Δεν θέλουμε ένα εθνικιστικό κίνημα όπου οι πολίτες θα αδιαφορούν η θα το παρακολουθούν έντρομοι
Και όταν δεν αδιαφορούν να το χρησιμοποιούν σύμφωνα με τις ανάγκες τους.
Θέλουμε ένα εθνικιστικό κίνημα που οι πολίτες θα το θαυμάζουν, θα συμμετέχουν, θα δημιουργούν και θα οραματίζονται ένα καλύτερο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΥΡΙΟ μαζί μας

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Διώξεις Φρονήματος; Λίγα Λόγια Για Τον «Αντι-Ρατσιστικό» Νόμο


Μετά τις τελευταῖες παρεμβάσεις εἰσαγγελέων, πού καλοῦν νά ἐξεταστοῦν με βάση τίς ἐπιβαρυντικές διατάξεις τοῦ «ἀντιρατσιστικοῦ νόμου», περιπτώσεις κατοίκων πού ἀντιδροῦν σε μονομερεῖς ἀποφάσεις φοίτησης προσφύγων σε σχολεῖα των περιοχῶν τους, θεωροῦμε διαφωτιστικές καί σίγουρα διορατικές τίς ἐνστάσεις πού διατύπωνε πρίν 4 χρόνια ὁ ἀντιπρόεδρος τῆς ΕΕΕΘ. Σήμερα ἀρχίζει νά διαφαίνεται ξεκάθαρη ἡ εἰκόνα ἑνός νόμου πού χρησιμοποιεῖται στήν βάση τῆς δίωξης φρονημάτων καί λαϊκῶν ἀντιδράσεων, καί .ὄχι γιά νά ἀποτραποῦν βίαιες συμπεριφορές πού οὕτως ἤ ἄλλως διωκόντουσαν καί πρίν την ψήφισή του. (Συντ. Ομάδα ΕΕΕΘ)

Του Αθ. Κόρμαλη Δικηγόρου – Πολιτικού Επιστήμονος
αντιπροέδρου της Επιτροπής Ενημερώσεως επί των Εθνικών Θεμάτων
Υποστηρίζεται ότι η απάθεια του Ελληνικού λαού – τούτης της χρονικής περιόδου – θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο μελέτης σε Πανεπιστήμια στο μάθημα της Πολιτικής Επιστήμης και Ψυχολογίας. Οι λόγοι είναι σαφείς και προπάντων ορθοί…
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αβούλου αποδοχής επιβεβλημένων νομοθετημάτων μέσα στην μνημονιακή παραζάλη, που νάρκωσε «όλες τις φωτιές, τις πλάστρες μεσ’ την χώρα» … αποτελεί ο προσφάτως (μετά παλινωδιών) ψηφισθείς περιβόητος, αντιρατσιστικός νόμος. (ν.4285/2014, ΦΕΚ 191 Α’)
Παρά τις αντίθετες απόψεις νομομαθών, καθηγητών νομικών μαθημάτων κ.α. περί «αυστηροποιήσεως των κυρώσεων για πράξεις ρατσιστικής βίας»[i] (υφιστάμενος ν. 927/79, ΦΕΚ Α’ 139 «περί κολασμού πράξεων ή ενεργειών αποσκοπουσών εις φυλετικάς διακρίσεις») και μή ψηφίσεως νέου νόμου, η συγκυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα απεφάσισαν (στο πλαίσιο πάντα του «διαλόγου» των ημερών μας….) διαφορετικά.

Έντονος προβληματισμός υφίσταται – πλέον για τον κίνδυνο διαφορετικής εφαρμογής του νόμου, που χρησιμοποιώντας αφαφείς (ή «προβληματικούς») όρους (όπως π.χ. «κακόβουλη άρνηση») ανοίγει, μετά βεβαιότητος, διάπλατα τον δρόμο για την δίωξη – όχι των ρατσιστικών πράξεων – αλλά του ιδίου του φρονήματος[ii]  (Φρόνημα[iii] είναι η άποψη, η πεποίθηση).
Μπορεί να διανοηθεί κάποιος τα εμπόδια που θέτει σε ένα σοβαρό άρθρο (στο πλαίσιο πάντα της μελέτης, ερεύνης, διαλόγου και στην προσπάθεια για ορθή ενημέρωση), για την αμφισβήτηση π.χ. ολοκαυτωμάτων ή γενοκτονιών, όταν θα υπάρχει «ο φόβος» να θεωρηθεί ότι «επιδοκιμάζει ή κακόβουλα αρνείται» (αρ.2) ή «υποκινεί ή διεγείρει» (αρ.1) συγκεκριμένο (ιστορικό) γεγονός, για το οποίο υφίστανται διαφορετικής απόψεις. Πόσο ασαφή είναι τα όρια μεταξύ νομίμου και παρανόμου, όταν μάλιστα δεν υφίσταται πράξη αλλά ακόμη και «άρνηση» … (φτάνει βέβαια να γίνη δημοσίως ή διαδικτυακώς). Αντιλαμβανόμαστε σε τι δοκιμασίες περνά πλέον η ελευθερία της έκφρασης, η ελευθεροτυπία, το βιβλίο, η πληροφόρηση, η άποψη, η πεποίθηση …
Ο νόμος οδηγεί στην αστυνόμευση της σκέψης, την δίωξη του φρονήματος ή καλύτερα, του πνεύματος!
*   *   *
Ερωτηματικό αλλά και προσβολή του όποιου … εναπομείναντος Συντάγματος αποτελεί η ανάθεση εξουσίας στον Υπουργό Δικαιοσύνης (κ’ τον αρμόδιο Υπουργό) (αρ. 4) και όχι στην ίδια την Δικαιοσύνη και της επιβολής ποΙνικών στην πραγματικότητα, κυρώσεων (και όχι διοικητικών όπως ψηφίσθηκε. Αρ, 4 §1).
Πλην αυτής της ποινής (έως 100.000 €) ο νόμος προβλέπει στα νομικά πρόσωπα ή στις Ενώσεις Προσώπων (που παρανόμησαν) και «αποκλεισμό από δημόσιες παροχές, επιχορηγήσεις, ενισχύσεις, επιδοτήσεις … από έναν έως έξι μήνες». Τα «διοικητικά» μέτρα του νόμου, έχουν συγκεκαλυμένο ποινικό χαρακτήρα.
Οι «διώξεις» του μέλλοντος θα γεννήσουν υπόνοιες για ενορχηστρωμένες ή «στημένες» εγκλήσεις, που θα επιβάλλουν οι εκάστοτε κυβερνήσεις, συγκυβερνήσεις κ.λπ., κατά των κομματικών τους αντιπάλων… τους οποίους θα δύναται «να αποκλείουν από δημόσιες παροχές κ.λπ.»
*   *   *
Ο αντιρατσιστικός νόμος  και  όσα επιφυλάσσει στην ταλαιπωρημένη – μνημονιακώς – κοινωνία μας πέρασε με ρόλο «κομπάρσου» στην τέλεση του υπερθεάματος του … «αγώνα» κατά του Ναζισμού …
Και στον «Ναζισμό» συμπεριλαμβάνουμε ό,τι «γουστάρουμε» και ό,τι δεν «γουστάρουμε». Έτσι: Ναζισμός, Σωβινισμός, Ξενοφοβία ανακατεύονται με τον Εθνικισμό, Πατριωτισμό, αποδίδοντας άλλον έναν λαβύρινθο για τους Έλληνες, που όντες θύματα σύγχρονων Μινωταύρων, αναμένουν τον Θησέα τους…

——————————–
Ελευθεροτυπία (2.11.2013). Άρθρο Καθηγητού και ευρωβουλευτή Κ. Χρυσόγονου
Ελευθεροτυπία (2.11.2013) Άρθρο Κ.Χρυσόγονου
Λεξικό Νέα Ελληνικής, Γ. Μπαμπινιώτη σελ. 1904


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η ομάδα του Κοινού Παρονομαστή δίνει την ευκαιρία στον καθένα να εκφραστεί ελεύθερα χωρίς ύβρεις και προσωπικές αντιπαραθέσεις
Οι απόψεις, θέσεις του συγγραφέα- αρθρογράφου δεν υιοθετούνται απαραίτητα από την συντακτική ομάδα του Κοινού Παρονομαστή
Σχόλια που δεν θα είναι σύμφωνα με το πνεύμα της ομάδος διαχείρισης δεν θα προβάλλονται
Ομάδα Κ.Π