Δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα….

του Επαμεινώνδα Ε. Πανά,

Φαίνεται ότι στη χώρα μας το Ελληνικό συστημικό κατεστημένο, διατρέχοντας την οκταετία των μνημονίων, ξεπέρασε την ανησυχία και τον φόβο που στην αρχή είχαν προκαλέσει κοινωνική, πολιτική, ηθική και οικονομική κρίση.

Η αρχική οργή του κόσμου πλέον δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχει η οποιαδήποτε σκέψη περί κάθαρσης. Γι’ αυτό και πολύ γρήγορα σχετικά επανεμφανίσθηκαν οι πρωταγωνιστές της κρίσης στην πολιτική σκηνή.

Η δυστυχία του να είσαι νεοέλληνας είναι απερίγραπτη, όχι μόνο γιατί είσαι καταδικασμένος να ζεις σε ένα προτεκτοράτο, αλλά γιατί θα πρέπει να αγωνίζεσαι μια ολάκερη ζωή για ένα μεροκάματο.

Γιάννης Σχοινάς: μια προσωπική εξομολόγηση (βίντεο)

Ιανουάριος του 2015. Ο συναγωνιστής Γιάννης Σχοινάς στην κοπή της καθιερωμένης πίτας του εκδοτικού οίκου και βιβλιοπωλείου ΝΕΑ ΘΕΣΙΣ δίνει τον λόγο στον συναγωνιστή Υπερείδη Γλαύκιππο μέλος της  συντακτικής ομάδος και διαχειριστή του ιστολογίου Κοινού Παρονομαστή της οποίας μέλος ήταν και ο ίδιος. Αυτός αναφέρεται στην σημαντική συμβολή του συν. Σχοινά στην σύνταξη και δημοσιοποίηση του Αγωνιστικού ημερολογίου το οποίο επιμελείτο ο Γιάννης  και πόσο σημαντικό ήταν αυτό. Ο ίδιος  αποκαλύπτει στον συναγωνιστή αλλά και στους παρευρισκομένους  τα σχέδια του για να μας δώσει ψηφιακά και να αναρτήσουμε το σύνολο  της εθνικιστικής μας ιδεολογίας από την εποχή της Λομβάδου 10 όπως θα τον ακούσετε να λέει και ο ίδιος. 

Με φωτιές και «Γρηγορόπουλους» ο Τσίπρας δεν πέφτει...

γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Ενόχλησε το προηγούμενο άρθρο μου στο οποίο ανέφερα πως, όλα τα κόμματα του κοινοβουλίου υπήρξαν (μέχρι σήμερα) δεκανίκια του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτή είναι η αλήθεια. Ιδιαιτέρως η Νέα Δημοκρατία και η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ, τα κατ’ εξοχήν συστημικά κόμματα, ευθύνονται, όχι μόνον για την άνοδο των διεφθαρμένων κομμουνιστών στην κυβέρνηση αλλά και για την παραμονή τους σε αυτή. Παραμονή που επέτρεψε τη νομοθέτηση δεκάδων νόμων και τροπολογιών με βάση τους οποίους φτωχοποιήθηκε η κοινωνία, καταστράφηκαν δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις, περιθωριοποιήθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες παραγωγικοί Έλληνες και ξεπουλήθηκε ιδιωτικός και δημόσιος πλούτος η αξία του οποίου (σε τιμές 2009) υπερβαίνει το συνολικό  χρέος της χώρας.

Κωνσταντίνος Καβάφης: Ο Εθνικιστής

Η γνωστή λογοτέχνιδα Καλλιόπη Α. Σφαέλλου προσθέτει μια νέα άποψη για την ελληνολατρεία καί τον εθνικισμό του Καβάφη, όρους πού επεξηγεί καί τεκμηριώνει, στη μελέτη της, απόσπασμα της οποίας ακολουθεί.

Αλεξανδρινή καί ή ίδια ή συγγραφέας, έχει την άμεση εμπειρία της προπολεμικής Α­λεξάνδρειας καί τή γνώση του κοινωνικού περίγυρου πού προσδιόρισε την ποίηση τού Καβάφη. Μέσ’ άπό τά ίδια τά καβαφικά κείμενα αποδεικνύε­ται τό πόσο εκτιμούσε καί 

πε­ρηφανευόταν ό ποιητής γιά τόν έθνικισμό του. Καθόλου κραυγαλέος άλλά έμμεσος ό εθνι­κισμός τού Καβάφη δεν έχει τήν αρχαία στενή έννοια τής αφοσιώσεως στό «άστυ», άλλά χωρίς νά γνωρίζει σύνορα, α­πλώνεται σ' ολόκληρη τή φυλή.

Γράφει ή κ. Σφαέλλου πού τονίζει τό γεγονός, ότι ό εθνικισμός του Καβάφη δεν ήταν μιά στιγμιαία παροδική έξαρση, αλλά καλύπτει όλο τόν ελληνισμό, σ' όλες τις εκδηλώσεις καί σ' όλες τίς εποχές. Παρουσιάζεται   σταθερά  άπό " τά πρώτα κιόλας βήματα του, ώς τις παραμονές τού θανάτου του, όταν τό 1931 διαλαλούσε τις νίκες τού Μεγάλου Αλεξάνδρου καί τη δημιουργία ενός καινούριου  μεγάλου κόσμου, πιστεύοντας στην ενότητα τής ελληνικής φυλής. 

42 χρόνια από την έκδοση του περιοδικού ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ: Το 1ο τεύχος

42 Χρόνια πριν! Οκτώβριος του 1975 εκδίδεται το πρώτο αγωνιστικό τεύχος του περιοδικού ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ Η γραφομηχανή και ο πολύγραφος είναι τα τεχνικά μέσα των δημιουργών  της έκδοσης, όπλα και οδηγός τους, όπως αποτυπώνονται στα αρχικά κείμενα του περιοδικού , η αποφασιστικότητα και η ΠΙΣΤΗ για αγώνα !

Οι κομμουνιστές τότε είχαν την χρηματοδότηση από την κομμουνιστική μαμά Ρωσία, οι «Δημοκράτες» τον θείο Σαμ. Εμείς οι εθνικιστές κανένα! Όπως πάντα! Μόνο τον εαυτό μας και την θέλησή μας. Τις λύπες μας, τις πίκρες μας, τις απογοητεύσεις μας τις ανθρώπινες…Τις χαρές μας, τις  ελπίδες , τις βεβαιότητες μας τις αγωνιστικές. Και πάνω απ’ όλα το αίμα μας που βράζει μέσα μας στο ατσάλινο κύπελλο της ψυχραιμίας μας. Γιατί «ΔΕΙ ΤΟΙΣ ΕΛΛΗΣΙΝ ΤΗΝ ΕΧΘΡΑΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ» είπε ο Θεόδωρος κάποτε. Και είχε δίκιο!

Η σημερινή παρουσίαση έχει  επετειακό χαρακτήρα, ο Κοινός Παρονομαστής σας παρουσιάζει μέσα από την ίδια την γραφίδα των δημιουργών του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ , το πρώτο άρθρο του πρώτου τεύχους του περιοδικού ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ για να μάθουν οι Νέοι και να αναβαπτιστούν οι παλαιοί… 

Σκάει η φούσκα της παγκοσμιοποίησης

Η παγκοσμιοποίηση ηττάται κατά κράτος. Τα έθνη επιζούν. Οι μνήμες δεν σβήνουν. Η πολιτισμική ιδιοσυστασία των λαών δεν λησμονείται. Η παράδοση νικά τη νεωτερικότητα της αποδόμησης. Ενώ υποτίθεται ότι η «ροπή» στον πλανήτη είναι η διαμόρφωση υπερκρατών, που θα απορροφήσουν όλα τα έθνη, τις κοινότητες και τους λαούς, και θα πολτοποιήσουν τις ιδιαιτερότητές τους, η Ιστορία δείχνει προς την αντίθετη κατεύθυνση. Οι Καταλανοί δεν θέλουν πλέον να αποτελούν μέρος του ισπανικού κρατικού συνόλου. Επιδιώκουν την ανεξαρτησία, την αυτοδιάθεση, την απόσχισή τους από μια δομή που δεν τους εκφράζει.

Είμαστε ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ και ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ (του Κώστα Καρδαρά)

Ο Εθνικισμός δεν είναι ούτε συντηρητισμός ούτε ριζοσπαστισμός. Δεν μπορεί να ενταχθεί ούτε σε εκείνους που αρνούνται κάθε σοβαρή μεταβολή στις κοινωνικές δομές και θεσμούς ούτε και σ’ αυτούς που θέλουν να ανατρέψουν κάθε τι παλιό, θεσμούς, δομές και αξίες, οικοδομώντας σύμφωνα με άλλοτε άλλα πρότυπα.

 Αν κάποιος έμπαινε στον πειρασμό να τοποθετήσει τον Εθνικισμό στο φάσμα «συντηρητισμού» και «ριζοσπαστισμού» που είναι ένας ακόμα προσδιορισμός του διχαστικού διπόλου «Δεξιά»-Αριστερά», θα έκανε λάθος τοποθετώντας τον είτε «δεξιά», επειδή υπερασπίζεται κάποιους από τους υπάρχοντες υγιείς θεσμούς όπως της θρησκείας, της γλώσσας των παραδόσεων κ.λπ., είτε «αριστερά», λόγω του κοινωνισμού και της κοινωνικής δικαιοσύνης που περιλαμβάνουν η κοινωνική και οικονομική του πολιτική.

Αυτό γιατί ενώ ο συντηρητισμός υπερασπίζεται ουσιαστικά την μη αλλαγή των κατεστημένων αξιών, θεσμών και δομών ανεξάρτητα από την φύση τους, ο Εθνικισμός υπερασπίζεται τις παραδοσιακές αξίες (όχι πάντα τις δεδομένες και όχι μόνο αυτές)επειδή εκπορεύονται από το Έθνος ή συμπορεύονται με το εθνικό συμφέρον.

Σήμερα Κυριακή 1η Οκτωβρίου η γιορτή του ΙΩΝΟΣ στο Polis Art Cafe

Σήμερα Κυριακή 1η Ὀκτωβρίου θά διεξαχθεῖ το δεύτερο μέρος τῆς Γιορτῆς τοῦ Ἴωνος 2017 στόν πολυχώρο τοῦ Polis Art Cafe (Πεζμαζόγλου 5) στό αἴθριο τῆς στοᾶς βιβλίου. Ἐκθέσεις, προβολές, ἀφιερώματα, τραπέζια συζητήσεων καί παρουσίαση ἄγνωστων πτυχῶν τοῦ ἔργου τοῦ Ἴωνος Δραγούμη θά ὁλοκληρωθοῦν με πρόγραμμα ζωντανῆς μουσικῆς.

Φέτος ἀκόμα πιό πλούσια σε συμμετοχές καί νέους εἰσηγητές, ὅπως καί σε ἀξιόλογους καλλιτέχνες πού θά τήν πλαισιώσουν, ἡ Γιορτή τοῦ Ἴωνος καθίσταται πιά ἕνας θεσμός πολιτισμοῦ, τέχνης καί ἀναζήτησης νέων δρόμων γιά το μέλλον τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

ΦΥΛΕΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ

γράφει ο Κων/νος Τάταρης

Δεν είσαι ένας, είσαι ένα σώμα στρατού.

Μια στιγμή κάτω από τον ήλιο φωτίζεται ένα από τα πρόσωπα σου.

Κι ευτύς σβήνει κι ανάβει άλλο, νεώτερο σου.

Η ράτσα σου είναι το μεγάλο σώμα , το περασμένο, το τωρι νό, το μελλούμενο.

Εσύ είσαι μια λιγόστιγμη έκφραση, αυτή είναι το πρόσωπο. Εσύ είσαι ο ήσκιος, αυτή το κρέας".

Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ - ΑΣΚΗΤΙΚΗ.

Εάν δεν θέλεις να μείνεις σκιά αβέβαιη, δει­λή, φευγαλέα, πρέπει να νιώσεις την ύπαρξη σου σαν κύτταρο στο Μεγάλο Σώμα, σαν μόριο στο ενιαίο Σύνολο της δικής σου φυλής. Πως μπορείς να αγαπήσεις τον Ανθρωπο, να νιώσεις τους αγώνες και τις αγωνίες του, τη θέληση του για δύναμη αλλά και την όποια αδυναμία του, τη τραγική και ηρωική πορεία του στο Χώρο και στο Χρόνο, αν δε νιώσεις πρώτα τους αγώνεςκαι τις αγωνίες της δικής σου φυλής, εάν δεν ακολουθήσεις της Πορείας Της, εάν δεν εκτελέσεις τη θητεία σου στη ράτσα;

Τα δεκανίκια του ΣΥΡΙΖΑ

γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Η απειλή του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργου Κουμουτσάκου, που εκτοξεύθηκε προς τον ΣΥΡΙΖΑ εν ώρα λειτουργίας του κοινοβουλίου, έκαμψε και την τελευταία μου αμφιβολία για το αν πρέπει να γράψω το άρθρο αυτό ή όχι. Μια αμφιβολία που με βασάνιζε πολλούς μήνες τώρα.

Ήταν τόσο αποκαλυπτικά τα λεχθέντα, ως προς το περιεχόμενό τους, που με κάνουν να πιστεύω πως του ξέφυγαν. Ήταν η στιγμή που το κόμμα του στριμώχθηκε με την τροπολογία Κοντονή η οποία νομιμοποιούσε την ύπαρξη τουρκικής μειονότητας και την οποία δήλωσαν οι ΑΝ.ΕΛ πως δεν θα ψηφίσουν. Η Νέα Δημοκρατία εγκλωβίσθηκε στο δίλημμα  «υπακοή στα ευρωπαϊκά ισχύοντα ή υπεράσπιση του εθνικού συμφέροντος» και βλέποντας τους ΑΝ.ΕΛ να λένε όχι (στα σίγουρα) αντέδρασε όπως αντέδρασε.

Πανό για τα κλεμμένα Μάρμαρα του Παρθενώνα στο ΑΠΟΕΛ - Τότεναμ

«Η ιστορία δεν μπορεί να κλαπεί» και «φέρτε τα Μάρμαρα πίσω», ενώ ανάμεσα στα δύο πανό είχαν υψώσει ένα ακόμη με τη φωτογραφία της Ακρόπολης

Ένα μεγάλο πανό, με το οποίο οι οπαδοί του ΑΠΟΕΛ «υπενθύμιζαν» στους Βρετανούς τα κλεμμένα μάρμαρα του Παρθενώνα, υψώθηκε στην εξέδρα του ΓΣΠ, με αφορμή την αναμέτρηση της κυπριακής ομάδας με την Τότεναμ, στο πλαίσιο των ομίλων του Champions League.
Οι οπαδοί της κυπριακής ομάδας έγραψαν στο πανό «η ιστορία δεν μπορεί να κλαπεί» και «φέρτε τα μάρμαρα πίσω», ενώ ανάμεσα στα δύο πανό είχαν υψώσει ένα ακόμη με τη φωτογραφία του Παρθενώνα. 

Ο οδοστρωτήρας των μετριοτήτων και η εποχή των Ηρώων!

Ζούμε σε μια εποχή και σε ένα καθεστώς όπου, ο οδοστρωτήρας των μετριοτήτων ισοπεδώνει τις αξίες με τις μετριότητες. 
Όπου, το δρεπάνι που κρατά ο χάρος της αναξιοκρατίας κόβει τα κεφάλια όσων ξεχωρίζουν πιο πάνω από το επίπεδο των υπηκόων. 
Όπου, δεν κατανοούμε την διαφορά της Ελληνικής Παιδείας από την Εκπαίδευση των Πολιτών. 
Όπου, η νομιμότητα που κατασκευάζουν τα κόμματα υπερισχύει της Δικαιοσύνης της Φύσης, της Ράτσας, της Ηθικής της ομάδος και του συμφέροντος της Πατρίδας. 

Κήρυγμα ελευθερίας από τον Ντ. Τραμπ (του Ευθύμιου Πέτρου)

Είναι πράγματι αξιοσημείωτο το πόσο «πρόχειρη» ήταν η ανάγνωσις της ομιλίας του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στον ΟΗΕ, από τα περισσότερα διεθνή μέσα ενημερώσεως. Αγνόησαν τα κυριότερα σημεία της, δια των οποίων μάλιστα δίδει ένα στίγμα πολιτικής ανατροπών και εκλογικεύσεως και περιορίσθησαν στον χλευασμό κάποιων διασταλτικώς και αποσπασματικώς παραποιημένων σημείων, ενώ τις προειδοποιήσεις του προς την Βόρειο Κορέα και το Ιράν τις ερμήνευσαν ως φιλοπόλεμες κραυγές. Ομοίως έσπευσαν να κατακεραυνώσουν και το εξοπλιστικό του πρόγραμμα λέγοντας ούτε λίγο ούτε πολύ ότι «οι πόλεμοι δεν κερδίζονται με τα όπλα». Είναι γεγονός αυτό. Οι πόλεμοι κερδίζονται δια της ευφυίας και της συστηματικής προετοιμασίας. Στο πλαίσιο της τελευταίας όμως εντάσσονται και οι εξοπλισμοί.

Η κορυφαία λέξη στον κόσμο είναι ελληνική!

Kι όχι, δεν είναι, όπως θα ελπίζαμε, η λέξη 'λόγος', η μεγάλη διαφορά που έκανε ο λογοκεντρικός ελληνικός πολιτισμός στον κόσμο. Ούτε η λέξη 'ελευθερία', ούτε το 'καλόν', καν η 'αρετή', ή η 'πόλις', η 'δημοκρατία', η 'ευδαιμονία', ο 'άνθρωπος', έστω, το 'έλαιον'... ή το 'όψον'...

Είναι η εποχή των ευτελών αξιών, του 'υπό κάτω γάργαλου', που θα έλεγεν ο Αριστοφάνης, του εύκολου γαργαλιστικού ενδιαφέροντος, της 'παιδιάς' και της αφελούς παιδικότητας, της "ανέσεως", που θα έλεγεν ο Αριστοτέλης, χαρακτηρίζοντας την παιδιά μια μορφή ανέσεως: "και η παιδιά, άνεσίς της"... Κι είναι, φευ, η εποχή, που κι εμείς οι Έλληνες, αντί να διατρίβουμε κα να εντρυφούμε στα καλά και τα

ΕΛΛΑΣ και ΕΥΡΩΠΗ - ΘΕΣΕΙΣ και ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ

του Κωσταντίνου Καρδαρά

Η σχέση Ευρώπης και Ελληνισμού. μοιάζει περίεργα ερωτική. Κυμαίνεται από υποδειγματικές περιπτώσεις αυτοθυσίας αλληλοπροσφοράς (κυρίως από τον δεύτερο), μέχρι ανένδοτους ανταγωνισμούς και σκληρούς πολέμιους.

Πάντα, όμως. κυρίαρχο στοιχείο παραμένουν οι δεσμοί, είτε ορατοί και απτοί είτε άυλοι και αόρατοι, μα όλοι το ίδιο ισχυροί, πού συνδέουν τις δυο πλευρές και θα τις συνδέουν για όσο υπάρχουν.Ας αναλύσουμε, κάτω οπό το αυστηρό εργαστηριακό πρίσμα, το πολύμορφο αυτό φάσμα δεσμών στα συστατικό του μέρη και ας το μελετήσουμε ένα προς ένα ξεχωριστό.

Σαφή όρια μεταξύ των διαρκώς αλληλοδιαπλεουμένων αυτών στοιχείων δεν υφίστανται, ο δε τεχνητός μας διαχωρισμός θα είναι στιγμιαίος και με αποκλειστικό σκοπό την ευχερέστερη μελέτη τους.

Η σύγχρονη έκφραση της κοινωνικής δικαιοσύνης

γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Μέχρι και σήμερα ακόμη, ο πολύς κόσμος πιστεύει πως Κοινωνική Δικαιοσύνη είναι να μοιράζεις επιδόματα και άλλες παροχές σε ανέργους, σε άτομα με χαμηλά εισοδήματα, σε ανάπηρους και γενικά σε μειονεκτούσες ομάδες.
Είναι μια αντίληψη που υπηρετούν κράτος και εκκλησία, κόμματα και αιρετοί. Βεβαίως, και όλοι οι ευεργετούμενοι από τις παροχές, μαζί με τους συγγενείς και φίλους τους.
Πολύς ο κόσμος. Πολλά τα χρήματα. Πολλοί οι αμέσως ή εμμέσως ωφελούμενοι από την αντίληψη αυτή. Είναι μια αντίληψη που εδραιώθηκε με το πέρασμα των δεκαετιών και κατέληξε πια να είναι μια καθεστωτική λειτουργία απέναντι στην οποία δεν τολμά κανένας να σταθεί. Εγώ θα το κάνω!

Ἀντίφα, τά Τάγματα Ἐφόδου τοῦ καθεστῶτoς

Πάει καιρός πού ὁ ρόλος τῶν “ἀναρχοαυτόνομων” καί “ἀντεξουσιαστῶν” Ἀντιφάδων συζητεῖται εὐρέως καί ἔχουν ἀποκαλυφθεῖ οἱ χρηματοδότες καί ὑποβολεῖς τους. Ὅμως τίποτε δέν περιγράφει καλύτερα τήν βρώμικη ἀποστολή τους ἀπό τήν ἀβάντα πού τούς κάνει τελευταίως τό πιό βαθύ καθεστώς τῶν ΗΠΑ.

Ξεκίνησαν οἱ New York Times (18/8/17) μέ πρωτοσέλιδο ἄρθρο (“Antifa Grows as Left-Wing Faction Set to, Literally, Fight the Far Right”) τῶν Thomas Fuller, Alan Feuerκαί Serge F. Kovaleski. Τό ἄρθρο παρουσιάζει τήν Antifa ὡς μιά σοβαρή δύναμη καταπολέμησης τοῦ φασισμοῦ, ἐπιδοκιμάζοντας καί τή χρήση βίας (γροθιές, ράβδοι, σπρέυ πιπεριοῦ…) κατά τῆς “φασιστικῆς ἀπειλῆς στήν ἀμερικανική δημοκρατία”.

ΕΝΕΠ: Η απόφαση για συνέχιση του αγώνος ( 11ο και τελευταίο κεφάλαιο)

Παρακολουθήσαμε μέχρι στιγμής την τεράστια συνεισφορά της ΕΝΕΠ

στον προεκλογικό αγώνα της Εθνικής Παρατάξεως. Είδαμε τον τρόπο με τον

οποίο αγωνίσθηκε η νεολαία, η οποία έφθασε στο σημείο τις δέκα τελευταίες

ημέρες να διοική ουσιαστικά το κόμμα, αφού τα μέλη της ΚΔ του κόμματος ήταν υποψήφιοι σε κάποια εκλογική λίστα ή —ανεξήγητα για την εποχή εκείνη— εξαφανίσθηκαν την τελευταία στιγμή.

Συνοψίζοντες σε γενικές γραμμές τα σημαντικώτερα στοιχεία της προεκλογικής περιόδου έχουμε να παρατηρήσουμε τα έξης:

Οι συμπληγάδες του Εθνικιστικού Κινήματος (ΕΝΕΠ 10ο κεφάλαιο)

Παραιτείται ή ηγεσία της ΕΝΕΠ

Η ΝΕΑ ΘΕΣΙΣ (αριθμός φύλλου 67 κ.ε.) έφερε στην δημοσιότητα για πρώτη φορά ένα απόρρητο υπόμνημα, που υπέβαλε η ηγεσία του Κινήματος

προς, κατ’ επιλογήν, στελέχη της Εθνικής Παρατάξεως.

Αθήναι, 19 Νοεμβρίου 1977 Σας υποβάλλουμε το ακόλουθον υπόμνημα, υπό την ιδιότητα μας ως ηγετικής ομάδος της «Ελληνικής Νεολαίας Εθνικής Παρατάξεως», στην οποίαν ο Αρχηγός της «Εθνικής Παρατάξεως», κ. Στέφανος Στεφανόπουλος, ανέθεσεν εγγράφως την ευθύνην της δημιουργίας, οργανώσεως και διεξαγωγής του προεκλογικού αγώνος της Νεολαίας του Κόμματος.

Ανάγκη δημιουργίας της ΕΝΕΠ Η ύπαρξις Νεολαίας είναι απαράβατος κανών και προυπόθεσις ουσιαστικής υπάρξεως και επιβιώσεως οποιουδήποτε πολιτικού οργανισμού με φιλοδοξίες εκπροσωπήσεως στο Κοινοβούλιο και διαχειρήσεως της Εξουσίας. Η «Εθνική Παράταξις» νεοπαγής πολιτικός οργανισμός,

Οι μπούρδες περί Δημοκρατίας, Διαφορετικότητας και Συμμετοχής, …στην εκπαίδευση

γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Λέτε πως πρώτη αξία, για σας, είναι η δημοκρατία. Πως ο διάλογος και η ανοχή της διαφορετικότητας των απόψεων είναι πυλώνες του συστήματος με το οποίο πρέπει να εκπαιδεύονται οι νέοι. Λέτε ακόμη πως είναι ζητούμενο, για το σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα, η συμμετοχή.
Είσαστε υποκριτές και λέτε μπούρδες! Ούτε τα πιστεύετε ούτε έχετε τα κότσια να τα κάνετε πράξη. Φούμαρα πουλάτε εφαρμόζοντας την τακτική «έχω το μαχαίρι, τρώω το πεπόνι… εγώ κόβω και τρώω, εσύ βλέπεις και πληρώνεις». Και τα κάνετε όλα αυτά με χρήσιμους έμμισθους υπηρέτες, την πλειοψηφία των προσκυνημένων εκπαιδευτικών. 
Βαριά η μομφή για χιλιάδες ανθρώπους που «διαχειρίζονται τη νιότη». Ρωτάω όμως, και μακάρι να υπήρχε ο αντίλογος.