Εκεί πατριώτες, εδώ φασίστες και γραφικοί! (video)

Ο Νίκος Συρίγος είδε αυτή τη φωτό, ζήλεψε κι απογοητεύτηκε για μια ακόμη φορά... 

Με την Ιταλία μας χωρίζει μια λωρίδα θάλασσας. Θεωρητικά μοιάζουμε. Είμαστε και οι δυο λαοί νότιοι και αλέγκροι. Δεν χαμογελάμε αναγκαστικά. Μας βγαίνει από την ψυχή μας χωρίς ιδιαίτερο ζόρι. Ξέρουμε και οι δυο λαοί ότι η ευτυχία μπορεί να είναι μια τομάτα κομμένη στα τέσσερα, δυο ελιές, μια φρατζόλα ψωμί κι ένα ραδιοφωνάκι πλάι στο κύμα…

Διαφέρουμε όμως σε κάτι. Στον σεβασμό στην έννοια πατρίδα. Οι Ιταλοί είχαν πάντα ψηλά την πατρίδα, τη σημαία, τον Εθνικό Ύμνο.
Θεωρούσαν, θεωρούν και θα θεωρούν όχι απλά υποχρέωση αλλά ιερό καθήκον να τραγουδήσουν (και το κάνουν με την ψυχή τους) τον Ύμνο της πατρίδας τους από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο στίχο. Δεν το θεώρησαν ποτέ γραφικό, ντεμοντέ και (πολύ περισσότερο) φασιστικό να τραγουδούν περήφανα ότι υμνεί την Ιταλία… Δεν φοβήθηκαν μήπως κάποιος τους πει φασίστες…

Αυτός ήταν ο Γιάννης..

Η βιτρίνα της Νέας Θέσεως σπασμένη...

1993 - 94 θά 'ταν. Μαθητής 1ης Λυκείου, κατεβαίνω πρώτη φορά να βρῶ τήν Νέα Θέση στήν Ἱπποκράτους 69α, γιά νά πάρω τό πρῶτο μου βιβλίο ἀπό τά ἅπαντα τοῦ Ἴωνος.

Ψάχνω ἀριστερά τούς ἀριθμούς... Ἱπποκράτους ενενηντακάτι ἔνα βιντεοκλάμπ, παρακάτω ἕνα κουρεῖο, ἕνα ψιλικατζίδικο, ἕνα καμμένο μαγαζί πού ἔβγαζε καπνούς, μετά ἕνα καθαριστήριο, ἕνα μαγαζί μοντελισμοῦ... Καταλαβαίνω πῶς εἶχα κατεβεῖ πολύ... Ξαναγυρνάω ψάχνοντας γιά να συνειδητοποιήσω τελικά ὅτι τό 69α εἶναι ἐκεῖνο τό καμμένο μαγαζί...

Αποχαιρετισμός στον συναγωνιστή Σχοινά..

Σφίγγει η καρδιά μας 

το βλέμμα παγώνει

Η σκέψη γυρίζει 

ξανά στα παλιά

 Με μια σημαία να κρατάς 

στο ένα χέρι

 Ντουντούκα στο άλλο 

και πάντα μπροστά

«Κάποιος λείπει απόψε από την παρέα...» Γιάννη Σχοινά, καλή αντάμωση συναγωνιστή.

Ένα από τα σημαντικότερα στελέχη του εθνικιστικού κινήματος ο συναγωνιστής Γιάννης Σχοινάς δεν είναι πια μαζί μας. Ο Ελληνικός Εθνικισμός από σήμερα είναι φτωχός. Ο Γιάννης ήταν και ο εκδότης των εκδόσεων Νέας Θέσις, του εθνικιστικού βιβλιοπωλείου που του παρέδωσαν οι συναγωνιστές του και το τίμησε υπηρετώντας με όλη την δύναμη της ψυχής του αφήνοντας πίσω του τεράστιο έργο με τις πατριωτικές και εθνικιστικές εκδόσεις του. Ήταν αυτός που πάντα ήταν μπροστά στους αγώνες μας κρατώντας την ντουντούκα στο χέρι, και που ποτέ δεν δίστασε να βάλει το κεφάλι του στην φωτιά.

Δεν είναι «γιαλαντζί» κομμουνιστές. Είναι οι γνήσιοι.

γράφει ο Ζαφείρης

Αναρωτιούνται οι περισσότεροι Έλληνες πως μπορούν να συμβαίνουν αυτά τα παράλογα στην παιδεία μας, στην θρησκεία μας, στα εθνικά θέματα, πως μπορεί να έχει πιάσει πάτο η πατρίδα μας, πως γίνεται όλοι οι γείτονες να διεκδικούν κομμάτι από την πατρίδα μας και να μην ορθώνουμε την παραμικρή αντίδραση, πως είναι δυνατόν να έχουν μετατρέψει την πατρίδα μας σε ξέφραγο αμπέλι εισάγοντας ανεξέλεγκτα ξένους με το πρόσχημα της προσφυγιάς και προσπαθούν με το ζόρι να τους κάνουν μόνιμους κατοίκους δίνοντας τους γη και ύδωρ,  πως η μόνη πολιτική τους που εφαρμόζουν άψογα να είναι ο εθνομηδενισμός, πως ο οικονομικός στραγγαλισμός όλων των Ελλήνων και η φτωχοποίησή τους μπορεί να αποτελεί επίτευγμα όπως καθημερινά ακούμε από τα δημοσιογραφικά φερέφωνά τους.

Το χρονικό της ανασκαφής στη Μερέντα της Αττικής

Νικόλαος Μπάρδης 

05/10/2016

Η Κόρη Φρασίκλεια, ο Κούρος και τα μυστικά τους Η Κόρη Φρασίκλεια και ο Κούρος ενταφιάστηκαν περίπου το 480/490 π.Χ., πριν από την εισβολή των Περσών, όπως προκύπτει από τη χρονολόγηση των ευρημάτων. Το γεγονός  ότι τα αγάλματα δεν ήταν εκτεθειμένα για μεγάλο διάστημα, δικαιολογεί και το ότι σώζονται αρκετά ίχνη του χρώματος που αυτά έφεραν. Η Κόρη Φρασίκλεια ήταν στημένη στον τάφο της νεαρής Φρασίκλειας, η οποία πέθανε ανύπαντρη, όπως μας πληροφορεί η επιγραφή που είναι χαραγμένη στη βάση. Πρόκειται για έργο του γλύπτη Αριστίωνα, που καταγόταν από την Πάρο, και χρονολογείται γύρω στα 550 - 540 π.Χ. Ο Κούρος φτιάχτηκε λίγο πιο μετά από την Κόρη.

Ίων Δραγούμης: ΤΟ ΕΘΝΟΣ - ΟΙ ΤΑΞΕΙΣ - Ο ΕΝΑΣ

Το μικρό αυτό βιβλιαράκι ήταν ένα από εκείνα που το Ενιαίο Εθνικιστικό Κίνημα είχε εκδώσει και παρείχε στους εθνικιστές. Ο Κοινός Παρονομαστής το ψηφιοποίησε και το δημοσιεύει ολόκληρο, έτσι ώστε όσοι θέλουν να μπορούν να το διαβάσουν.

  "Ιων. Δραγούμης

Μέσα στόν κυκεώνα της ξένης ιδεολογικής προ­παγάνδας, καί τό παρακμιακό καί καλοζωϊσμένο πνευματικό χώρο της πατρίδος μας, παραμένουν παρηγκωνισμένες ανιδιοτελείς φυσιογνωμίες, οί ό­ποίες ταύτισαν «εγώ», καί «Ελλάδα», υπακούοντας στίς βαθύτερες τάσεις του εσωτερικού τους κόσμου.

Ό "Ιων Δραγούμης γεννήθηκε τό 1878 στήν Αθήνα, ή οποία έφερε έντονα τά ίχνη της έθνικοαπελευθερωτικής επαναστάσεως του 1821.

Ό εθνικισμός, ως βίωμα καί τρόπος ζωής μά καί θανάτου, ώς κοσμοθεωρία μά.καί βιοθεωρία, ξεπήδη­σε από μέσα του ασυγκράτητος καί ασυμβίβαστος καθορίζοντας ολοκληρωτικά τήν ζωή του.

Ό Μπολσεβίκος χθές στήν Καισαριανή.

Σταλινικό απολίθωμα πώς μπορείς νά είσαι "Έλληνας";
Αφού δέν τίμησες ποτέ τις Θερμοπύλες, αφού δέν γιόρτασες ποτέ σου τόν Μαραθώνα, αφού δέν ένιωσες ποτέ σου δέος στό άκουσμα τού ονόματος τού Μεγαλέξανδρου .
Ποτέ σου δέν κατάλαβες γιατί έπεσαν νεκροί στό καθήκον τους ό Παύλος Μελάς καί οί Μακεδονομάχοι, οί Αυξεντίου, ο Καραολής καί όλα τά παλλικάρια τής ΕΟΚΑ, οί αγωνιστές τού έπους τού ΟΧΙ στά 1940.
Ποτέ σου δέν δάκρυσες γιά τήν γεννοκτονία τών Ελλήνων τής Ιωνίας , τού Πόντου, της Βορείου Ηπείρου .
Τίμησες όμως χθές τόν Ζαχαριάδη (αναφέρθηκες στόν Γράμμο καί τό Βίτσι), τίμησες τόν Βελουχιώτη καί τούς συμμορίτες κατσαπλιάδες, αλλά ξέχασες τήν πηγάδα τού Μελιγαλά μέ τά σφαγμένα γυναικόπαιδα .

Αυτή είναι η δημοκρατία τους!

 

Αυτό το κατασκεύασμα που εξυπηρετεί τα βρώμικα σχέδια τους για την μετατροπή του ίδιου του ανθρώπου σε μαζάνθρωπο, φτιαγμένο μόνο να εργάζεται και να καταναλώνει, άβουλους και μη σκεπτόμενους, το επένδυσαν με αυτό που είχαν οι Έλληνες φτιάξει, την Δημοκρατία, και όλος ο πλανήτης γνωρίζει και το πλάσαραν ως δημοκρατία! Θαυμάστε πως η Νέα Τάξη προσπαθεί να επιβάλλει τις απόψεις της όπου ήδη οι λαοί αντιδρούν. 
κ.π.

Telegraf: Αυτή τη μέρα πριν 2.496 χρόνια πριν, ο δυτικός πολιτισμός ξεκίνησε στη Σαλαμίνα

«Εάν η Δύση είχε γενέθλια, αυτά θα ήταν σήμερα» γράφει η Telegraph, με αφορμή τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, «τη μάχη που έθεσε τα θεμέλια του δυτικού πολιτισμού».

Ο Ντόμινικ Σέλγουντ, είναι Άγγλος ιστορικός, δημοσιογράφος, συγγραφέας και δικηγόρος. Με αφορμή την επέτειο της ναυμαχίας της Σαλαμίνας, η οποία έγινε πριν από 2.496 χρόνια - το 480 π.χ.- έχει γράψει ένα διθυραμβικό άρθρο στη βρετανική εφημερίδα Telegraph.

Ο Σέλγουντ χαρακτηρίζει τη ναυμαχία της Σαλαμίνας ως «επική» και τονίζει ότι είχε μεγαλύτερη επιρροή στον Δυτικό πολιτισμό από οποιαδήποτε άλλη μάχη στην ιστορία.

«Εάν η Δύση είχε γενέθλια, αυτά θα ήταν σήμερα» αναφέρει ο Σέλγουντ, παραθέτοντας την παραδοσιακή ημερομηνία επετείου της ναυμαχίας της Σαλαμίνας, η οποία έριξε αυλαία στην αιματοχυσία του Μαραθώνα και των Θερμοπυλών.

Την ιστορία την γράφουν οι νικητές

γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Στον Γράμμο και στο Βίτσι κάποιοι νίκησαν και κάποιοι ηττήθηκαν. Με μόνη την διαφορά ότι «κάποιοι, σκεπτόμενοι υστερόβουλα, φρόντισαν να μην βρεθούν στην πρώτη γραμμή του πολέμου». Εκεί δηλαδή όπου σημειώνονται οι απώλειες. Έτσι, και από τους μεν και από τους δε, σκοτώθηκαν, σακατεύθηκαν ή περιθωριοποιήθηκαν αυτοί που είχαν Πίστη (σε ιδανικά) και Γενναιότητα (ψυχής). 

Απορφανίσθηκαν οι ηγετικές πυραμίδες των αντιμαχόμενων πλευρών. Και ανέβηκαν στις κορυφές οι δεύτεροι. Αυτοί που έμειναν πίσω, «τα βρήκαν μεταξύ τους». Νεκροί και τραυματίες της μιας παράταξης έδωσαν συντάξεις στους συγγενείς τους, σχεδόν αμέσως, ενώ της άλλης παράταξης, μερικές δεκαετίες αργότερα.

Τη ιστορία την γράφουν οι νικητές. Όχι όμως αυτοί, των πεδίων των μαχών, αλλά εκείνοι που κερδίζουν τον πολιτικό πόλεμο. Και ακόμη πιο σωστά, αυτοί που εδραιώνουν την πολιτιστική τους κυριαρχία. Αυτό ζούμε σήμερα. Την πολιτιστική ήττα των αξιών του Ελληνισμού. Γι’ αυτό οι αιώνιοι αντίπαλοι, εφαρμόζοντας το δόγμα «ο εχθρός υποχωρεί, εμείς επιτιθέμεθα», εντείνουν τις επιθέσεις σε όλα τα μέτωπα.

Ουγγρικό δημοψήφισμα: Τρέμουν οι Βρυξέλλες το σημερινό αποτέλεσμα για προσφυγικό.

Στην Ουγγαρία έχουν την ευκαιρία να αποφασίσουν αν θέλουν να εποικίσουν την χώρα τους. ΄Τους την δίνει ο πρωθυπουργός τους. Στην Ελλάδα δεν τολμούν ούτε και η δημοκρατική τους ευαισθησία το επιτρέπει και όταν αυτό συμβεί φροντίζουν να μετατρέπουν το αποτέλεσμα όπως βολεύει τα νεοταξικά αφεντικά τους. Κ.Π.

Με αμηχανία αντιμετωπίζουν οι Βρυξέλλες το δημοψήφισμα στην Ουγγαρία σχετικά με την αποδοχή ή μη της μετεγκατάστασης των προσφύγων. Το σημερινό δημοψήφισμα είναι το τρίτο που διοργανώνεται μέσα στη χρονιά σε κράτος-μέλος, μετά την ψήφο των Βρετανών υπέρ του Brexit και την απόρριψη της εμπορικής συμφωνίας της ΕΕ με την Ουκρανία από τους Ολλανδούς. «Θέλετε η Ευρωπαϊκή Ένωση να θεσπίσει την υποχρεωτική μετεγκατάσταση των μη-ουγγρικής καταγωγής πολιτών στην Ουγγαρία, χωρίς την έγκριση του Κοινοβουλίου της Ουγγαρίας;» είναι το ερώτημα που αποφάσισε να θέσει ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βικτόρ Ορμπάν, ο οποίος εμφανίζεται πλέον να βάλλει απευθείας κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της οποίας πρωτοβουλία ήταν η πρόταση για κατανομή των προσφύγων στα κράτη-μέλη της ΕΕ.

O Iσοκράτης για την αυτοχθονία των Ελλήνων

Ο Ισοκράτης (436-338 π.Χ.), σχετικά με την καταγωγή των Ελλήνων, αναφέρει: 

«….Ταύτην γάρ οικούμεν ούχ εταίρους εκβαλόντες ούδην έρημον καταλαβόντες ούδην εκ πολλών

εθνών μιγάδες συλλεγέντες, αλλά ούτω καλώς καί γνησίως γεγόναμεν, ώστε εξ ήσπερ έφυμεν, ταύτην

έχοντες άπαντα τόν χρόνον διατελούμεν, αυτόχθονες όντες καί τών ονομάτων τοίς αυτοίς οίσπερ τούς οικειωτάτους τήν πόλιν έχοντες προσειπείν: μόνοις γαρ ημιν των Ελλήνωντην αυτήν τροφόν και πατρίδα και μητέρα καλέσαι προσήκει..» 

(Ισοκράτης, «Πανηγυρικός», 24-25). 

Και στην νέα Eλληνική: 

Ο Καλομοίρης κι ο Παλαμάς

Ή σχέση του Καλομοίρη μέ τήν Παλαμική ποίηση, ήταν στενή καί καίρια στό όλο ποιητικό του έργο. Καί δέν μπορούσε νά ήταν διαφορετικά, αφού ή Παλαμική ποίηση περικλείει μέσα της, ότι καλλίτερο καί πολυτιμώτερο έχει ή αθάνατη εθνική ψυχή μέσα άπό τούς αιώνες. Ό Καλομοίρης, ήταν Ιδεολογικά καί ψυχικά προετοι­μασμένος γιά νά δεχθεί καί νά μετουσιώσει σέ ήχους μουσικούς, Τήν Παλαμική ποίηση. Γράφει ό Καλομοίρης στό πρόγραμμα τής πρώτης συναυλίας μέ έργα του, στην Αθήνα, στίς 11.6.1908: 

«Ό συνθέτης πού πρωτοπαρουσιάζει σήμερα μικρό μέρος τής αρχής του έργου του ονειρεύτηκε νά φτιάξει μιά αληθινά Εθνική μουσι­κή βασισμένη άπ' τή μιά μεριά, στή μουσική των αγνών μας δημο­τικών τραγουδιών μά καί καί στολισμένη άπό τήν άλλη μέ όλα τά τεχνικά μέσα, πού χάρισαν ή αδιάκοπη εργασία τών προδομένων στή μουσική λαών καί πρώτα - πρώτα τών Γερμανών, Γάλλων, Ρώ­σων καί Νορβηγών... Κι' αυτό πρέπει νά είναι ό σκοπός κάθε αλη­θινά Εθνικής μουσικής: νά χτίσει τό παλάτι, πού θά θρονιάσει ή Εθνική ψυχή!»

Αναρχικοί του σήμερα και Μπακούνιν. Κράτος και Πατρίδα.

Το σύνθημα των σημερινών αναρχικών που
χρηματοδοτείται από την Νέα Τάξη πραγμάτων και που
έρχεται σε αντίθεση με αυτά που έλεγε ο Μπακούνιν

Το παρακάτω  απόσπασμα από τα γραπτά του θεωρητικού του αναρχισμού Μιχαήλ Μπακούνιν έρχονται σε αντιδιαστολή  με τις ενέργειες τα συνθήματα αλλά και τον εθνομηδενισμό που εφαρμόζουν οι σημερινοί αναρχικοί, αποδεικνύοντας πως τελικά είναι μαριονέτες του ίδιου του συστήματος και όργανα του κρατικού ελέγχου, αυτού που και καλά είναι εχθροί, αυτό τους ταΐζει, αυτό τους συντηρεί, αυτό τους καλύπτει. Πριν διαβάσετε όπως αυτά που έλεγε ο Μπακούνιν θα πρέπει να  θυμίσουμε για μια ακόμη φορά τι έλεγε ο Δραγούμης, ο πατέρας του Ελληνικού Εθνικισμού για το κράτος για να μπορέσετε να βγάλετε τα συμπεράσματά σας. Πως αν το κράτος δεν εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα καλύτερα να μην υπάρχει.  

«Η ευημερία του Κράτους είναι αθλιότητα του πραγματικού Έθνους, του λαού. Το μεγαλείο και η ισχύς του Κράτους είναι σκλαβιά του Λαού. Ο Λαός είναι φυσικός και νόμιμος εχθρός του Κράτους. Ακόμα και αν ο Λαός υποκύπτει –πολύ συχνά αλίμονο- στις αρχές, κάθε αρχή του είναι μισητή. Το Κράτος δεν είναι Πατρίδα. Είναι η αφαίρεση, ο μεταφυσικός, μυστικιστικός, πολιτικός, νομικός μύθος της πατρίδας. Οι λαϊκές μάζες όλων των χωρών αγαπούν βαθιά την πατρίδα τους. Αλλά αυτό είναι μια φυσική, πραγματική αγάπη.

Να χτίσουμε ξανά το απρόσμενο…

γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Στην σημερινή φάση του αέναου πολέμου ιδεών και κοσμοαντιλήψεων, οι Έλληνες Εθνικιστές θα πρέπει να κατανοήσουν ότι, κύρια  αποστολή τους, δεν μπορεί να είναι η Ελλαδίτσα του σήμερα. Αποστολή τους είναι «να υπερασπιστούν τα σύνορα του Ελληνισμού».

Πρέπει να πάψουν να είναι θύματα του στείρου Ελλαδισμού. Το νέο πρόσωπο του Ελληνικού Εθνικισμού δεν πρέπει να στηρίζεται σε συρματοπλέγματα, νάρκες και παρωχημένα πυροβόλα. Τώρα, το τελικό σύνορο πρέπει να είναι … όπου άνθρωπος!

Πολιτισμός. Καινοτομία. Τεχνολογία. Δίκτυα. Αυτά είναι τα νέα πεδία όπου πρέπει να δώσουμε τη μάχη και να νικήσουμε. Τα νέα πεδία όπου πρέπει να κυριαρχήσουμε. Αυτοί είναι οι χώροι όπου, η αξία του ανθρώπου μπορεί να υπερισχύσει της δύναμης του κεφαλαίου. Ας βάλουμε λίγο το μυαλό μας να σκεφτεί. Ο Μπιλ Γκέιτς δημιούργησε τα Windows και έκανε την πληροφορική κτήμα του κόσμου. Ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ έστησε το FaceBook και διαμορφώνει τον κόσμο.

Το πρόγραμμα της γιορτής του Ίωνος 2016 (β΄μέρος)

Την Κυριακή 2 Ὀκτωβρίου θά διεξαχθεῖ το δεύτερο μέρος τῆς Γιορτῆς τοῦ Ἴωνος 2016 στόν πολυχώρο τοῦ Polis Art Cafe (Πεζμαζόγλου 5 - αἴθριο τῆς στοᾶς βιβλίου)στό αἴθριο τῆς στοᾶς βιβλίου. Ἐκθέσεις, προβολές, ἀφιερώματα, τραπέζια συζητήσεων καί παρουσίαση ἄγνωστων πτυχῶν τῆς δράσης τοῦ Ἴωνος Δραγούμη θά ὁλοκληρωθοῦν με μία συναυλία ἀφιέρωμα στήν ζωή καί στίς ἰδέες του.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΙΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΙΩΝΟΣ 2016 (΄Β μέρος): 

17:00. Συζήτηση: Ἴων Δραγούμης καί ἑλληνικός κοινοτισμός 

Εἰσηγητές: 

Παναγιώτης Παπαγαρυφάλου (καθηγητής, πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐνημερώσεως Ἐθνικῶν Θεμάτων) 

Γιῶργος Σαγιᾶς (ἐκπαιδευτικός, δημοτικός σύμβουλος Λαμίας) 

Γιάννης Κουριαννίδης (ἐκδότης περιοδικοῦ Ἐνδοχώρα) 

Γιάννης Παναγιωτακόπουλος (δημοσιογράφος) 

Η στρατηγική των Πατριωτικών Συνδέσμων και το ΠΑΚ (Ψηφίδες από την Ιστορία του Κινήματος)

ΨΗΦΙΔΑ 36: 

γράφει ο ιστορικός Αρχηγός του ΕΝ.Ε.Κ. 

Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Μέχρι την εποχή που ξεκινήσαμε την οργάνωση του Κινήματος, το σύνηθες ήταν, τα πολιτικά κόμματα να φτιάχνουν νεολαίες που τις χρησιμοποιούσαν σε δευτερεύουσες αποστολές, στα πλαίσια της προσπάθειας κατάληψης της εξουσίας. Οι μεγάλοι διοικούσαν και οι νεολαίοι δρούσαν ως αφισοκολλητές, κλακαδόροι υποψηφίων, μπούγιο για τις συγκεντρώσεις, άντε και λίγο ξύλο μεταξύ τους και καπέλωμα των φοιτητικών συλλόγων. Αυτό ήταν το περίγραμμα της αποστολής τους.
Το Κίνημα, ανέτρεψε τα δεδομένα της εποχής και, από τις πρώτες στρατηγικές αποφάσεις που λάβαμε, (Δάκογλου, Μεγρέμης, Πεβερέτος Ταρναράς), ήταν η δημιουργία «της γηραλαίας μας», όπως τους αποκαλούσαμε, δεδομένου ότι ο μέσος όρος ηλικίας των Κινηματιών ήταν κάτω των 20 ετών.

Απόσπασμα από τις πρόβες των μουσικών για την γιορτή τιμής στον Ίωνα Δραγούμη στις 2 Οκτωβρίου 2016

 Την Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2016 διοργανώνεται όπως είχε προγραμματισθεί το 2ο μέρος της εκδήλωσης γιορτής-τιμής στον μεγάλο Έλληνα διανοητή, στοχαστή και πατέρα του Ελληνικού Εθνικισμού Ίωνα Δραγούμη στον πολυχώρο του Polis Art Cafe στο αίθριο της στοάς βιβλίου. Εκθέσεις, προβολές, αφιερώματα, τραπέζια συζητήσεων και παρουσίαση άγνωστων πτυχών της δράσης του Ίωνος Δραγούμη θα ολοκληρωθούν με μία συναυλία αφιέρωμα στην ζωή καί στίς ιδέες

O επαναστάτης: Η πρόκληση στον κόσμο της παρακμής.

Σέ μία εποχή που την χαρακτηρίζει ή μετριότητα και ή ανευθυ­νότητα, πού ζει μέ τα οράματα και τόν απόηχο τοΰ παρελθόντος, χωρίς  ναχει την δύναμη να διαμορφώσει το μέλλον, σέ μία εποχή στείρα με καταφανή τά σημεία του εκφυλισμού και τής σήψεως, σ' αυτή την εποχή, πού δογματίζει ανόητα και χτίζει ναούς για νά τούς γκρεμίζει, μέσα από την ανωνυμία του πλήθους ξεχωρίζει ό Επανα­στάτης.

Ό Επαναστάτης βγαίνει από τά σπλάχνα τής μάνας του. μα γεννιέται από τό χθες για τό αύριο, μέ βαθειά ριζωμένες μέσα του τις ακατάλυτες καταβολές και μέ έναν προορισμό: να γίνει ό θεματο­φύλακας όλων όσων θά διαπαιδαγωγήσουν και θά διαμορφώσουν τις γενιές πού θα έρθουν.

Ό Επαναστάτης ένα δρόμο έχει νά ακολουθήσει. Και ξέρει ότι αυτός ό δρόμος δέν έχει περιθώρια για υπαναχωρήσεις γιατί ή πί­στη του και ή απόφαση του ένα τού ορίζουν.