακτηριστικά έχει λεχθή, προϊόν νοητικής αφαιρέσεως πού δέν ανταποκρίνεται στήν πρα­γματικότητα.Τό φυσικό, τό δεδομένο και τό α­ναγκαίο είναι ή κοινότης, μέσα στήν οποία υπάρχουν και εξω άπό αυτήν δέν είναι δυνατόν νά εννοηθούν άν­θρωποι. Βεβαίας υπάρχουν διαβαθ­μίσεις ανάλογα μέ τήν αποκοπή καί τήν άπομόνωσι του άνθρωπου ά­πό τήν κοινωνία μέσα στήν οποία ζή.

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ

Κατά τόν παρελθόντα αίώνα επι­κρατούσε μεταξύ των ξένων Ιστο­ρικών μία γενική άποψι σχετικά μέ τήν Ιστορία του Ελληνικού "Ε­θνους, όσον άφορά τήν άρχή καί τήν διάρκεια της. Ειδικώτερα έπιστεύετο ότι ή Ελληνική Ιστορία αρχίζει τό έτος 776 π.Χ. μέ τήν έναρξι των Όλυμπιάδων, καθώς οί εξιστορήσεις τοΰ Όμηρου καί της μυθολογίας γενικώς εθεω­ρούντο ώς φανταστικές. Μερικοί μάλιστα «Ιστορικοί»», ωθούμενοι προφανώς άπό τόν Διεθνή εβραϊ­σμό, εξέφραζαν τήν άποψι ότι ή Ελληνική Ιστορία ««τελείωνε» μέ τήν εκστρατεία τοΰ Αλεξάνδρου. Επειδή ή απότομος έμφάνισις καί ταχεία παρακμή (μέσα σέ 500 χρόνια) ενός πολιτισμού μέ τόσο υψηλές κατακτήσεις (στίς όποιες έβασίσθη άλλωστε καί ό Δυτικο­ευρωπαίος πολιτισμός) δέν ήταν δυνατόν νά έξηγηθή, ύπεστήριξαν οί επιστήμονες αυτοί ότι οί "Ελληνες παρέλαβαν τόν πολιτι­σμό τους άπό τους Ανατολικούς: Σουμερίους, Άσσυρίους καί Αιγυ­πτίους, των οποίων ή Ιστορία έφαίνετο νά άρχίζη παλαιότερα.

Από τήν γενική αυτή πεποίθησι δέν μπορούσαν νά αποκλίνουν καί οί απόψεις γιά τό αλφάβητο. Έτσι, σύμφωνα μέ τίς αντιλήψεις αυτές, τό Ελληνικό αλφάβητο προήρχετο άπό τό λεγόμενο Φοι­νικικό. Στόχος τών θεωριών αυτών ήταν, μέσω τών Φοινίκων, νά άποδοθή τελικώς ή πατρότης τοΰ αλφαβήτου στους Εβραίους Ιουδαίους.

Ο ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ

Τό νόημα πού έχει ό διεθνισμός στην εποχή μας, αποτελεί σίγουρα άπόδειξι και έκφρασι του παραλο­γισμού, της παρακμής καΐ τής καταρρεύσεως. Οί περισσότεροι άπ' αυτούς πού σε μια στιγμή θα υπο­στηρίξουν τον διεθνισμό, δεν είναι σε θέσι να προσ­διορίσουν τήν φύσι του, να δώσουν μια ικανοποιη­τική ερμηνεία του όρου. Ώρισμένες φορές ή σύγχισι είναι τόσο έντονη πού υποστηρίζουν τελείως αντί­θετες έννοιες και πού πολλές φορές προσπαθούν να συμβιβάσουν τα ασυμβίβαστα.

"Ενα άλλο χαρακτηριστικό σημείο είναι ή έκμετάλλευσι του όρου. Ή προπαγανδιστική έκμετάλλευσι μέ σκοπό νά κερδηθοϋν πολιτικά ώφέλη. Ή ακόμα και νά εξυπηρετηθούν ξένα εθνικά συμφέροντα!

Αποτελεί χρέος μας λοιπόν νά παρουσιάσουμε τήν αντικειμενική πραγματικότητα, εστω και αν αυτή δυ­σαρέστηση ορισμένους.

Ή αρχική τοποθέτησι του ζητήματος άπό τούς διεθνιστές είναι ή έξης:

Πρέπει νά τερματισθή ό διαχω­ρισμός τής άνθρωπότητος σέ κράτη.

Πρέπει νά εξα­λειφθούν οί εθνικές διακρίσεις και νά άποτελέση όλόκληρος ό κόσμος μία κοινότητα, χωρίς ανταγω­νισμούς καΐ πολέμους.

Ο ΕΛΛΗΝ ΜΙΝΩΣ

Ή Ελληνική Φυλή έχει στο ενεργητικό της μία πρωτοπόρο πολυχιλιετή παρουσία στον πλανήτη μας. Συγκαταλέγεται μεταξύ των πολύ λίγων (τεσσάρων ή πέντε) κορυφαίων, με κριτήριο την πολιτιστική δημιουργία, εθνών, και κατά τήν άποψη μας είναι ή κο­ρυφαία όλων. Ή παρουσία της από πολλών χιλιετιών (μέχρι τά όρια της εμβελείας της Επιστήμης) στον μείζονα γεωγραφικό χώρο της Ελληνικής χερσονήσου, του Αιγαίου, και της Μ. Ασίας είναι σήμερα τεκμηριωμένη με τεκμήρια ιστορικά, ανθρωπολογικά, γλωσσολογι­κά, αρχαιολογικά, γεωλογικά κ.λπ.

Τό γεγονός αυτό είναι φυσικό νά μήν είναι εύκολα αποδεκτό από τους λαούς εκείνους πού σήμερα διακατέχονται από τήν πλάνη της άνωτερότητος, δηλαδή τούς Δυτικοευρωπαίους. Περισσότερο, όμως, είναι ενοχλητικό στους Εβραίους Σιωνιστές, οί όποιοι δεν θά μπο­ρέσουν ποτέ νά ολοκληρώσουν τό σχέδιο της παγκοσμίου κυριαρ­χίας σε ένα κράτος Όργουελικοΰ τύπου έφ' όσον ό κόσμος έχει επαφή με τό Ελληνικό Πνεύμα ή έφ' όσον ύπάρχη ή Ελληνική Φυλή πού μπορεί νά τό έπανεκφράση.

Ο ΕΛΛΗΝ ΚΑΙ Ο ΓΥΦΤΟΣ

Ή πρόσφατη έπικαιρότης έστρεψε, μέ 

α­φορμή ένα στυγερό έγκλημα, τήν προσοχή μας σέ μία αλλόφυλη μειονότητα πού κατοι­κεί στή χώρα μας, τούς λεγόμενους αθιγγά­νους ή γύφτους. Ή κατεστημένη εξουσία Ισχυρίζεται ότι απαρνείται μετά βδελυγμίας κάθε υπόνοια φυλετικών θεωρήσεων, φυλετισμοϋ ή χονδροειδοϋς ρατσισμού. Έν τού­τοις, μέ αφορμή τήν επικαιρότητα αυτή προσεπάθησε μέσω τηλεοπτικών προγραμμά­των νά περάση στήν Κοινή Γνώμη τήν άντίληψι ότι οί γύφτοι είναι ταυτόχρονα καί "Ελληνες αλλά καί μία ιδιαίτερη καί χαρισμα­τική φυλή. Ώς χαρίσματα της, μάλιστα, προεβλήθησαν ή ροπή της φυλής αυτής γιά διαρκή περιπλάνησι (προφανώς διότι οί φο­ρείς της κατεστημένης εξουσίας έχουν καί αυ­τοί τό ιστορικό σύμπλεγμα τοϋ πλάνητος), καθώς καί τό γεγονός ότι κάποιοι έρευνηταί κατέγραψαν γλωσσικά ιδιώματα των γύφτων. Άλλα ή ΰπαρξις ενός υποτυπώδους ιδιώμα­τος σέ μία φυλή δέν αποτελεί στοιχείο χαρι-σματικότητος, άν καί όπως θά δούμε, οί γύφτοι στερούνται παντελώς ίδίας γλώσσης.

Τα Οικονομικά συστήματα.

Συνεχίζοντας την ανάρτηση ιδεολογικών θεμάτων από το βιβλίο μας " η Ιδεολογία του Ενιαίου Εθνικιστικού Κινήματος -ΕΝ.Ε.Κ. και που αποτέλεσαν μέρος από τα μαθήματα της έδρας της Ιδεολογίας της Σχολής Στελεχών (Σ.Σ.) του Κινήματος, ολοκληρώνουμε σήμερα το 11ο κεφάλαιο ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ  δημοσιεύοντας το τελευταίο θέμα,  τα οικονομικά συστήματα. 

Να υπενθυμίσουμε στους φίλους του Κοινού Παρονομαστή πως τα ιδεολογικά μας άρθρα βρίσκονται κάτω από την ετικέτα ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ  

Τα Οικονομικά συστήματα. 

Οι παραπάνω βασικές οικονομικές λειτουργίες είναι κοινές σε όλα τα οικονομικά συστήματα. Σ’ αυτά διαφέρει ο τρόπος με τον οποίο επιτελούνται.

Δύο είναι τα βασικά οικονομικά συστήματα: Το σύστημα της Αγοράς και το σύστημα της Σχεδιοποιήσεως.

Στο σύστημα της Αγοράς το ζήτημα για το ποια αγαθά θα παραχθούν, σε τι ποσότητες, με ποιόν τρόπο, κανονίζεται από τις επιχειρήσεις με βάσι το νόμο της προσφοράς και της ζητήσεως. Σε χοντρές γραμμές, όταν αυξάνεται η ζήτηση αυξάνεται και η προσφορά και επομένως και η παραγωγή ενός αγαθού. Αυτό συμβαίνει διότι οι επιχειρηματίες επιδιώκουν το μέγιστο δυνατό κέρδος.

Η οργάνωση του οικονομικού συστήματος.

Συνεχίζοντας την ανάρτηση ιδεολογικών θεμάτων από το βιβλίο μας " η Ιδεολογία του Ενιαίου Εθνικιστικού Κινήματος -ΕΝ.Ε.Κ. και που αποτέλεσαν μέρος από τα μαθήματα της έδρας της Ιδεολογίας της Σχολής Στελεχών (Σ.Σ.) του Κινήματος, και καθώς διανύουμε το 11ο κεφάλαιο ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ  δημοσιεύουμε το προτελευταίο θέμα, την οργάνωση του οικονομικού συστήματος και θα κλείσουμε στην επόμενη δημοσίευση μετά τα οικονομικά συστήματα. 

Να υπενθυμίσουμε στους φίλους του Κοινού Παρονομαστή πως τα ιδεολογικά μας άρθρα βρίσκονται κάτω από την ετικέτα ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ  

 Η οργάνωση του οικονομικού συστήματος. 

Τα άτομα μια κοινωνίας, κατά την οικονομική τους δράσι ευρίσκονται σε συνεργασία και αλληλοεξάρτησι, που τοποθετείται μέσα σ’ ένα πλαίσιο από ήθη, έθιμα και νομικούς θεσμούς. Έτσι σχηματίζονται οι καλούμενες οικονομικές σχέσεις.

Οικονομικές Ανάγκες (Εισαγωγή στην Πολιτική Οικονομία)

Συνεχίζοντας την ανάρτηση ιδεολογικών θεμάτων από το βιβλίο μας " η Ιδεολογία του Ενιαίου Εθνικιστικού Κινήματος -ΕΝ.Ε.Κ. και που αποτέλεσαν μέρος από τα μαθήματα της έδρας της Ιδεολογίας της Σχολής Στελεχών (Σ.Σ.) του Κινήματος, και καθώς διανύουμε το 11ο κεφάλαιο ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ  δημοσιεύουμε το β’ κεφάλαιο μετά την εισαγωγή, τις ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ. Στις δυο επόμενες δημοσιεύσεις θα βάλουμε την οργάνωση του οικονομικού συστήματος και μετά τα οικονομικά συστήματα 

Να υπενθυμίσουμε στους φίλους του Κοινού Παρονομαστή πως τα ιδεολογικά μας άρθρα βρίσκονται κάτω από την ετικέτα ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ 

Οικονομικές ανάγκες. 

Οικονομική ανάγκη ονομάζεται η αντίληψι για την έλλειψι ικανοποιήσεως, που σχηματίζει ο άνθρωπος, πάνω σε ωρισμένους υλικούς τομείς της ζωής του. Στην προσπάθειά του να καλύψη αυτές τις ανάγκες αναπτύσσει την οικονομική του δράσι.

Εισαγωγή στην Πολιτική Οικονομία

Συνεχίζοντας την ανάρτηση ιδεολογικών θεμάτων από το βιβλίο μας " η Ιδεολογία του Ενιαίου Εθνικιστικού Κινήματος -ΕΝ.Ε.Κ. και που αποτέλεσαν μέρος από τα μαθήματα της έδρας της Ιδεολογίας της Σχολής Στελεχών (Σ.Σ.) του Κινήματος, εισερχόμαστε στο 11ο κεφάλαιο ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ξεχωριστά θα δημοσιεύσουμε μετά την εισαγωγή β)τις οικονομικές ανάγκες γ)την οργάνωση του οικονομικού συστήματος και δ) τα οικονομικά συστήματα 

Να υπενθυμίσουμε στους φίλους του Κοινού Παρονομαστή πως τα ιδεολογικά μας άρθρα βρίσκονται κάτω από την ετικέτα ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ 

Η Πολιτική Οικονομία είναι εκείνη η επιστήμη που, από τα μέσα του 18ου αιώνα και πέρα, απετέλεσε τον κεντρικό άξονα όλων των εφηρμοσμένων κοινωνικών επιστημών, μέσα στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό. Η σημασία της προχώρησε με ανοδικό ρυθμό σ’ όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου. Με βάση αυτή, και με τη βοήθεια της επαγωγικής μεθόδου, θεμελιώθηκαν φιλοσοφικοκοινωνικά συστήματα, που προσπάθησαν ν’ αναγάγουν τα κοινωνικά φαινόμενα σε οικονομικούς τύπους.