Εισαγωγή στην Πολιτική Οικονομία

Συνεχίζοντας την ανάρτηση ιδεολογικών θεμάτων από το βιβλίο μας " η Ιδεολογία του Ενιαίου Εθνικιστικού Κινήματος -ΕΝ.Ε.Κ. και που αποτέλεσαν μέρος από τα μαθήματα της έδρας της Ιδεολογίας της Σχολής Στελεχών (Σ.Σ.) του Κινήματος, εισερχόμαστε στο 11ο κεφάλαιο ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ξεχωριστά θα δημοσιεύσουμε μετά την εισαγωγή β)τις οικονομικές ανάγκες γ)την οργάνωση του οικονομικού συστήματος και δ) τα οικονομικά συστήματα 

Να υπενθυμίσουμε στους φίλους του Κοινού Παρονομαστή πως τα ιδεολογικά μας άρθρα βρίσκονται κάτω από την ετικέτα ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ 

Η Πολιτική Οικονομία είναι εκείνη η επιστήμη που, από τα μέσα του 18ου αιώνα και πέρα, απετέλεσε τον κεντρικό άξονα όλων των εφηρμοσμένων κοινωνικών επιστημών, μέσα στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό. Η σημασία της προχώρησε με ανοδικό ρυθμό σ’ όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου. Με βάση αυτή, και με τη βοήθεια της επαγωγικής μεθόδου, θεμελιώθηκαν φιλοσοφικοκοινωνικά συστήματα, που προσπάθησαν ν’ αναγάγουν τα κοινωνικά φαινόμενα σε οικονομικούς τύπους.

Ο «Έλληνας» Γκρεκοπίθηκος και όχι ο «Αφρικανός» Σαχελάνθρωπος είναι ο πρώτος προάνθρωπος

Πριν ανατρέξουμε στην νέα ανακάλυψη η οποία χρονολογήθηκε θα πρέπει να σημειώσουμε πως δικαιώνεται ακόμα μια φορά ο Άρης Πουλιανός με την ανακάλυψη του Homo Erectus Trigliensis ή για να ακριβολογούμε η απολιθωμένη κνήμη του, που βρέθηκε στο Ανώτερο Μειόκαινο στρώμα (11.000.000 ±1.000.000εκατ.), ενώ βρέθηκαν και εργαλεία από χαλαζία ίδιας ηλικίας. 

Η χρονολόγηση του υπερπολύτιμου αυτού ευρήματος έγινε με την στρωματογραφία και κατόπιν με παλαιομαγνητισμό από τον Άλεν Ναϊρν, διευθυντή του Ινστιτούτου Γής του Πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνας.

Ο κ. Άρης Πουλιανός σε συνέντευξή του στο περιοδικό “Δαυλός” τ.χ 181 αναφέρει ότι η γωνία στρέψης της κνήμης καθορίζει ότι ο Homo Erectus Trigliensis ήταν όρθιος, και ο συγκεκριμένος ηλικίας 20 – 30 ετών.

Η Αξιοκρατία της ολιγαρχίας του κοινοβουλευτισμού

Με αφορμή τον διορισμό ως μόνιμης διοικητικής υπαλλήλου του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (εδώ) της συντρόφου του κομμουνιστή πρωθυπουργού Μπέτυς Μπαζιάνα, αναρτούμε ένα αφιέρωμα σε έναν Έλληνα, από τους μεγαλύτερους αστροφυσικούς του κόσμου, τον Δημήτρη Νανόπουλο που ήταν δύο φορές υποψήφιος για το Νόμπελ αλλά χωρίς έδρα σε ελληνικό Πανεπιστήμιο.  Μάλιστα το 1998, 32 Πανεπιστημιακοί ανέλαβαν πρωτοβουλία και κατέθεσαν πρόταση για να πάρει ο κ. Δημήτρης Νανόπουλος μετάταξη από το πανεπιστήμιο του Texas στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά το εκλεκτορικό σώμα του ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος την απέρριψε. Δεκαοκτώ χρόνια αργότερα δηλώνει ρητά και κατηγορηματικά στο CNN Greece ότι κανένα άλλο ελληνικό πανεπιστήμιο δεν του έχει κάνει αντίστοιχη πρόταση.

Κυβερνητικό νομοσχέδιο μετατρέπει σε ρουφιάνους τους Δικηγόρους, τους Γιατρούς, τους Παπάδες, τα Παιδιά, τους Γονείς και τους Συζύγους!

Ακολουθώντας την Σταλινικής έμπνευσης ιδεολογία τους και τις ανήθικες εντολές της Ευρωζώνης, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ, κατέθεσε σχέδιο νόμου παράγραφος του οποίου καταργεί το επαγγελματικό και ηθικό απόρρητο για θέματα προσωπικών πληροφοριών που περιέρχονται εις γνώση Ιατρών, Δικηγόρων και Ιερέων – Εξομολογητών, τα οποία άπτονται οικονομικών δραστηριοτήτων, «πελατών» τους.  

Το ίδιο ακριβώς θα ισχύει και για τα μέλη της οικογένειας του ερευνούμενου, από τις φορολογικές αρχές, προσώπου.

Το παραμύθι της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνηs (του Χρήστου Μπίσδα)

Στις 14-11-1994 τέθηκε σε ισχύ η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, την οποία έχει υπογράψει και η Ελλάδα και κυρώσει με το Ν. 2321/1995. Η ανωτέρω σύμβαση, μεταξύ άλλων, κατοχυρώνει το δικαίωμα της Ελλάδας να ανακηρύξει αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) πλάτους μέχρι 200 ν.μ.

Ήδη έχουν περάσει πάνω από 20 χρόνια από την κύρωση της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας από την χώρα μας και ουδεμία ελληνική κυβέρνηση τόλμησε να επεκτείνει την κυριαρχία της στην θάλασσα με την ανακήρυξη ΑΟΖ, για να μην αναφερθούμε στην επέκταση των εθνικών χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. Παρόλα αυτά, πολιτικοί και δημοσιογράφοι κατά καιρούς επαναφέρουν στην επικαιρότητα την δυνητική - επομένως ανύπαρκτη ακόμα - «ελληνική ΑΟΖ» δημιουργώντας φρούδες ελπίδες στον ελληνικό λαό περί ελληνικού πλούτου προερχόμενου από τους υδρογονάνθρακες της ΑΟΖ.

Παρακμή - Πωλ Βαλερύ

'Η Τάξη βαραίνει στ' άτομο,

ή Αναρχία όμως, το κάνει να επιθυμεί

την Τάξη ή το θάνατο...

Του πολιτικού του κτίσματος το τέλος σχεδόν πάντα μεγαλειώδες, αλλά και ηδονικό

με φωταψία γιορτάζεται, ξοδεύοντας εκείνο

που να ξοδευτεί είχε εμποδίσει ό φόβος και ή ντροπή.

Τα μυστικά του Κράτους, οι ατομικές ντροπές,

οι κρυμμένες σκέψεις κι οράματα καιρό καταπιεσμένα τα βάθη ερεθισμένων από χαρά απελπισίας όντων, βγαίνουν και πετάγονται στο δημόσιο θέαμα.

ΗΡΩΙΣΜΟΣ: Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΗΘΙΚΗ

Κατά τήν Ιστορική των πορεία καί μέσα στήν διαδικασία αναπτύξεως πολιτισμών άπό τά "Εθνη, ετίθετο πάντοτε τό ερώτημα τού δέ­οντος. Τί "πρέπει" οι άνθρωποι, σάν άτομα ή σάν ομάδες, νά πράττουν καί τί νά αποφεύ­γουν μέσα στήν κοινωνική όργάνωσι καί στό πολιτιστικό σύστημα πού ζουν.

"Οπως εξηγήσαμε καί σέ άλλο μας άρθρο, τό ερώτημα αυτό καί οί απαντήσεις πού ιστο­ρικά εδόθησαν οφείλονται πρώτα στήν φυσι­κή έμφυτο κλίσι τοϋ ανθρώπου νά έρευνά ερωτήματα αυτού τού είδους καί νά δίδη α­παντήσεις θεσπίζοντας κανόνες καί έκ δευ­τέρου στήν πρόθεσί του νά καλύψη τίς πρακτικές ανάγκες πού ικανοποιεί ή θέσπισις τών κανόνων αυτών. Ή πολιτιστική δράσις γε­νικώς πρώτα γίνεται γιά νά ικανοποίηση τήν ανάγκη εκφράσεως καί δευτερευόντως γιά νά ικανοποιήση πρακτικές ή άλλες ανάγκες τών οποίων ή δράσις αυτή προσφέρει τήν ικανο-ποίησι.

Αγωνιστικό Ημερολόγιο: Οδός Νεμέσεως 30 - Τ.Ο. Ε.Ν.Ε.Π - ΕΝ.Ε.Κ Αχαρνών, Λίκνο Εθνικισμού

ΕΝΕΠ Τοπική Οργάνωση Αχαρνών Αγ. Νικολάου
από το εσωτερικό των γραφείων της

Η Τοπική Οργάνωση (Τ.Ο) Αχαρνών – Αγ. Νικολάου υπήρξε το αγωνιστικό λίκνο του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ.

Η Ιστορία της ξεκινάει λίγο μετά την δημιουργία του κόμματος της ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΣ τον Σεπτέμβρη του 1977 με τα πρώτα γραφεία να ανοίγουν και να λειτουργούν σαν προεκλογικό κέντρο απέναντι από τον ηλεκτρικό σταθμό του Αγ. Νικολάου λίγο πριν τις Βουλευτικές εκλογές του Νοεμβρίου 1977.

Μετά τις εκλογές, όπου το κόμμα της Ε.Π πήρε ποσοστό 7% εκλέγοντας 5 Βουλευτές, τα γραφεία μεταφέρθηκαν από τον Ι. Ναό του Αγ. Νικολάου, όμως δεν λειτούργησαν ποτέ με τα ενοίκια να τρέχουν.

Μέχρι τότε ήμουν ενταγμένος οργανικά στα κεντρικά γραφεία της νεολαίας της Ε.Π, της Ε.Ν.Ε.Π, στην οδό Ακαδημίας, όπως και οι περισσότεροι συναγωνιστές του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ η ηγεσία του οποίου ήταν και η ηγεσία της Ε.Ν.Ε.Π και η οποία είχε στην ουσία σηκώσει όλο το βάρος του προεκλογικού αγώνος του κόμματος.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΣ

ΚΕΝΤΡΟΝ της κοινωνικής οργανώσεως καί δημογραφικής αναπτύξεως τής Ελληνικής Φυλής σ' ολόκληρη την μακραίωνη ιστορία της υπήρξε ή Πόλις. "Οπως έχουμε αναφέρει σέ προηγούμενες αναλύσεις μας, ή συλλογικότης καί ή άτομικότης είναι δυο καταστάσεις πού οφείλουν νά συνυπάρξουν σέ ένα υγιές "Εθνος γιά νά επιτρέψουν την έκδήλωσι των αρετών του στην άνάπτυξι ενός πολιτισμού.

Τό σημερινό κατεστημένο έχει προβάλλει σάν ψευδές δίλημμα τήν άντίθεσι μεταξύ άτομικότητος καί συλλογικότητος σάν άντιπαράθεσι μεταξύ ατομικιστικών συστημάτων, όπως ό άναρχισμός καί ό φιλελευθερισμός άφ' ενός καί ολοκληρωτικών συστημάτων, όπως οί ολοκληρωτισμοί, ό σοσιαλισμός καί τέ­λος ό πραγματικός κομμουνισμός (κομμούνα τών Παρισίων, κιμπούτζ τοϋ Ισραήλ).

Σέ ένα κράτος ή ακόμη χειρότερα μία πολυεθνική αυ­τοκρατορία τών πολιτών-άτόμων (όπως ή λε­γομένη «Ευρώπη» τών πολιτών) αποτελού­μενο άπό γιγαντιαίες κοσμουπόλεις τείνει νά χαθή μέσα στήν ανώνυμη μάζα καί αντιδρά μέ τήν άνάπτυξι ενός ατομικισμού καί συλλογικότητος.

Περικλής Γιαννόπουλος: Περί νέας θρησκείας

« Η Ίδρυσις τού Χριστιανικού μας Κράτους είναι όχι μόνον Πραγμάτωσις καί Κορύφωσις τού φυσικού Αλεξανδρινού Έργου, αλλά καί ή βροντώδης απόδειξις δι' αυτής ταύτης τής Νέας Θρησκείας, δι'ανεξαιρέτως όλων της τών εκδηλώσεων, τής εντελούς ΓΝΗΣΙΟΤΗΤΟΣ καί ΕΛΛΗΝΟΣ καί ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ. 

Ότι όχι μόνον δέν ανεμίχθη μέ τίποτε, αλλ'ότι επολέμησε δυνατότατα καί κατά τήν Αλεξανδρινήν καί κατά τήν Ρωμαικήν περίοδον, όλας τάς Ανατολικάς Ιδέας καί επιδράσεις, καί αυτή δέ ακόμη ή υπό τών καιρών καί τών φορών τών Ανθρωπείων, παρουσιασθείσα -Η Εβραϊκή Ιδέα - ώς πραγματική ανάμειξις, είναι απλώς φανερώτατα πολιτική ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΙΣ δύο πραγμάτων εντελώς διαφορετικής φύσεως, ακριβώς διότι ήτο αδύνατον νά αναμιχθούν ή συγχωνευθούν.

Η Άλωσις της Κωνσταντινουπολέως. Νέα Άλωση προ των πυλών; (του Κώστα Καρδαρά)

Η Άλωσις της Πόλης την 29η Μαΐου 1453, σηματοδότησε το τέλος της Αυτοκρατορίας της Ρωμανίας, της Ελληνικής Αυτοκρατορίας των Μέσων Χρόνων που με την χιλιόχρονη παρουσία της κατηύγασε καθοριστικά το πολιτικό και πολιτιστικό γίγνεσθαι όχι μόνο της Ευρώπης αλλά και της Εγγύς και Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής, καθορίζοντας σε μεγάλο βαθμό το μέλλον της ανθρωπότητος.

Η ονομασία Βυζαντινή, είναι ένας όρος που αποδόθηκε μετά την Άλωση, αφού εισήχθη για πρώτη φορά το 1557 από τον Ιερώνυμο Βόλφ και διαδόθηκε ευρέως κατά τον 17ο αιώνα με την συγκέντρωση και αξιοποίηση της Βυζαντινής Γραμματείας από τον Λουδοβίκο τον 14ο.

Ας τους τελειώσουμε!

γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Οι εξελίξεις στην κοινωνία τρέχουν πιο γρήγορα από όσο μπορούν να αντιληφθούν, να αφομοιώσουν και να προσαρμοστούν οι ηγετικές ομάδες των πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα. Τα συστημικά κόμματα αδυνατούν να εμφανίσουν στελέχη ικανά να εμπνεύσουν και να οδηγήσουν τον Λαό στην επόμενη Ημέρα.

Δεν είναι ότι έγιναν συντηρητικά τα κόμματα, είναι ότι δεν κατανοούν «τη γλώσσα και την τεχνική» με την οποία θα μπορούσαν να μιλήσουν προς τους Πολίτες. Τους Πολίτες που, οι πολιτικοί τους εξουσιαστές, τους μετέτρεψαν συνειδητά σε υποχείρια αναγκών και ενστίκτων, για να ωφελούνται οι ίδιοι από την όποια εξουσία τους παραχωρούσαν «τα εξωχώρια» αφεντικά τους.

Το πρώτο βήμα προς την πολιτική μας ελευθερία είναι ο πατριωτισμός.

Γράφει ο Δημήτρης Γκίκας

Ψευδεπίγραφες ταμπέλες και διαχωρισμοί συνιστούν θεμελιώδες τέχνασμα σύγχυσης του πολίτη και σκόπιμης παραπληροφόρησής του.
Ο πρώτος διαχωρισμός είναι ο μικροπολιτικός "δεξιοί - αριστεροί". Βασισμένος, υποτίθεται, σε ιδεολογικές διαφοροποιήσεις, συνιστά πρωτεύοντα διχαστικό παράγοντα των πολιτών μιας χώρας. Έτσι, οποιαδήποτε μορφή άμυνας έναντι εξωτερικών εχθρών, είτε ατονεί στο σύνολό της, είτε δεν διαθέτει χαρακτηριστικά παλλαϊκής και συμπαγούς συμμετοχής, είτε δημιουργεί εμφύλιες συγκρούσεις μεσούσης της προσπάθειας άμυνας (το είδαμε αυτό και στην Ελληνική Επανάσταση και στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο).
Ο δεύτερος διαχωρισμός, πολυσύνθετος και πολύπλοκος, είναι αυτός μεταξύ του διεθνισμού και του τοπικισμού. Ο διεθνισμός εδράζεται στο, υποτίθεται γενικώς αποδεκτό, "αίτημα" περί παγκόσμιας κοινότητας και εκφράζεται με την οικονομική παγκοσμιοποίηση του νεοφιλελευθερισμού ή τον "αριστερού τύπου" διεθνισμό των λαών/τάξεων.

Προσαρμόσου στον χρυσό κανόνα του κοινοβουλευτισμού....

Μετέτρεψαν τα νησιά μας σε κολαστήρια ψυχών, Λαθρομεταναστών, Προσφύγων και Ελλήνων.
Μετέτρεψαν το Λιμενικό Σώμα σε γραφείο ρυμούλκησης υπερφορτωμένων πλωτών, με προορισμό την Κω, την Ρόδο, τη Λέσβο και τη Χίο.
Μετέτρεψαν τους αστυνομικούς και τους Λιμενικούς που υπηρετούν εκεί σε προπηλακιζόμενες Φιλιπινέζες χωρίς δικαίωμα ανάπαυσης, διαμαρτυρίας ή αντίστασης.
Οι χιλιάδες των αστράτευτων φυγάδων, που αρνήθηκαν να υπερασπιστούν την πατρίδα τους από τους φονιάδες του ΙΣΙΣ ή τους χρηματοδοτούμενους υπηρέτες του Ερντογάν, του Κατάρ και των ΗΠΑ, ονομάσθηκαν «πρόσφυγες πολέμου» από κάποια κυρία Τασία που παρίστανε την υπουργίνα πριν ακόμη της ανατεθούν καθήκοντα. 

Γιατί ο Αριστερός ανεθνισμός συμπλέει με τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση;

Ο αντεθνικός χαρακτήρας της λεγομένης πολιτικής Αριστεράς έχει πλέον βρει ερείσματα (πολιτικά, οικονομικά και ευρύτερα πολιτιστικά) στις νεοφιλελεύθερες ιδεολογίες. Αυτό, εκ πρώτης όψεως, μοιάζει παράταιρο κι ανίερο. Αρκεί να παρατηρήσει, όμως κάποιος τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας τη σταδιακή απάλειψη των διαχωριστικών γραμμών, ανάμεσα στα δύο αυτά πολιτικά μεγέθη, μια απάλειψη που στηρίχτηκε στην εύσχημη δικαιολογία «για το… καλό του κράτους συμπράττουμε». Η δικαιολογία αυτή εμφανίστηκε σχεδόν ακαριαία από την ώρα που οι πάλαι ποτέ άσπονδοι πολιτικά εχθροί ΠΑΣΟΚ και ΝΔ συνεργάστηκαν σε μια κυβέρνηση – έκτρωμα που κατάργησε κάθε έννοια πολιτικής διαφοροποίησης και, κατ’ ουσίαν, εξαφάνισε κάθε περίπτωση σοβαρής αντιπολιτευτικής δύναμης (ο παντελώς ανίκανος και παρωχημένος λόγος του ΣΥΡΙΖΑ σε καμία περίπτωση δεν ήταν δυνατόν να διαμορφώσει συνθήκες άσκησης σοβαρής αντιπολίτευσης).

Ζήτω το περήφανο Μνημόνιο της Αριστεράς!

941 σελίδες Μνημονίου = Νέο 1941
Χαμοσκοτωμός, υπερπροσφορά, προλάβετε, τ’ αφεντικό τρελάθηκε! Με κάθε ελασίτικη υπουργική ατάκα, δώρο ένα νέο Μνημόνιο και μια αφίσα Βελουχιώτη!

Η Ιλιάς του Ομήρου από τις εκδόσεις Αγρα σε υποδειγματική απόδοση στα νέα ελληνικά του Δημήτρη Μαρωνίτη αριθμεί 626 σελίδες. Η ομηρική Οδύσσεια από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης στην ιδιαίτερη, ολοζώντανη νεοελληνική απόδοση του Γιώργου Ψυχουντάκη είναι 496 σελίδες. Το διαπραγματευτικό έπος του Αλέξη Τσίπρα, όπου οι Λαιστρυγόνες, οι Κύκλωπες, οι Λάμιες, οι Κύκλωπες, τα ζόμπι, τα Ορκ, τα Νάζγκουλ και τα Γκρέμλιν της ξενοκρατίας μάς κυνηγούν (και τελικά μας φτάνουν), είναι 941 σελίδες!

Αγωνιστικό Ημερολόγιο: Οι Αντιδράσεις των Εθνικιστών στον εορτασμό για τα 100 χρόνια από την γέννηση του Κεμάλ Αττατούρκ

Τότε ήμασταν μόνοι. Για την ακρίβεια, ήμασταν οι μόνοι.
Μια ολόκληρη Τοπική Οργάνωση, αυτή της Θεσσαλονίκης (πλην ενός που έπρεπε να μας ενημερώνει για τις εξελίξεις) αφέθηκαν να συλληφθούν, για να γίνει γνωστό το θέμα του αγώνα τους. Το έγκλημά τους ήταν πως... αντιδρούσαν με πορεία, συνθήματα και αφισοκολλήσεις, στον επίσημο εορτασμό της απόβασης του Κεμάλ στην Σαμψούντα (19 Μαΐου). Έναν εορτασμό που τον έκρυβαν πίσω από τα εγκαίνια του ανακαινισμένου Τουρκικού Προξενείου, στα οποία παρίστατο με επίσημη παρουσία ως υπουργός εξωτερικών, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.
Σήμερα, η νεολαία των Τούρκων γιορτάζει την απόβαση του Κεμάλ στην Σαμψούντα, ως εθνική εορτή. Ήταν η αφετηρία των σφαγών του Ελληνισμού.  Πολύδωρος Δάκογλου

Τι διαφέρει η «Γενοκτονία» από την «εθνοκάθαρση»

Για να μην πέφτουμε στην παγίδα των Εθνοαποδομητών της αριστεράς και της παγκοσμιοποίησης

Την Κυριακή 21 Μαΐου 2017, η Ελληνική πολιτεία, εις εφαρμογή απόφασης του Ελληνικού Κοινοβουλίου αλλά και υποχρέωσης προς την Ιστορική Μνήμη των θυσιών του Ελληνισμού, εορτάζει επισήμως, με δοξολογία και κατάθεση στεφάνων, την επέτειο της Γενοκτονίας των Ποντίων. Όπως αναφέρει το σχετικό πρόγραμμα της αντιπεριφέρειας Αργολίδας,«…ο εορτασμός έχει σκοπό να τονίσει ιδιαίτερα και να υπενθυμίζει τα γεγονότα της δραματικής περιόδου των διωγμών, της γενοκτονίας και του ξεριζωμού των Ελλήνων του Πόντου που διήρκεσαν από 1916 έως και το 1923».

Επειδή όπως είναι γνωστό, μια μερίδα στελεχών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ (Φίλης, Λιάκος κλπ), αρνούνται το ιστορικό γεγονός της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, και προωθούν την (χωρίς συνέπειες) άποψη της Εθνοκάθαρσης, παραθέτουμε τον ορισμό των δύο εννοιών, όπως αυτός καταγράφεται από τον ΟΗΕ.

΄΄Σιωπηρή Άλωση" ομιλία ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΛΑΥΡΕΝΤΖΟΥ

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 13 Μαΐου η προγραμματισμένη ομιλία του Αναστάσιου Λαυρέντζου στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Λαμιέων με θέμα: "Το Δημογραφικό και το Μεταναστευτικό Πρόβλημα στην Ελλάδα".

Ο συγγραφέας του βιβλίου "Σιωπηρή Άλωση" μεταξύ άλλων ανέφερε ότι «ο ελληνισμός, σύμφωνα και με τις παραπάνω διαπιστώσεις, οδεύει προς μια κατάσταση στην οποία πιθανώς θα πάψει να αποτελεί ένα αυτοσυνείδητο και ιστορικά προσδιορισμένο συλλογικό υποκείμενο το οποίο θα κυριαρχεί σε έναν συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο. Στο κομβικό σημείο της ιστορίας που βρισκόμαστε απαιτούνται άμεσες, καίριες και ουσιαστικές πρακτικές επίλυσης των προβληματικών καταστάσεων που ταλανίζουν την ελληνική

Ο λαός ξέχασε τι σημαίνει αριστερά και τώρα το πληρώνει ακριβά με την εξόντωσή του!

Καταρρέει το αριστερό αφήγημα ΣΥΡΙΖΑ

Το 4ο Μνημόνιο «σαρώνει» τα πάντα: Δείτε όλες τις οδυνηρές αλλαγές

Xρήστος Μπόκας, Αργύρης Παπαστάθης

 Συντάξεις και αφορολόγητο στο σφαγείο - Αποκρατικοποιήσεις χωρίς τέλος - Πλειστηριασμοί πρωί-βράδυ με ένα κουμπί - Ομαδικές απολύσεις δίχως όριο

Το ύψος… και το βάθος των επώδυνων παρεμβάσεων που φέρνει το τέταρτο μνημόνιο σε όλους τους τομείς της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής αποκαλύπτεται με λεπτομέρειες καθώς η συζήτηση των μέτρων συνεχίζεται στην Ολομέλεια της Βουλής.

Παράλληλα, αποτυπώνεται με ακρίβεια και το μέγεθος της μετάλλαξης -αν όχι αποκάλυψης- του ΣΥΡΙΖΑ σε υπερ-μνημονιακό κόμμα. Ψηφίζει όσα κατήγγειλε, ξεπουλά όσα υπερασπιζόταν και παραβιάζει το Σύνταγμα αν και είχε υποσχεθεί ότι θα είναι κάθε του λέξη.