Επικίνδυνα επαγγέλματα

Η ζωή  και η αρτιμέλειά  εξαρτώνται πολλές φορές από το επάγγελμα που κάνεις. Αν είσαι χτίστης κινδυνεύεις να πέσεις από την σκαλωσιά, αν είσαι οδηγός της φόρμουλα κινδυνεύεις να σκοτωθείς από την ταχύτητα. Τώρα αν είσαι πολιτικός κινδυνεύεις από ώριμες ντομάτες και ληγμένα γιαουρτάκια έως μισού κιλού. Βέβαια, υπάρχει και ένα επάγγελμα που είναι βαρύ όσο το σώμα σου και επικίνδυνο όσο του ακροβάτη.

Είναι το άκρως παράτολμο επάγγελμα του συνδικαλιστή. Δύσκολη δουλειά και μη αναγνωρισμένη στα βαρέα και ανθιγυεινά. Μόνον αν τύχει και πάρεις απάνω σου το βάρος μιάς τέτοιας αποστολής θα καταλάβεις και το επίπονον του πράγματος αλλά και το επικίδυνον της αποστολής. Συνδικαλιστές  είναι κυρίως

«Back to school», για να γίνουν τα παιδιά μας «fluent» στα ελληνικά!

Θυμήθηκα εκείνον τον παροικιακό σχολάρχη παράγοντα και την παραινετική υπέρ της παροικιακής ΄παιδείας πιο πάνω δήλωσή του στο παροικιακό ραδιόφωνο: 'Να πάνε όλα τα παιδιά στα παροικιακά σχολεία, για να "γίνουν 'fluent' στα ελληνικά!"

Αυτό καθώς ακούω στις τηλεοπτικές διαφημίσεις για τις 'Back to school' προσφορές των ΄βιβλιο'πωλείων. Δηλαδή; 'Επώνυμες' σχολικές τσάντες, με ξενικά, 'in, ονόματα, στυλάτα στυλό, εργονομικά μολύβια, μοδάτες... ξύστρες! Βιβλία δεν ακούσαμε ποτέ να διαφημίζουν τα βιβλιοπωλεία, άρα να τα θεωρήσουμε ντεμοντέ αυτά, παλαιάς κοπής και εκτός συρμού, 'out', 'done and out';

Θυμηθήκαμε, τα αγύριστα κεφάλια εμείς, τον Ρήγα και την τσάντα του. Στο πρώτο μας αναγνωστικό. Ανώνυμη, μοσχομυριστά δερμάτινη, όχι 'made in China' με παγκοσμιοποιημένο, globalised, επώνυμο!

Το Ελληνικό Προσφυγικό ζήτημα και η σκοπίμως ατυχής σύγκριση του με το λαθρομεταναστευτικό...

Πρόσφυγας είναι «κάθε πρόσωπο, το οποίο, επειδή έχει δικαιολογημένο φόβο διωγμού λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικής προέλευσης, πολιτικών πεποιθήσεων ή συμμετοχής σε ορισμένη κοινωνική ομάδα, βρίσκεται έξω από τη χώρα της υπηκοότητάς του και δεν μπορεί, ή εξαιτίας αυτού του φόβου, δεν θέλει να προσφύγει στην προστασία της χώρας αυτής».

Ο ορισμός αυτός υιοθετήθηκε διεθνώς στις 28 Ιουλίου 1951 και αποτυπώθηκε στη συνθήκη που έκτοτε έγινε γνωστή ως Σύμβαση της Γενεύης «Περί του καθεστώτος των Προσφύγων». Η σύμβαση τροποποιήθηκε με το Πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης της 31ης Ιουλίου 1967 και από τότε ισχύει αναλλοίωτη.

Oι πρόσφυγες δεν είναι μετανάστες που, νόμιμα ή μη, φεύγουν εκουσίως από την πατρίδα τους με μόνο λόγο τη βελτίωση του βιοτικού τους επιπέδου.

Ἔτσι γιά νά ξέρουμε τί λένε οἱ διεθνεῖς συνθήκες...

7 μήνες πολιτικής απάτης ζητάνε τη …δικαίωσή τους!

5 μήνες έκαναν ότι διαπραγματεύονταν και κατάντησαν οι αρλεκίνοι της Ευρώπης. Οργάνωσαν ένα βοναπαρτιστικό δημοψήφισμα για να εγκλωβίσουν τον λαό και το κόμμα τους και να μπορέσουν να συμφωνήσουν τα δεκαπλά από αυτά που θα μπορούσαν να συμφωνήσουν από τον πρώτο μήνα, διαλύοντας ταυτόχρονα ό,τι είχε απομείνει από την οικονομία και το τραπεζικό σύστημα. Έφεραν και ψήφισαν ένα Μνημόνιο ισοκαταστροφικό με τα δύο πρώτα. Τώρα οργανώνουν εκλογές για να ξεφορτωθούν τους ανυπάκουους του κόμματος και να κάνουν αυτό που θα μπορούσαν να κάνουν και από την παρούσα Βουλή (δηλαδή συγκυβέρνηση με τους άλλους μνημονιακούς, τους παλαιούς).

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ: «Περί των κοινωνικών ιδεών του, ακροθιγής αναφορά και επέκταση»

Η Εθνικιστική αφίσα του ΕΝΕΚ
που καλούσε τους Έλληνες να τιμήσουν
τον Ιωνα Δραγούμη

               Ο Ίων Δραγούμης υπήρξε πολιτικός στοχαστής και εθνικός αγωνιστής. Μεγάλη μορφή της ελληνικής ιστορίας, την οποία προσπάθησε να αφήσει στη λησμονιά η – δυστυχώς ατελείωτη – πολιτική μικρότητα. Διότι ο Ίων συμβόλιζε και συμβολίζει αυτό που οι άνθρωποι του λεγόμενου συστήματος φοβούνταν και φοβούνται: την ελληνοκεντρικότητά του, την ελληνολατρεία του, την ελληνοπρέπειά του, την αγωνία του και τον αγώνα του για Ελλάδα ελεύθερη, ανεξάρτητη, δυνατή και δίκαιη για το λαό της ˙ τις συγκεκριμένες και υλοποιήσιμες πολιτικές του προτάσεις μέσω των οποίων προβάλλεται ο ελληνικός κοινοτισμός ως κιβωτός σωτηρίας και ανάπτυξης του Έθνους ˙ τις οικονομικές του προσεγγίσεις όπου απέναντι στη σαθρή στη βάση και αμφίβολη στο εποικοδόμημα «πάλη των τάξεων» αντιπροτάσσει την κοινωνική συνεργασία των δυνάμεων του Έθνους και την κοινωνική αλληούμηλεγγύη ˙ την αηδία του απέναντι στην πολιτική σαπίλα και την κατάπτυστη συναλλαγή βουλευτών και ψηφοφόρων ˙ την αγάπη του για τον εθνικό κορμό – απελευθερωμένο ή μη – και κυρίως την λατρεία του για την αιώνια ελληνική γη της Μακεδονίας ˙ την προοδευτικότητά του και τον κοινωνισμό του, δηλαδή την εξακόντιση του ελληνικού Έθνους στο μέλλον χάρη στην εθνική συνέχεια παρελθόντος , παρόντος και μέλλοντος και τη νέα δημιουργία ˙ με δυο λόγια: θέλουν να τον λησμονήσουμε για τον εθνικισμό του.

Παναγία Προυσιώτισσα: Η Αρχόντισσα της Ρούμελης

Στο κέντρο καταπράσινων και πανύψηλων βουνών, στα νότια του νομού Ευρυτανίας και μόλις 36 χιλιόμετρα από το Καρπενήσι, βρίσκεται εδώ και χίλια περίπου χρόνια το ιστορικό και σε όλους μας ακουστό μοναστήρι της Κυράς της Ρούμελης, της Παναγίας της Προυσιώτισσας περιτριγυρισμένο από απότομους και άγριους βράχους που προκαλούν δέος που και μόνο τους ατενίζεις. Το μοναστήρι είναι ιστορικό, αγιασμένο που η φήμη του ξεπέρασε τα στενά όρια της Ρούμελης, της Θεσσαλίας αλλά και της χώρας. Κατά χιλιάδες προστρέχουν οι πιστοί στην χάρη της, άλλοι να την επικαλεστούν και άλλοι θερμά να την ευχαριστήσουν. Όχι μόνο τον Αύγουστο όπου και εορτάζει το μοναστήρι ( στις 23 Αυγούστου ημέρα αποδόσεως της Κοίμησης της Θεοτόκου και συνάμα ημέρα ευρέσεως της θαυματουργού εικόνας ) αλλά και όλο το χρόνο, άνθρωποι γονατιστοί, άλλοι με λαμπάδες και τάματα, μάνες με παιδιά στην αγκαλιά, ηλικιωμένοι που με δυσκολία περπατούν, νέοι που ζητούν την παρηγοριά ,γονείς με τα παιδιά τους… Όλοι προσμένουν καρτερικά στην σειρά, για να φτάσουν στο μικρό και σκοτεινό ναό, καθολικό της Ιεράς Μονής, για να φτάσουν στη Χάρη Της, να ακουμπήσουν τα γεμάτα πίστη χείλη τους στην σεβάσμια εικόνα της Παναγίας, να λάβουν τις δωρεές Της και τις ευλογίες Της. 

Η Δικτατορία του Αλέξη Τσίπρα

Του Σπύρου Παπαδόπουλου

Η frau Merkel δήλωσε πρόσφατα ότι  «..το μεγαλύτερο πρόβλημα για την Ευρώπη δεν είναι η Ελλάδα αλλά οι μετανάστες...» Αν δεν γνωρίζαμε ότι ο π. Πρωθυπουργός  Αλέξης Τσίπρας είναι ο Άγιος προστάτης των λαθροεισβολέων- και όχι μόνο-θα απορούσαμε γιατί κατά τις «συνομιλίες» με τους δανειστές τοκογλύφους για το 3^ο μνημόνιο δεν έθεσε το θέμα απαιτώντας την κατάργηση των επαίσχυντων συμφωνιών του Δουβλίνου, την ίδια στιγμή που οι Ούγγροι υψώνουν συρματοπλέγματα(εδώ) κατά μήκος των συνόρων τους αδιαφορώντας για τα Δουβλίνα και για τις αποφάσεις των «ηγετών» ανδρείκελων της Ε.Ε.

Επιλογή Τσίπρα: Η καυτή πατάτα στα χέρια των πολιτών

γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου 

Για μια ακόμη φορά, ο Αλέξης Τσίπρας αποδείχθηκε κορυφαίος τακτικιστής (σε ελλαδικό πλαίσιο). «Θα ζητήσω την ψήφο του ελληνικού λαού, για να κυβερνήσουμε και να ξεδιπλώσουμε όλες τις πλευρές του κυβερνητικού μας προγράμματος. Πιο έμπειροι, πιο έτοιμοι, πιο προσγειωμένοι» είπε στο διάγγελμά του ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Με αυτή την απλή και «αθώα» πρόταση, ως απόλυτος κυρίαρχος της πολιτικής πραγματικότητας, στην Ελλάδα, ο Αλέξης Τσίπρας έβγαλε από το κάδρο των ευθυνών το πρόσωπό του και μετέφερε την ευθύνη των εξελίξεων στην πλάτη του λαού. Ενός λαού που, ανήμπορος, περίμενε μέχρι τις 25 Ιανουαρίου 2015 προκειμένου να διώξει από την διακυβέρνηση της χώρας -με την τιμωρητική του ψήφο- τα μνημονιακά κόμματα. Ενός λαού που ζήτησε -με την θετική του ψήφο- να κυβερνηθεί από πολιτικούς και πολιτικές που θα έδιναν ένα τέρμα στη λιτότητα και μια προσδοκία αποκατάστασης της εθνικής του κυριαρχίας. 

΄Αντε χαρές και πανηγύρια

               ΄Αντε χαρές και πανηγύρια

Είχα αρχίσει να απελπίζομαι, νόμιζα πως εκλογές θα είχαμε προς το τέλος του έτους. Αυτή τη φορά όμως η τύχη στάθηκε μαζί μου, τον Σεπτέμβριο θα έχουμε εκλογές. Είχε τόσο πολύ τραβήξει ο χρόνος από το δημοψήφισμα στις 5 Ιουλίου που οι ΄Ελληνες έδειχναν να βρίσκονται σε βαθιά κατάθλιψη, ιδιαίτερα οι άνεργοι που δεν είχαν με τι να απασχοληθούν. Τα δύο εκατομμύρια των ανέργων απαιτούσαν δράση, και ο Στάθης Λεουτσάκος, αυτός

ο σύγχρονος Ιούλιος Καίσαρ, έστυψε το κεφάλι του και αφού δεν είχε σταγόνα

Παιδιά σηκωθείτε για την ΛΕΥΤΕΡΙΑ..

Στις 20 Αυγούστου 1968 τα Ρωσικά τανκς στο όνομα του κομμουνιστικού παραδείσου πνίγουν στο αίμα την εξέγερση του Τσεχοσλαβακικού λαού δίνοντας τέλος στην "Ανοιξη της Πράγας" του Ντούμτσεκ, με σύμβολο θυσίας τον σπουδαστή Γιαν Πάλαχ (Πάλατς τον προφέραμε εμείς) ο οποίος πρότεινε τα στήθη τουστα Ρωσικά τανκς και έγινε σύμβολο θυσίας και ελευθερίας 

Παράδειγμα προς μίμηση η Ουγγαρία - Κλείνει τα σύνορα στους εισβολείς.

Την στιγμή που η δικτατορία της μεταπολίτευσης, των προδοτικών κομμάτων (δεξιάς και αριστεράς), με επικεφαλής τους κομμουνιστές της αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ (νεότερη έκδοση της ΝΔ) την οποία στηρίζει και η ψοφοΔεξιά, εξοντώνουν οικονομικά τους Έλληνες, οδηγώντας τους σε ολοκληρωτική πτώχευση, ξεπουλώντας ότι δεν πρόλαβαν να πουλήσουν οι προηγούμενες κυβερνήσεις Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ την δημόσια περιουσία, υλοποιούν, κατόπιν εντολής των αφεντικών τους, το σχέδιο εποικισμού της Ελλάδος αντικαθιστώντας τον πληθυσμό της, αφού καθημερινά βάζουν ολόκληρα χωριά (3.000 ξένους ημερησίως) για να μπορέσουν να αλώσουν ολοκληρωτικά την πατρίδα μας και να βάλουν την ταφόπλακα, οι Ούγγροι στήνουν γραμμές άμυνας από τις ορδές του Ισλάμ που απειλούν πλέον ολόκληρη την Ευρώπη. 

  

Έτοιμος τον Νοέμβριο θα είναι το σιδηρόφραχτο τείχος που ετοιμάζουν οι αρχές της Ουγγαρίας στα σύνορα με τη Σερβία. Παράλληλα, όπως έκαναν γνωστό οι Ούγγροι, θα αναπτύξουν χιλιάδες αστυνομικούς για να ανασχεθεί η μεγάλη ροή προσφύγων και λαθρομεταναστών.

Κατέβηκε τελικά η Γερμανική Σημαία από την Ακρόπολη το 1941;

ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΕΩΡΕΙ ΕΘΝΙΚΟΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΣ.
Είμαι από εκείνους που υποστήριζαν ότι οι ανακρίβειες και αντιφάσεις στην αφήγηση των γεγονότων αλλά και στην περιγραφή των αντικειμενικών συνθηκών (μη υποστολή της σημαίας τη νύχτα, γερμανοί στρατιώτες το 1941 που φρουρούσαν ελλιπώς και διασκέδαζαν, το απρόσιτο του βράχου της Ακροπόλεως στην αναρρίχηση αλλά και στην κάθοδο) μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι φερόμενοι ως υποστείλαντες την γερμανική σημαία την νύκτα 30 προς 31/5/1941 Γλέζος και Σάντας είπαν και λέει ο επιζών εκ των δύο Μ. Γλέζος, ψέμματα αφού και το εγχείρημα ήταν ανέφικτο αλλά και οι αντικειμενικές συνθήκες διαφορετικές από τις περιγραφόμενες. Σε κάποια έρευνα όμως στα αρχεία της εποχής ανακάλυψα στην πλήρως Γερμανόφιλη ΒΡΑΔΥΝΗ της 2ας Ιουνίου 1941 (εικόνα) ένα άρθρο που στηλίτευε το κατέβασμα της Γερμανικής σημαίας από την Ακρόπολη. Ποιό λόγο θα είχαν οι Γερμανοί (των οποίων η ΒΡΑΔΥΝΗ ήταν πιστό φερέφωνο) να δημιουργήσουν ένα τέτοιο θέμα αν δεν είχε συμβεί στην πραγματικότητα;

Αριστερή Συνέπεια.....

Από το τελεταίο τευχος του "Αντιφωνητή" (http://antifonitis.gr/online/), την μαχητική δεκαπενθήμερη εφημερίδα της Θράκης:
«Ἐμεῖς εἴμαστε μέ τήν Κυβέρνηση ἀλλά δέν ψηφίζουμε μνημόνια», λέει ἡ ...συνεπής Ἀριστερή Πλατφόρμα. Δηλαδή ἡ γυναίκα σου κάνει βίζιτες, τό ξέρεις κι ἐσύ κι ὅλος ὁ κόσμος, δηλώνεις ἐναντίον τῆς πορνείας ἀλλά κι ὅτι δέν θά χωρίσεις.

Κομμένο Άρτας 72 χρόνια μετά -Οι Έλληνες δεν ξεχνούν

Εβδομήντα δύο χρόνια πέρασαν από τότε που τα στρατά του Φύρερ , φρόντιζαν να δείξουν στην πράξη τα υπέροχα αισθήματα που έτρεφαν οι Γερμανοί κι ο αρχηγός τους για τους Έλληνες .

Τα χαράματα της 16ης Αυγούστου του 1943 οι στρατιώτες του 12ου λόχου του 98ου Γερμανικού Συντάγματος Πεζικού κύκλωσαν το μικρό πεδινό χωριό Κομμένο, που απέχει από την πόλη της Άρτας μόλις 15 χιλιόμετρα, και μέσα σε λίγες ώρες το μετέτρεψαν σε ολοκαύτωμα, αφανίζοντας με τον πιο φριχτό τρόπο 317 αμάχους. Μεταξύ αυτών έκαψαν ζωντανά και εκτέλεσαν 72 παιδιά ηλικίας έως 10 χρονών, 144 γυναίκες άνω των 10 ετών  και 37 άντρες άνω των 50 χρονών.

Ισχύς μου η βλακεία των μαζών!

                                                                

Η μετάνοια του Γιάννη
Ο Γιάννης πέρασε τα πενήντα και ομάδα δεν άλλαξε ποτέ, θρύλος  και ξερό ψωμί Κατσέλη. Ακολουθεί αυτή την ιδέα με υπερηφάνεια από την παιδική του ηλικία και ποτέ δεν σκέφτηκε να εγκαταλείψει τον ιστορικό σύλλογο που χρόνια τώρα χαρίζει χαρά και ρίγη συγκινήσεως σε όλα τα στίφη των διανοουμένων οπαδών του. ΄Οπου κι αν παίξει ο Ολυμπιακός το μυαλό του Γιάννη τον ακολουθεί νοερά κι αν μάλιστα το δείξει και η τηλεόραση ο Γιάννης θα είναι πιστός στο καθήκον του καθισμένος μισή ώρα πρίν την έναρξη μπροστά σε μία συσκευή υψηλής

"ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ"

γράφει ο Σπύρος Παπαδόπουλος
Με έκπληξη και απορία είδαμε την Τετάρτη 12/8 και ώρα 22:00 στο τηλεοπτικό κανάλι Ε να προβάλλεται η "Χουντική" και αντικομμουνιστική κινηματογραφική ταινία "ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ" με πρωταγωνιστές τον Κώστα Πρέκα, Βέρα Κρούσκα, Στ. Στρατηγό, Αντρ. Μπάρκουλη κ.α. Από τις πλέον χαρακτηριστικές ταινίες που γυρίστηκε και προβλήθηκε στους κινηματογράφους την εποχή της 21ης Απριλίου 1967 με ειδική αναφορά στο φινάλε της ταινίας στην θηριωδία των κομμουνιστών στην διαρπαγή παιδιών από την αγκαλιά της μάνας, στις δολοφονίες γονέων κ.ο.κ. και την μεταφορά των παιδιών στο παραπέτασμα,

Χάβρα - סעודת הבראה

ΕΙΚΟΝΕΣ ΝΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

Όσοι παρακολούθησαν τη χθεσινή συνεδρίαση στο Κοινοβούλιο, είτε από ενδιαφέρον και αγωνία είτε από επαγγελματική υποχρέωση, όπως οι άνθρωποι των μέσων ενημέρωσης, έμειναν έκπληκτοι από τους διαλόγους και τις εικόνες ντροπής που διαδραματίστηκαν. Εως την προηγούμενη σύνθεση του Κοινοβουλίου πιστεύαμε ότι η ποιότητα και ο πολιτικός λόγος δεν θα μπορούσαν να πέσουν χαμηλότερα. Και όμως, μπορεί να πέσει, όπως διαπιστώσαμε χθες, ακόμη πιο χαμηλά.

Για μια ακόμη φορά το Αυτόχθονο των Ελλήνων τεκμηριώνεται από την αρχαιολογική σκαπάνη!

Σε υποθαλάσσια έκταση περίπου 12 στρεμμάτων - Μεγάλο πλήθος και ποικιλία κτισμάτων - Χρονολογείται στην Πρωτοελλαδική περίοδο, δηλαδή περίπου στο 2.500 π.Χ. - 

Βρέθηκαν υπολείμματα κεραμικής και εργαλεία 

5.000 χρόνια πριν με ευρήματα που προϋποθέτουν και χιλιάδες ακόμη χρόνια για να δημιουργηθούν οι υποδομές!  

Ιδιαίτερα σημαντική ανακάλυψη έγινε στον όρμο της Κοιλάδας Αργολίδας, από τις συνεργαζόμενες αρχαιολογικές αποστολές Ελλάδας και Ελβετίας.
Ένας ολόκληρος προϊστορικός οικισμός, έκτασης 12 στρεμμάτων, εντοπίστηκε στη θαλάσσια περιοχή της Κοιλάδας, επιβεβαιώνοντας την πεποίθηση των επιστημόνων ότι στο συγκεκριμένο γεωγραφικό σημείο η ανθρώπινη κοινωνική δραστηριότητα έχει αδιάκοπη ιστορία χιλιάδων ετών.
Κατά σύμπτωση, μάλιστα, η σπουδαία αυτή ανακάλυψη συνέβη ενώ το τοπωνύμιο της Κοιλάδας γνωρίζει εσχάτως αυξημένη δημοσιότητα λόγω της πολύκροτης, πλέον, υπόθεσης του εγκλήματος με θύμα τον πλοίαρχο Θανάση Λάμπρου.

Το βρώμικο παρασκήνιο της..πρώτη φορά αριστερά

Διάβασα ότι, ενώ η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ (και λοιπών φιλομνημονιακών δυνάμεων) είχε προτείνει να ενταχθεί το μοσχαρίσιο κρέας σε συντελεστή ΦΠΑ 23%, μετά από επιθυμία των 4 εκπροσώπων (ΔΝΤ, ΕΚΤ, Ε.Ε και ESM) αλλάζει κατηγορία και πηγαίνει στο 13%.
Επειδή μου ήταν δύσκολο να πιστέψω ότι οι ξένοι ενδιαφέρονται για μας ή ότι ο Τσακαλώτος το έπαιξε σκληρός, έψαξα το θέμα.

Ο 3ος γύρος: Ο γύρος Τσίπρα!

Ο Κοινός Παρονομαστής αναδημοσιεύει το άρθρο του συν. Πολύδωρου Ιππ. Δάκογλου που γράφτηκε και δημοσιεύθηκε τον Μάιο του 2015 γιατί σύμφωνα με τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις επιβεβαιώνεται και είναι επίκαιρο.

Τα πάντα στην ζωή των ανθρώπων, των κοινωνιών και των Εθνών είναι μετρήσιμα και συγκρίσιμα. Αρκεί να μπορείς να ορίσεις τους δείκτες. Και τους δείκτες τους ορίζουν οι νικητές. Οι άλλοι, οι πολλοί, τους αφομοιώνουν και υποτάσσονται στην λογική τους. Υπάρχουν τέλος και κάποιοι λίγοι, ανυπότακτοι, που δημιουργούν τους δικούς τους δείκτες, σύμφωνα με το δικό τους σύστημα αξιών. Είναι οι ανατροπείς της καθεστηκυίας τάξης. Αυτοί που φέρνουν με τον αγώνα τους, ένα διαφορετικό μέλλον.

Τα κυρίαρχα πολιτικά συστήματα του πλανήτη, ακολουθώντας το κοινό Καπιταλιστικό και Μαρξιστικό δόγμα, επιδιώκουν δύο τινά. Την κατάλυση των συνόρων και την διαμόρφωση ενός κοινού μέλλοντος, που θα στηρίζεται στην θεωρία ότι «η οικονομία είναι η βάση και η πολιτική το εποικοδόμημα».

Γι’ αυτό και, Καπιταλισμός και Κομμουνισμός, με τα σύγχρονα προσωπεία τους (Παγκοσμιοποίηση και Αριστερισμός), έχουν αναδείξει την Οικονομία ως πρωτεύουσα αξία και την Κοινωνία ως, το αναγκαίο πεδίο εφαρμογής που πρέπει να ακολουθεί. Το αξιακό σύστημα που θέτει ως πρωτεύουσες αξίες το Έθνος και τον σεβασμό της φύσης αντιμετωπίζεται ως απόβλητο και εχθρικό.