Δεν θέλουμε ένα εθνικιστικό κίνημα όπου οι πολίτες θα αδιαφορούν η θα το παρακολουθούν έντρομοι
Και όταν δεν αδιαφορούν να το χρησιμοποιούν σύμφωνα με τις ανάγκες τους.
Θέλουμε ένα εθνικιστικό κίνημα που οι πολίτες θα το θαυμάζουν, θα συμμετέχουν, θα δημιουργούν και θα οραματίζονται ένα καλύτερο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΥΡΙΟ μαζί μας

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2015

ΤΟ ΚΥΛΩΝΕΙΟΝ ΑΓΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (του πολίτη Π.Λ.Παπαγαρυφάλλου)

"Όταν η γάγγραινα τυλίγει το σώμα της Ελλάδας, οι λόγχες αποτελούν τα χειρουργικά εργαλεία..."


Απόλυτη επιβεβαίωση του εκφυλισμού των πολιτειακών θεσμών. Αντί οι πιο πολλοί πολιτικοί αρχηγοί μαζί με τους πρώην αρχηγούς τους και πρώην πρωθυπουργούς τους, να βρίσκονται από καιρό στον Κορυδαλλό, έχουν το θράσος να «συσκέπτονται» για να «σώσουν» την Ελλάδα και το λαό της που ανασκολόπησαν με τα εθνοκτόνα και κοινωνιοκτόνα μνημόνιά τους.

Καρπός της «συσκέψεως»: πόλεμος πάντων κατά πάντων, ο οποίος οδηγεί πατρίδα και φαύλο λαό στους δαντικούς κύκλους της κολάσεως.
Ένα αρρωστημένο πολύχρονο φαινόμενο το οποίο στήριξαν τυχοδιωκτικά αγελαίες μάζες και κοπρίτες, που – πιο λίγοι βέβαια – εξακολουθούν το χορό των κολασμένων στο πτώμα της Ελλάδας.
Πρώτη φορά στην ελληνική πολιτική ιστορία η διαβόητη πλειοψηφία του λαού έδωσε το σχοινί στους εθνικούς δολοφόνους να τον κρεμάσουν.
Πρόκειται για έναν νοσηρό μαζοχισμό, που αποδεικνύει όχι μόνο τη βαθιά σήψη του ιδίου και του πολιτικού συστήματος αλλά και τον μεγάλο του φόβο μπροστά στην ελευθερία, γεγονός το οποίο εμπίπτει στην αρμοδιότητα – από πλευράς μελέτης –της ομαδικής ψυχολογίας και της πολιτικής κοινωνιολογίας και συνιστώ ως αφετηρία αυτής της έρευνας, το έργο του Γερμανού ψυχαναλυτού και κοινωνικού φιλοσόφου Έριχ Φρομ (1900-1980), με τίτλο: «Ο φόβος μπροστά στην ελευθερία» (εκδ. «Μπουκουμάνη», Αθήνα 1971), Θυμίζω και τούτη την επιβεβαιούμενη άποψη του ηγετικού στελέχους του Κ.Κ.Γιουγκοσλαβίας Καρτντέλλι: «Από την εξουσία φεύγεις μόνο με το φέρετρο».
Ούτως εχόντων των πραγμάτων θα έλεγα ότι το σάπιο πολιτικό σύστημα δεν πέφτει με την κάλπη. Το κυλώνειον άγος δεν καθαρίζει με τις εκλογές, που έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα: σωρεύουν σκουπίδια. Απαιτεί κάτι πιο πολύτιμο και πιο δύσκολο: Απαιτεί αίμα! Είναι ο μόνος δρόμος για να συνεχίσει η βιολογική ύπαρξη των Ελλήνων και η παραμονή της Ελλάδας ως εθνικής οντότητας στο χάρτη των εθνών!
Όταν η γάγγραινα τυλίγει το σώμα της Ελλάδας, οι λόγχες αποτελούν τα χειρουργικά εργαλεία!
«Κυρίαρχε» ελληνικέ λαέ! Οι αυταπάτες και οι πολιτικοί Μεσσίες στους οποίους τόσο πολύ πίστεψες τελείωσαν. Ο κύκλος του δημόσιου βίου των τριών οικογενειών που σε έφεραν εδώ που είσαι πρέπει να κλείσει.
Επιτέλους! Ανέλαβε την ευθύνη της ελευθερίας σου. Σήκω όρθιος! Γίνε αυτό που ήσουν δηλαδή γίνε αληθινός λαός σύμφωνα με τις λαμπρές ιστορικές σου παραδόσεις. Στήσε ικριώματα.
Επειδή όμως τα «ικριώματα» ενδέχεται να προκαλέσουν τα’ ανθρώπινα αισθήματα ευαισθήτων ψηφοφόρων, σημειώνω ότι την εισαγωγή τους πρότεινε ο διάσημος Γερμανός Κοινωνιολόγος Max Weber, ο οποίος ήδη στα 1919, στο έργο του: «Ο Πρόεδρος του Ράϊχ», έγραφε και τα εξής σχετικά: «Ας υπάρχει η πρόβλεψη ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, σε κάθε προσπάθειά του να παραβιάσει τους νόμους ή να κυβερνήσει αυταρχικά, θα βλέπει διαρκώς μπροστά του τα ικριώματα». (Αναφέρεται από τον ομοεθνή του καθηγητή της Πολιτικής Επιστήμης M. G. Schmidt  στο έργο του: «Θεωρίες της Δημοκρατίας», εκδ. «Σαββάλας», Αθήνα 2000, σελ. 200).
Γράφοντας αυτά μου ήρθε συνειρμικά στο νου η εικόνα των πρόχειρων φρικτών ικριωμάτων, στην κεντρική πλατεία της Λάρισας, στις αρχές του 1944, στα οποία η προδοτική οργάνωση ΕΑΣΑΔ, απαγχόνισε Έλληνες πατριώτες της Εθνικής Αντίστασης.  Ήταν μια απαίσια εικόνα που θυμάμαι από παιδί.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η ομάδα του Κοινού Παρονομαστή δίνει την ευκαιρία στον καθένα να εκφραστεί ελεύθερα χωρίς ύβρεις και προσωπικές αντιπαραθέσεις
Οι απόψεις, θέσεις του συγγραφέα- αρθρογράφου δεν υιοθετούνται απαραίτητα από την συντακτική ομάδα του Κοινού Παρονομαστή
Σχόλια που δεν θα είναι σύμφωνα με το πνεύμα της ομάδος διαχείρισης δεν θα προβάλλονται
Ομάδα Κ.Π