Δεν θέλουμε ένα εθνικιστικό κίνημα όπου οι πολίτες θα αδιαφορούν η θα το παρακολουθούν έντρομοι
Και όταν δεν αδιαφορούν να το χρησιμοποιούν σύμφωνα με τις ανάγκες τους.
Θέλουμε ένα εθνικιστικό κίνημα όπου οι πολίτες θα το θαυμάζουν, θα συμμετέχουν, θα δημιουργούν και θα οραματίζονται ένα καλύτερο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΥΡΙΟ μαζί μας

Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Εκ της Τέφρας μου.. (του Γιώργου Τσιτώνα)


Ενώ έχει πλέον καταντήσει τετριμμένο να μιλάς για αστέγους, Έλληνες πάντα, για πεινασμένα παιδάκια, Ελληνόπουλα πάντα, για αυτοκτονίες, Ελλήνων πάντα που εξακολουθούν αλλά απαγορεύεται η αναφορά σε αυτές, έρχεται το κάθε “επώνυμο” νεγρολάγνο καπουτσοειδές να μιλήσει για περικεφαλαίες και μολών λαβέ!
  Και αν του απαντήσεις θα αρχίσει το γνωστό πιπίλιμα του...ρατσιστή και του φασίστα! Και είναι και καλός λένε οι κακές γλώσσες στο πιπίλισμα…   Αρκετά!!!  Δεν σου αναγνωρίζω βρε κουνιοτράμπαλη τιτίκα το “δικαίωμα” στην “διαφορετικότητα”!!
Πως τολμάς να επικαλείσαι Αρχαία Ελληνική Δημοκρατία και Ξένιο Δία βρε ανιστόρητη κουδουνίστρα!!! Θες αναγνώριση;; Τότε θα δεχτείς και την δική μου “ιδιαιτερότητα”, να σε βλέπω και να σε φτύνω!!

Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

Παύλος Μελάς και ΚΚΕ


ΣΤΙΣ 13 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1904 ο εθνικός ήρωας Παύλος Μελάς έπεφτε από τουρκικό βόλι στη Στάτιστα Καστοριάς. Η θυσία του για την απελευθέρωση της Ελληνικής Μακεδονίας θα γίνει από τότε εθνικό σύμβολο αγώνων και ηρωισμών. Αυτές τις ημέρες κλείνουν 113 χρόνια από το θάνατο του. Έχουν λεχθεί και ειπωθεί πολλά για τον ήρωα. Θα χρησιμοποιήσω εδώ λίγες μόνο φράσεις από κείμενο του που έγραφε ως ανθυπολοχαγός πυροβολικού.
Μια πνευματική παρακαταθήκη για τους σημερινούς νέους (όσους ακόμα φωτίζονται από τη φλόγα των εθνικών ιδεωδών). 

«Η ζωή είναι πόλεμος. Η γη σου είναι φρούριο και χρέος σου η ΝΙΚΗ. Μη μιλάς, να σκέπτεσαι, ν αγαπάς, να μην πονάς. Ένας είναι ο σκοπός σου. Πολέμα για τα ιδανικά σου, για τα Ελληνικά ιδανικά του ανθρωπισμού. Πολέμα για την ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ. Άνδρες που περπατούν στη ζωή ευθυτενείς και με γαλήνη, μαθημένοι να πονούν χωρίς να υποφέρουν, να νικούν χωρίς να θριαμβολογούν, να νικώνται χωρίς να μοιρολογούν. Αυτοί είναι οι πραγματικοί άνδρες, θεμέλια γενεών.»

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Ένα Μονοκομματικό Καθεστώς κυβερνά την Ελλάδα. Το cluster των τριών οικογενειών και οι επιπτώσεις του στον Ελληνισμό


γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Από την μεταπολίτευση και μετά, υπό τον μανδύα του κοινοβουλευτισμού, ένα μονοκομματικό καθεστώς κυβερνά την Ελλάδα. Ένα καθεστώς όπου, οι αρχηγοί των κομμάτων είναι και ιδιοκτήτες τους συγχρόνως.
Τα ηγετικά στελέχη, αυτών των κομμάτων, αρκούνται στο μερίδιο εξουσίας που τους έχει παρασχεθεί δημιουργώντας και αυτοί την δική τους αυλή. Δηλώνουν πίστη στον αρχηγό και ελπίζουν πως ίσως, σε ένα διάλειμμα της οικογενειοκρατίας που χαρακτηρίζει την πρωθυπουργική παράδοση της μεταπολίτευσης, θα υπάρξει μια χαραμάδα και μια συγκυρία για να ξεπεταχτούν και αυτοί, δημιουργώντας τον δικό τους πρωθυπουργικό κλάδο.

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Για να γνωρίζουμε τι θα κάνει με τους μουσουλμάνους η Ν.Δ. αν και όταν κυβερνήσει


Βουλή, συζήτηση περί διατηρήσεως τῆς Σαρίας στήν Ἑλλάδα, γιατί εἶναι σημαντικό νά γνωρίζουμε τί θά κάνει ἡ Νέα Δημοκρατία, ἄν καί ὅταν κυβερνήσει...
Ὁ Ἄδωνις (ναί αὐτός τῆς Ν.Δ.), στήν χθεσινή συζήτηση ἐπιχειρηματολογώντας ὑπέρ τῆς διατηρήσεως τῆς Σαρία στήν Ἑλλάδα (Θράκη καί μετά θά υἰοθετηθεῖ στό σύνολο τῆς χώρας), εἶπε ὅτι τά δικαστήρια στήν Γιούτα τῶν ΗΠΑ, ἀποδέχθηκαν τήν πολυγαμία, ἐπειδή οἱ Μορμόνοι τό ἔχουν στήν θρησκεία τους. Συμπερασματικά λοιπόν, καί ἐμεῖς πρέπει νά δεχθοῦμε τήν «ἰδιαιτερότητα» τῆς Ἰσλαμικῆς Σαρίας μέ τήν πολυγαμία μεταξύ ἄλλων.
Γιά ὅποιον ἐνδιαφέρεται νά ξεσκεπάζονται τά ψέμματα πού λένε οἱ πολιτικοί (δέν τά βάζω μόνο μέ τά κυβερνητικά ψέμματα), νά ξέρει ὅτι στήν Γιούτα δέν ἰσχύει ἡ πολυγαμία.

Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

Δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα….


του Επαμεινώνδα Ε. Πανά,

Φαίνεται ότι στη χώρα μας το Ελληνικό συστημικό κατεστημένο, διατρέχοντας την οκταετία των μνημονίων, ξεπέρασε την ανησυχία και τον φόβο που στην αρχή είχαν προκαλέσει κοινωνική, πολιτική, ηθική και οικονομική κρίση.
Η αρχική οργή του κόσμου πλέον δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχει η οποιαδήποτε σκέψη περί κάθαρσης. Γι’ αυτό και πολύ γρήγορα σχετικά επανεμφανίσθηκαν οι πρωταγωνιστές της κρίσης στην πολιτική σκηνή.
Η δυστυχία του να είσαι νεοέλληνας είναι απερίγραπτη, όχι μόνο γιατί είσαι καταδικασμένος να ζεις σε ένα προτεκτοράτο, αλλά γιατί θα πρέπει να αγωνίζεσαι μια ολάκερη ζωή για ένα μεροκάματο.