Δεν θέλουμε ένα εθνικιστικό κίνημα όπου οι πολίτες θα αδιαφορούν η θα το παρακολουθούν έντρομοι
Και όταν δεν αδιαφορούν να το χρησιμοποιούν σύμφωνα με τις ανάγκες τους.
Θέλουμε ένα εθνικιστικό κίνημα όπου οι πολίτες θα το θαυμάζουν, θα συμμετέχουν, θα δημιουργούν και θα οραματίζονται ένα καλύτερο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΥΡΙΟ μαζί μας

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2018

Υπάρχει μια γενιά που θα τα φέρει όλα τούμπα, με κινητήριο μοχλό πάντα τη μνήμη, τους ήρωες, τους αγίους αυτής της πατρίδας.


«Τ’ αληθινό μπόι του ανθρώπου μετριέται πάντα με το μέτρο της λευτεριάς», γράφει στον Αποχαιρετισμό του Γρηγόρη Αυξεντίου ο μεγάλος μας ποιητής. Μέτρησαν καλά οι χιλιάδες μοτοσικλετιστές. Πορεύθηκαν λεύτεροι σε λεύτερους δρόμους και νοστάλγησαν την εξέγερση. Υπέγραψαν την ιστορική συνέχεια και συνειδητά επανακαθόρισαν την ταυτότητά τους. Συλλογικά χώνεψαν ότι η σωτηρία της πατρίδας μετριέται απ’ τις διαδρομές μας και καβάλησαν τους δυο τροχούς τους, όπως τους καβάλησε ο Τάσος. Όπως καβάλησε τον κατοχικό ιστό ο Σολάκης. Έβαλαν στις πλάτες τους αιώνες αντίστασης και απέρριψαν την ήττα. «Εμείς θα πιστεύουμε», είπαν, μπαίνοντας στο κοιμητήριο του Παραλιμνίου και χαιρετώντας σιωπηλά την μάνα του Τάσου και τον πατέρα του Σολή. «Θα νικήσουμε», φώναξαν, μπροστά στο οδόφραγμα της Δερύνειας, που λερώνει ανακαινισμένο τον τόπο της θυσίας των δύο ανταρτών. 

Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2018

«Αγνοούμενος» ο Καραμανλής από την ημέρα της φονικής πυρκαγιάς – που βρίσκεται, πόσο κινδύνεψε, ποιοι τον κρύβουν. Όλη η αλήθεια για το μυστικό παρασκήνιο…


Τις μέρες αυτές της φονικής πυρκαγιάς στη Ραφήνα, ίσως μέσα στην αναμπουμπούλα,  πέρασε απαρατήρητο πως ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής που είναι μόνιμος κάτοικος Ραφήνας δεν μίλησε στα ΜΜΕ αλλά και πως κυριολεκτικά ήταν εξαφανισμένος από "προσώπου γης".. παρότι η τραγωδία διαδραματίστηκε έξω από την πόρτα του σπιτιού του. Αυτό μας κέντρισε την περιέργεια και ψάχνοντας το θέμα βρήκαμε το παρακάτω άρθρο που αποκαλύπτει το παρασκήνιο. 

Κυριακή, 5 Αυγούστου 2018

Η ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ - γράφει ο Ιωάννης Μεταξάς


Ο άνθρωπος είναι σαν μία κορυφή διπλού κώνου. Από τη μία μεριά απειρία γραμμών συντρέχουν σ' αυτή την κορυφή, και από την κορυφή αυτή απειρία γραμμών ξεκινά για την άλλη διεύθυνση. "Άπειρες κατευθύνσεις από τα βάθη του άπειρου από τη μία μεριά  ας την πούμε Παρελθόν — άπειρες κατευθύνσεις προς τα βάθη του άπειρου από την άλλη μεριά — ας την πούμε Μέλλον. Και ας λογαριάσουμε ότι οι γραμμές αυτές ή κατευθύνσεις δεν είναι στατικές άλλα δυναμικές ενέργειες, πού διαρκώς μεταβάλλεται και το σημείο πού συναντώνται όλες, ή κορυφή του κώνου. Μα ένα πράμα μένει. Πώς όλες, και από τη μια μεριά και από την άλλη, συναντώνται σε ένα πάντοτε σημείο. Αλλιώς ο διπλός κώνος θα διεσπάτο, θα γινόταν άλλο πράμα, δεν θα είχε