Πρέπει να τεθεί εκτός νόμου το ΚΚΕ;

 

γράφει ο Νικηφόρος Λυκίδης

O χαρακτηρισμός του κόμματος της “Χρυσής Αυγής” ως εγκληματικής οργάνωσης, με την πρόσφατη δικαστική απόφαση (που όμως δεν είναι τελεσίδικη), επανέφερε στο προσκήνιο το ερώτημα «κατά πόσον θα έπρεπε να τεθεί εκτός νόμου το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας».

Η καταγραφή μερικών από τις πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με την λειτουργία Κομμουνιστικών Κομμάτων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σίγουρα θα βοηθούσε στην εξέλιξη ενός σχετικού διαλόγου.

α) Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εις το όνομα του οποίου ομνύουν τα συστημικά κόμματα, έχει με σαφήνεια τοποθετηθεί επ’ αυτού ζητώντας να τεθούν εκτός νόμου τα Κομμουνιστικά και Ναζιστικά κόμματα που λειτουργούν εντός των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αρκεί να ελευθερώσουμε τον εαυτό μας σπάζοντας τους κρίκους της αλυσίδας folli follie που μας έχουν δεμένους!

 

 γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Με δύο ιστορίες μεγάλωναν τα Ελληνόπουλα, επί εκατοντάδες χρόνια. Την ιστορία της Γοργόνας που αναζητά τον Μέγα Αλέξανδρο και την ιστορία του Μαρμαρωμένου Βασιλιά που θα ζωντανέψει και πάλι.

Ιστορίες –Σύμβολα της επιθυμίας του Λαού μας να βρει τον Ηγέτη που θα μας οδηγήσει και πάλι στην Οικουμενική μας αποστολή αλλά και της ακλόνητης πίστης των ανυπότακτων Ελλήνων για Ανάσταση του Γένους.

Επιθυμίας  που εκφραζόταν με το ερώτημα -προσδοκία «Ζει ο Βασιλιάς Αλέξανδρος;» και προσμονής με την κατάληξη της πεποίθησης: «Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα’ ναι!»

Δεν ήταν Μύθος ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος… ήταν ένας από εμάς. Αληθινός, Ελεύθερος, Φύλακας Αξιών και Ιστορίας!

Δεν είναι μύθος ο Μέγας Αλέξανδρος… είναι ο Έλληνας.  Προσωποποίηση των δυνατοτήτων ενός Παγκόσμιου Ηγέτη.

Μπορούμε -ακόμα- να καθορίσουμε και να καθαρίσουμε το σκεπασμένο μονοπάτι της αποστολής της ράτσας. Αρκεί να ελευθερώσουμε τον εαυτό μας από τους κρίκους της εύθραυστης αλυσίδας folli follie που μας έχουν δεμένους, οι συστημικοί  πολιτικοί μας και τα τσιράκια τους.

Οι γιαγιάδες μας, μέσα από τα ελεύθερα -κρυφά σχολειά και τα μονοθέσια Δημοτικά των απομονωμένων χωριών, διέσωσαν την συνταγή της διάπλασης χαρακτήρων κάθε γενιάς: «Φύλακες Αξιών και Ιστορίας… Έλληνες, Παγκόσμιοι Ηγέτες». Ας την ακολουθήσουμε!

Το 2021 εύχομαι να είναι μια «όχι χειρότερη νέα χρονιά».

Έχουμε να κάνουμε με μια σπείρα δολοφόνων της αλήθειας με σκοπό ……..

 

γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Με έναν ευφυή και καλά δομημένο στρατηγικό σχεδιασμό, η συστημική ηγεσία της σημερινής Ελλάδος, κατάφερε να εντάξει την χώρα και τους Έλληνες σε έναν ευρύτερο σχέδιο προώθησης της συνείδησης του “Παγκοσμιοποιημένου ανθρώπου”. Διαμορφώνει και οδηγεί σταδιακά τον Λαό να υποβαθμίζει ή να αρνείται την γενετήσια αξία του Έθνους (και των αρχών του) και να αποδέχεται ως αναγκαία την Παγκόσμια διακυβέρνηση (και τις αξίες της).

Πρέπει να αποδεχτούμε ότι …χάθηκε αυτή η μάχη. Πρέπει να ετοιμαστούμε για την επόμενη που έρχεται!

γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Όταν, αντί για την επέτειο της μάχης στο Σύνταγμα Μακρυγιάννη, γιορτάζουμε την επέτειο του θανάτου του Γρηγορόπουλου, προφανώς έχουμε χάσει τον προσανατολισμό μας. Το ίδιο βέβαια συμβαίνει και όταν, το πολιτικό μας σύστημα γιορτάζει κάθε χρόνο, το αποτέλεσμα της εισβολής των Τούρκων στην Κύπρο.

Όταν η εξωκοινοβουλευτική αριστερά και το ΚΚΕ δίνουν μάχες με τις δυνάμεις καταστολής για να κρατήσουν την κυριαρχία τους στο πεζοδρόμιο, ενώ ο αυτοαποκαλούμενος εθνικιστικός -πατριωτικός χώρος δίνει τις μάχες του στο Facebook για να κρατήσει την κυριαρχία του στον καναπέ, προφανώς αυτό μεταφράζεται σε έλλειψη ηγετών και στρατηγικής.

Γιορτή ενόπλων δυνάμεων

• 
  
   

 

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1973: «Αν το ‘ξερα δεν θα το ‘κανα…»

 

γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Κάθε αγώνας, δικαιώνει την στόχευσή του εκ του αποτελέσματος. Και επιβεβαιώνει την ηθική του διάσταση από την πορεία των πρωταγωνιστών του στα επόμενα χρόνια.

Ο αρχικός εγκλεισμός των σπουδαστών στο κτηριακό συγκρότημα των σχολών του Πολυτεχνείου (επί της οδού Πατησίων) ξεκίνησε σαν μια πράξη διαμαρτυρίας με καθαρά φοιτητικά αιτήματα. Εξελίχθηκε σε κατάληψη του χώρου με προβολή αντικυβερνητικών συνθημάτων και κατέληξε σε πράξεις πολιτικής εξέγερσης με συμμετοχή εξωφοιτητικών στοιχείων με ριζοσπαστικά πολιτικά αιτήματα. 

Χρήστος Παπανίκος - σκίτσα

 

Τυφλοί... Ιδιοτελείς … και Ψεύτες! Κατηγορούν τους νέους για να καλύψουν την ανικανότητα και τις ντροπές τους

 

γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Δεν είδαν τις συγκεντρώσεις 15.000 αριστερών και “παγκοσμιοποιημένων” έξω από τον Άρειο Πάγο. Ούτε τις πορείες εκατοντάδων αντιεξουσιαστών του παρακράτους, που έγιναν, εκείνες τις ημέρες, σε 20 μεγάλες πόλεις της Ελλάδος για τον ίδιο λόγο. Είδαν όμως, τις 5 πλατείες με τους 200 – 300 νέους που κρατώντας αποστάσεις (άνω του ενός μέτρου) καταπολεμούσαν την αγωνία της προοπτικής τους, στα όρθια με μια μπύρα ή ένα καφέ στο χέρι (αφού πρώτα ο Χαρδαλιάς και οι συν αυτώ τους έβγαλαν έξω από τις ελεγχόμενες καφετέριες).

Ο Μίκης Θεοδωράκης, ο εθνικισμός του Μεταξά και ο αριστερόστροφος φασισμός

 

Γράφει ο Ιωάννης Αμπατζόγλου*

Τέσσερα - ἄστρα γύρω γύρω

καταμεσῆς ἥλιος λαμπρός,

τέσσερα χρόνια — ὅλο μῦρο

κι’ ὁ ἥλιος: Ὁ Ἀρχηγός!¹

Ποιος δεν θυμάται την ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη στο Σύνταγμα, στις 4 Φεβρουαρίου 2018, στο συλλαλητήριο κατά της παραχώρησης του ονόματος της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς. Τότε, ήταν που αποκάλεσε «εθνομηδενιστές» τους κυβερνώντες ΣΥΡΙΖΑΙΟΥΣ, όπως επίσης είπε «περιφρονώ και μάχομαι τον φασισμό, σε όλες του τις μορφές και προπαντός στην πιο πονηρή, απατηλή και επικίνδυνη μορφή του, την αριστερόστροφη».

Αριστερός …Αντιδημοκράτης …και Ανθέλλην! Αδιάσπαστο πακέττο

γράφει ο Χάρης Βασ. Μιχαλακόπουλος

Πριν ξεκινήσω να αναλύω την σκέψη μου, είναι υποχρεωτικό να αναφέρω τα εξής: Δεν είναι δυνατόν σε ένα άρθρο να κάνω μακροπολιτική ανάλυση τι είδους Δημοκρατία παραλάβαμε από τους προγόνους μας και πως είναι πλέον το πολίτευμα αυτό σήμερα. Επίσης τι έπρεπε να εννοούμε και τι εννοούμε σήμερα με τη λέξη αριστερός.

 Όταν λοιπόν λέμε δημοκρατία, σε αυτό το άρθρο, μιλάμε για αυτό που υπάρχει σήμερα. Το να συγκριθεί με το πολίτευμα των αρχαίων προγόνων μας και την εφαρμογή του είναι ύβρις.

Όταν θα λέμε αριστερός, σε αυτό το άρθρο, δεν θα αποκλείουμε τους κομμουνιστές, τους κομμουνισμένους και ούτε τους διάφορους δήθεν της σημερινής εποχής. Όλοι αυτοί θα λέγονται χάρη συντομίας “αριστεροί”. 

Χρειάσθηκαν μόνον 16 μήνες, ένα καλό επιτελείο και ένας κουρασμένος… συμβιβασμένος και απελπισμένος λαός

γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Έχει συγκεντρώσει δίπλα του μια μεγάλη ομάδα ικανών στελεχών, με γνώσεις στην επιστήμη της Επικοινωνίας και με χαρακτήρα που δεν επιδέχεται ηθικών δισταγμών, μπροστά στην εκπλήρωση της δουλειάς τους.

Έχει κάνει συμμαχίες με δεκάδες δημοσιογράφους και ιδιοκτήτες Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας καθώς και κορυφαίους διαχειριστές Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης που αποδέχτηκαν ως αποστολή τους την περιθωριοποίηση και τον αφανισμό ιδεών, αξιών και ανθρώπων.

Έχει προσεταιριστεί την παντοδύναμη μειονότητα των ΛΟΑΚΤ και έχει προσδεθεί, στο άρμα της Μέρκελ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το μήνυμα της θυσίας των Ισαάκ, Σολωμού, Γκούμα και Κωνσταντίνου Κατσίφα…

Τον ένα τον δολοφόνησαν (Ισαάκ Ισαάκ) γιατί μπήκε στα κατεχόμενα της Κύπρου!

Τον άλλο τον σκότωσαν (Σωλωμός Σολωμού) γιατί επιχείρησε να κατεβάσει την σημαία του εισβολέα στη μεγαλόνησο.

Την σκυτάλη του θανάτου (Αριστοτέλης Γκούμας) την σήκωσε ο επόμενος, γιατί μιλούσε Ελληνικά στην Βόρειο Ήπειρο.

Και τώρα, η θυσία ενός ακόμη (Κωνσταντίνος Κατσίφας).

Η Αφροδίτη τής Μήλου

 Ώ εσύ ανυπέρβλητη ομορφιά, 

ώ εσύ τού πλανήτη κάλλος! 

(Γ. Σαγιάς)

Η Αφροδίτη τής Μήλου, εκτίθεται στο Μουσείο τού Λούβρου στο Παρίσι. Πρεσβευτής τού μεγαλείου τού ελληνισμού, της αρμονίας, της θηλυκότητας, της γυναικείας ομορφιάς. Εκπάγλου ομορφιάς, σαγηνευτική, διεγείρει την φαντασία και εξάπτει το όνειρο.

Δημιουργημένη περίπου το 150 π.Χ. - 100 π. Χ. από παριανό μάρμαρο, με ύψος 2,02 και βάρος σχεδόν έναν τόνο (900 κιλά χωρίς τα μέλη και στοιχεία που λείπουν), μαγνητίζει το βλέμμα τού επισκέπτη, οδηγεί τις αισθήσεις και -ενίοτε- οδηγεί καλλιτέχνες και αλαφροΐσκιωτους σε

Το ΚΚΕ θα οργανώσει εμφύλιο αν γίνει πόλεμος με την Τουρκία. Ερώτημα προς Μητσοτάκη Γεννηματά και ψηφοφόρους των συστημικών κομμάτων

 

γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Όταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο -προ 10ετίας- αποφάσισε να τεθούν εκτός πολιτικού πλαισίου τα Κομμουνιστικά και Ναζιστικά κόμματα, χαρακτηρίζοντάς τα ως “εγκληματικά κόμματα”, στην Ελλάδα, τα συστημικά κόμματα το έκαναν γαργάρα, ως προς το ΚΚΕ. Μάλιστα, ο Γραμματέας του ΚΚΕ Θεόδωρος Κουτσούμπας, έλαβε και σχετική διαβεβαίωση από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια ότι δεν θα υπάρξει καμία συνέπεια.

 

 

Κανένας άνθρωπος δεν είναι θεός

 Του Δημήτρη Γκίκα

Η έννοια της τραγικότητας στην Αρχαία Ελληνική σκέψη περιλαμβάνει την αντίληψη ότι κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να ελέγξει όλα όσα συμβαίνουν. Κανένας άνθρωπος δεν είναι θεός. Όσοι θεωρούν ότι μπορούν να ελέγξουν τα πάντα, όσοι πιστεύουν ότι μπορούν να πάρουν τη μοίρα στα χέρια τους, διαπράττουν ύβρη. Η παραπάνω αντίληψη δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος είναι ανεύθυνος για τις πράξεις του. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε όλα όσα μας συμβαίνουν, μπορούμε όμως να ελέγξουμε

Μας λείπεις συναγωνιστή Γιάννη Σχοινά... μας λείπεις!

 

Πέρασαν 4 ολόκληρα χρόνια από τότε που τον συνόδευσα, μαζί με την συναγωνίστρια Βιβή Μιχαήλ και τα παιδιά του Σωτήρη και Αλεξάνδρα, στο τελευταίο του ταξίδι από το σπίτι του στα Φίχτια μέχρι την εκκλησία του χωριού και από εκεί στο κοιμητήριο όπου ετάφη δίπλα στον πατέρα του και τον ετεροθαλή αδελφό του.

Στο μνήμα που φιλοξενεί την σορό του Συναγωνιστή Γιάννη Σχοινά, αναφέρεται ως ημερομηνία θανάτου η 6η Οκτωβρίου 2016.

Στο μυαλό μου παραμένει η αποχαιρετιστήρια ομιλία που έκανε (μέσα στην εκκλησία), ο Δήμαρχος Άργους Μυκηνών Δημήτρης Καμπόσος, αναφέροντας ένα πλήθος προσφορών που είχε κάνει ο Γιάννης προς το Άργος. Μια ομιλία που κατέληξε με την φράση "Αποχαιρετούμε σήμερα ένα άξιο τέκνο του Άργους...".

Πρώτος εχθρός η παρακμή

 

«Το κράτος έχει συνέχεια». Η φράση ηχεί (και λειτουργεί) σαν πολιτική προστακτική. Αλλά με εκκρεμή την απάντηση στο ερώτημα: Συνέχεια του κράτους είναι η συνέχεια της εκφρασμένης βούλησης των πολιτών ή η συνέχιση ισχύος αποφάσεων του κοινοβουλίου υπερψηφισμένων με διαφορά ελάχιστων ψήφων;

Η λογική της εμμονής στη «συνέχεια» του κράτους είναι απολύτως και μόνο χρηστική. Ποιαν εγκυρότητα μπορεί να έχουν διεθνείς συμφωνίες, που υπογράφονται από μιαν οριακή πλειοψηφία κοινοβουλευτική, με πρόδηλο το