Δεν θέλουμε ένα εθνικιστικό κίνημα όπου οι πολίτες θα αδιαφορούν η θα το παρακολουθούν έντρομοι
Και όταν δεν αδιαφορούν να το χρησιμοποιούν σύμφωνα με τις ανάγκες τους.
Θέλουμε ένα εθνικιστικό κίνημα που οι πολίτες θα το θαυμάζουν, θα συμμετέχουν, θα δημιουργούν και θα οραματίζονται ένα καλύτερο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΥΡΙΟ μαζί μας

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Περί προέδρου καί προέδρου...


Την περίοδο 2006/07, όπως πολλοί γνωρίζετε, διεξήχθη η επιτυχής εκστρατεία για την απόσυρση του βιβλίου Ιστορίας της Στ΄ Δημοτικού. Αναμφισβήτητα, η προεξάρχουσα υπογραφή σ' αυτήν την εκστρατεία ήταν η υπογραφή του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας Χρήστου Σαρτζετάκη. Καταλύτης για την ηλεκτρονική γνωριμία με τον Χρήστο Σαρτζετάκη ήταν ο Κωστής Στεφανόπουλος και το θυμήθηκα σήμερα. Πώς; ως εξής.
Στις 23 Μαΐου 2006 πάνω από την Κάρπαθο έγινε ένα θερμό επεισόδιο με μαχητικά αεροσκάφη, από το οποίο έπεσε νεκρός ο Σμηναγός Κωνσταντίνος Ηλιάκης.
Εκμεταλλεύτηκε την αφορμή με αστραπιαία ταχύτητα ο Κωστής Στεφανόπουλος και έγραψε ένα άρθρο σε μεγάλης κυκλοφορίας ελληνική εφημερίδα. Το θέμα το άρθρου ήταν οι ελληνοτουρκικές διαφορές και η πρόταση για άμεση προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Διάβασε το άρθρο ο Χρήστος Σαρτζετάκης και αποφάσισε να γράψει και αυτός ένα αντίστοιχο άρθρο με τις δικές του απόψεις, οι οποίες διέφεραν από αυτές του Κωστή Στεφανόπουλου. Δυστυχώς, η εφημερίδα αρνήθηκε να το δημοσιεύσει! Το έστειλε και σε άλλες 2 ή 3 εφημερίδες, οι οποίες επίσης αρνήθηκαν!
Βλέπουμε ότι το «σύστημα» υπάρχει και ανεπιθύμητες φωνές τις περιορίζει. Ενώ άλλες, τις κάνει πρωτοσέλιδα. Βλέπουμε επίσης ότι το «σύστημα» λειτουργεί με όλες τις κυβερνήσεις.
Τότε λοιπόν έγινε η πρώτη μου ηλεκτρονική επικοινωνία με email με τον κ. Σαρτζετάκη.
Μου έστειλε το άρθρο του, το οποίο δημοσίευσα σε αποκλειστικότητα στο Αντίβαρο. Εδώ - http://www.antibaro.gr/article/2304
(Για να είμαι ακριβής, η τότε μορφή του Αντίβαρου ήταν η εξής -http://palio.antibaro.gr/diplomacy/sartzetakhs_xagh_pol.php )
Μόνος όρος να δημοσιευθεί στο πολυτονικό.
Όπως θα δείτε, δεν υπήρξε καμία νύξη ή «διαφήμιση» για την αποκλειστικότητα του κειμένου. Ο λόγος ήταν ότι αισθανόμουν ντροπή να σημειώσω δημοσίως ότι ένας πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας έπρεπε να καταφύγει σε ένα άγνωστο ηλεκτρονικό περιοδικό με ελάχιστη απήχηση για να εκφράσει δημοσίως τις απόψεις του, έχοντας εισπράξει αρνήσεις από τον τύπο της εποχής. Προσέξτε, μιλάμε για 2006. Ακόμα δεν υπήρχε καν ο όρος blog! Η διεισδυτικότητα του διαδικτύου ήταν ελάχιστη. Ως «αντίβαρο» θεώρησα υποχρέωση τη δημοσίευση.
Έκτοτε, υπήρξαν 2 ή 3 ακόμη ηλεκτρονικά μηνύματα που αντάλλαξα με τον πρώην ΠτΔ, ο οποίος ελάμβανε και το μηνιαίο ηλεκτρονικό δελτίο. (Ίσως το λαμβάνει μέχρι και σήμερα!)

Τον Δεκέμβριο του ιδίου έτους (2006) ξεκίνησε η συλλογή υπογραφών για το βιβλίο Ιστορίας και το είδε από τους πρώτους και υπέγραψε και ο ίδιος. Έτσι προέκυψε η υπογραφή, η οποία παραξένεψε πολύ κόσμο.

Λόγος εναντίον εθνικώς επιζημίου αυτοπαγιδεύσεως

Οι περί το Διεθνές Δικαστήριον της Χάγης αυταπάτες μας.
Χρστος Α. Σαρτζετάκης
ντίβαρο, Ιούλιος 2006

Στὴ μνήμη Τοῦ Σμηναγοῦ Κωστῆ Ἠλιάκη
1.- Μὲ ἀφορμὴ τὸ πρόσφατον ἐπεισόδιον συγκρούσεως δὺο μαχητικῶν ἀεροπλάνων τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας, ἑλληνικοῦ καὶ τουρκικοῦ, ὑπεράνω τοῦ Αἰγαίου σὲ περιοχὴ νοτίως τῆς Καρπάθου, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν κατάρριψιν ἀμφοτέρων, ἀλλὰ τὴν ἀπώλεια μόνον τοῦ Ἕλληνος σμηναγοῦ Κωστῆ Ἠλιάκη, ἀνεζωπυρώθη ἡ συζήτησις γιὰ τὸ σκόπιμο ἢ μὴ τῆς ἐπιλύσεως τῶν Ἑλληνοτουρκικῶν διενέξεων μὲ προσφυγὴ στὸ Διεθνὲς Δικαστήριο τῆς Χάγης.
Φρονῶ, ὅτι μὲ τὴν ἀνάμειξι τοῦ Δικαστηρίου αὐτοῦ ὁδηγούμεθα σὲ ἐπιζήμια γιὰ τὰ ἐθνικά μας συμφέροντα αὐτοπαγίδευσι. Καὶ ἐξηγοῦμαι :

2.- Ἤδη μὲ τὴν ὑπογραφὴ καὶ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα τοῦ κειμένου Συμπερασμάτων τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἐλσίνκι τῆς 10.12.1999 ἀποδεχθήκαμε (Σημεῖα 4, 9 καὶ 12 τῶν Συμπερασμάτων) τὴν ὕπαρξι ἐκκρεμῶν συνοριακῶν διαφορῶν καὶ ἄλλων σχετικῶν θεμάτων μὲ τὴν Τουρκία, τὰ ὁποῖα καὶ δεσμευθήκαμε νὰ ἐπιλύσουμε μὲ διαπραγματεύσεις μὲ αὐτήν, σὲ περίπτωσι δὲ ἀποτυχίας τῶν διαπραγματεύσεων ἀποδεχθήκαμε τὴν προώθησι, ἀκόμη καὶ μὲ πρωτοβουλία μόνου τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου, ἐπιλύσεως τῶν ἐν λόγῳ διενέξεων ἀπὸ τὸ Διεθνὲς Δικαστήριο τῆς Χάγης.

Εἶναι ἡ θλιβερὴ ἱστορία ἀπιστεύτου ἐνδοτικότητος στὶς τουρκικὲς ἐπιδιώξεις καὶ ἀφρόνου ἀπεμπολήσεως στοιχειωδῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων. Ἡ ἐθνική μας αὐτὴ συνθηκολόγησι συνετελέσθη σὲ τρία ἐπίπεδα :

1ον) μὲ τὴν ἀναβάθμισι τῆς Τουρκίας σὲ ὑποψήφια γιὰ ἔνταξι στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσι χώρα∙

2ον) μὲ τὴν ἐγκατάλειψι παγίων θέσεων τῆς ἐξωτερικῆς μας πολιτικῆς, καὶ συγκεκριμένως μὲ τὴν ἐκ μέρους μας ἀποδοχή, ὅτι ἐκκρεμοῦν συνοριακὲς διαφορές μας καὶ ἄλλα σχετικὰ θέματα μὲ τὴν Τουρκία καὶ τὴν δέσμευσί μας νὰ προέλθουμε γιὰ τὴν ἐπίλυσί τους σὲ διαπραγματεύσεις μὲ αὐτήν∙ καὶ 3ον) μὲ τὴν αὐτοπαγίδευσί μας νὰ ἀναθέσουμε, σὲ περίπτωσι ἀποτυχίας τῶν διμερῶν διαπραγματεύσεων, τὴν ἐπίλυσι ὅλων αὐτῶν τῶν διαφορῶν γιὰ «συνοριακὲς διαφορὲς καὶ ἄλλα σχετικὰ θέματα» στὸ Διεθνὲς Δικαστήριο τῆς Χάγης, λύσις ἄκρως ἐπικίνδυνη καὶ καταστροφικὴ γιὰ τὰ ἐθνικά μας συμφέροντα.

Πράγματι :
(A) Τότε ἐκρίνετο ἀπὸ τὸ Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιον ἡ ὑποψηφιότης, μεταξὺ ἄλλων κρατῶν καὶ τῆς Τουρκίας πρὸς ἔνταξι στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσι. Τὴν ἔνταξι αὐτή, καίτοι δὲν συνέτρεχε καμμιὰ ἀπὸ τὶς σχετικῶς ἀξιούμενες ἀπὸ τὰ ἰσχύοντα κείμενα τῶν συνθηκῶν κλπ., ποὺ διέπουν τὴν ζωὴ τῆς Εὐρωπαϊκῆς ῾Ενώσεως, προϋποθέσεις, ἐπιθυμοῦσαν διακαῶς οἱ Εὐρωπαῖοι ἑταῖροι μας, κυρίως οἱ ἐξ αὐτῶν «μεγάλοι», γιὰ καθαρὰ οἰκονομικοὺς λόγους, πρὸς ἐκμετάλλευσι τῆς ἀγορᾶς τῆς γειτονικῆς μας χώρας τῶν 70 περίπου ἑκατομμυρίων κατοίκων. λλ κα ο Η.Π.Α., στ πλαίσιο κυρίως προστατευτικς πρ τς Τουρκίας μερίμνης των. ντιθέτως λλς δν εχε λόγους ν πιθυμ τν νταξι ατή, κα μόνο μ τν σκέψι, τι μ τν βασικν λευθερία διακινήσεως κα γκαταστάσεως, πο διέπει τν ζω τς Ερωπαϊκς νώσεως, μ τν εσδοχ σ’ ατν τς Τουρκίας χώρα μας θ κατακλυσθ π κατομμύρια Τούρκων, ναζητούντων τύχην καλλιτέραν π ατν στ χώρα των, σως κα περισσότερα τν κατοικούντων λλήνων, στε λλς κυριολεκτικς ν λωθ κα ν ξαναγίν, ερηνικς ατ τν φορά, Τουρκική

Κα φυσικ εχαμε θεσμικς, μ τν ξιουμένη μοφωνία γι τν σχετικ πόφασι, τν δυνατότητα ν παρακωλύσουμε τν νταξι τς Τουρκίας κα μ μόνη τν πίκλησι τς κατ’ ξακολούθησι παραβιάσεως π ατν τν κανόνων το Διεθνος Δικαίου π δεκαετίες δη κα καθημερινς. Συγκεκριμένως μ τν πίκλησι, τι ο Τορκοι παραβιάζουν συστηματικς τν θνική μας κυριαρχία κα παραβαίνουν διεθνες κανόνες ναερίου κυκλοφορίας∙ καθιερώνουν γκρίζες ζνες σ λληνικς νησδες το Αγαίου, διεκδικοντες μ τν τρόπον ατν εθέως λληνικά μας δάφη∙ συμπεριφέρονται κραυγαλέως ντίθετα πρς τος κανόνες το Διεθνος Δικαίου ναντι τς λληνικς μειονότητος, σης πέμεινεν κόμη στν χώρα τους στερα π συστηματικς διώξεις δεκαετιν, κλπ., κλπ.∙ κτς το τι, περαιτέρω, μμένουν στν γκληματικ π πόψεως Διεθνος Δικαίου στρατιωτικ κατοχ το 40 % περίπου το δάφους τς νεξαρτήτου Κυπριακς Δημοκρατίας.

Κα μάλιστα εχαμε τν εκαιρία, φο τόσο πολ πιθυμοσαν ο Ερωπαοι ταροι μας τν νταξι τς Τουρκίας, ν τος ξωθήσουμε, πισείοντες τν ρνησί μας σ ντίθετη περίπτωσι, πως πειθαναγκάσουν τν Τουρκία ν συμμορφωθ, π τλους χι πρς δικς μας πιθυμες, λλ πρς τ πανειλημμνα ψηφσματα κα ποφσεις το Συμβουλου Ασφαλεας κα λλων ργνων το Ο.Η.Ε., ς κα το Ερωπαϊκο Κοινοβουλου, περ ποχωρσες της π τν κατεχομνη Κπρο, καθς κα ν πασ τν καθημεριν νομη κα ντθετη πρς τ Διεθνς Δκαιο ναντι τς χρας μας συμπεριφορ της.
Παρ τατα μες τίποτε π τ θνικς ατ πιβαλλόμενα δν πράξαμε. ντιθέτως, φο πισμως, δι στματος το Υπουργο μας Εξωτερικν, εχαμε προαναγγελει, τι θ γνουμε, χωρς ν ζητμε τποτε κα χωρς ρους, τμομηχαν γι τν εσοδο τς Τουρκας ες τν Ερωπαϊκν Ενωσιν, συντελέσαμε ντως μ τν ξιουμένη μφωνη πφασι το Ερωπαϊκο Συμβουλου, χρις ες τν δικ μας συνεργασα κα πογραφ, στν ναβάθμισι τς Τουρκίας στν κατηγορα τν ποψηφων ες τν Ερωπαϊκν Ενωσιν χωρν.

(B) Τότε πίσης μ τ νωτέρω ΣΗΜΕΙΟΝ 4 τν Συμπερασμάτων του τ ν λόγ Ερωπαϊκ Συμβούλιο προέτρεψε τ ποψήφια γι νταξι στν Ερωπαϊκ νωσι κράτη, μεταξ τν ποίων κα Τουρκία, πως πιλύσουν «λες τς κκρεμοσες συνοριακς διαφορς κα λλα σχετικ θματα» (δάφιον 4).
Πρέπει ν σημειωθ, τι τ Σημεον ατ 4 τν Συμπερασμάτων το Ερωπαϊκο Συμβουλίου φοροσε ποκλειστικς κα μόνον στς λληνοτουρκικς σχέσεις, διότι κανένα λλο π τ ποψήφια πρς νταξι στν Ερωπαϊκν νωσιν κράτη δν εχε, οτε χει προβλήματα μ τος γείτονές του. Σ κάθε δ περίπτωσιν φείλαμε ν πιφυλαχθομε στ προκείμενο, ποκλείοντες γι τς λληνοτουρκικς σχέσεις τν ρήτρα «κκρεμουσν συνοριακν διαφορν κα λλων σχετικν θεμάτων», πργμα, πο μ περίσσεια φροσύνης δν πράξαμε. Κα τσι μ τν δικήν μας συνυπογραφν τν ν λόγ Συμπερασμάτων Ελλς νυπογρφως νεγνώρισε, τι ες τς σχσεις μας μ τν Τουρκα «κκρεμον συνοριακς διαφορς κα λλα σχετικ θματα». Δηλαδή, ΠΡΩΤΟΝ, ποδεχθήκαμε μφισβήτησι κα ατν τν θνικν μας συνόρων !
Κα κόμη ποδεχθήκαμε κκρεμότητα κα λλων σχετικν θεμάτων, ταν το κα εναι γνωστόν, τι Τουρκία θεωρε δη ς τοιατα – στ μέλλον πιθανν ν προσθέσ κα λλα ! – κα πιδιώκει φ’ νς τν ναγνώρισι τουρκικς μειονότητος στν Θράκη μας κα φ’ τέρου τν ποστρατικοποίησι τν νησιν μας το νατολικο Αγαίου. πιδιώξεις θνικς παράδεκτες γι τν λλάδα, φο μ τν πρώτη μέν, σκοπεται νατροπ κα π το σημείου ατο τς συνθήκης τς Λωζάννης, μ τν ποίαν λλάς, καίτοι ττημένη, νεγνώρισεν ναντι τς νικητρίας τότε Τουρκίας τν παρξι μόνον μουσουλμανικς, χι δ τουρκικς μειοντητος, διότι ο πομεναντες ες τν Ελλδα μουσουλμνοι δν εναι ναγκαως κα Τορκοι, λλ συμπεριλαμβνουν ες ψηλ ποσοστ κα Πομκους (κ το ρχαου θρακικο φλου τν Αγρινων, συμπολεμιστν το Μεγλου Αλεξνδρου) κα θιγγνους, μ πώτερο στόχο τν δρομολόγησι ξιώσεως τουρκικς συγκυριαρχίας στν Θράκη μας. Μ τν δεύτερη δέ, σκοπεται ν μείνουν προστάτευτα τ νησιά μας, γι νά γίνουν εκολώτερη λεία στν πεκτατικ βουλιμία τν Τούρκων, τν ποία κα δν ποκρύπτουν ατοί, φο πρς κανοποίησί της κα συνεκρότησαν π πολλν δη τν στν πέναντι κα γγύτατα τν νησιν μας Μικρασιατικ κτ τν ποκαλουμένη π τος διους Στρατι το Αγαίου, πο συνεπικουρεται κα π κατοντάδες ποβατικ σκάφη.

Καί, ΔΕΥΤΕΡΟΝ, π πλέον τν νωτέρω, μ τν ρήτρα περ «πιλύσεως» δεσμευθκαμε, ν προλθουμε σ διαπραγματεσεις μ τν Τουρκία π τν ν λόγ «κκρεμουσν συνοριακν διαφορν κα λλων σχετικν θεμάτων». Δηλαδ συμφωνήσαμε ν πανασυζητήσουμε μ τν Τουρκία κα ατ τ μ διεθνες συνθκες καθωρισμένα σύνορά μας !

(Γ) Τότε, τέλος, μ τ διο ΣΗΜΕΙΟΝ 4 τν Συμπερασμάτων το Ερωπαϊκο Συμβουλίου ατοπαγιδευθήκαμε, μ τ ν ποδεχθομε τν προτροπή του πρς τ ποψήφια γι νταξι στν Ερωπαϊκ νωσι κράτη, μεταξ τν ποίων κα Τουρκία, πως, σ περίπτωσι ποτυχίας τν διαπραγματεύσεων «μσα σ λογικ χρονικ διστημα», θέσουν τς κκρεμοσες διαφορς στ Διεθνς Δικαστριο» (δάφιον 5), το Ερωπαϊκο Συμβουλίου πιφυλαχθέντος, πως «νασκοπσ τν κατστασι σ σχσι μ ατς τς διαφορς, εδικ σον φορ τς πιπτσεις π τς νταξιακς διαδικασας κα προκειμνου ν προωθσ τν διευθτησ τους μχρι το Διεθνος Δικαστηρου, τ ργτερον ς τ τλος το 2004 » (δάφιον 6).

Εναι λυπηρς ξιοσημεωτο, τι «ποχρωσις» ναθέσεως τν κκρεμουσν διαφορν στ Διεθνς Δικαστήριο, κατ τος ν λόγ ρισμούς, βαρνει μνον τ «ποψφια κρτη», πομνως ες τν περπτωσ μας μνον τν Τουρκα, χωρς δηλαδ κα δικ μας εχρεια, πως, δρανοσης δυστροποσης ες ατ τς Τουρκας, μ πρωτοβουλα μας συντρεχούσης νομίμου περιπτώσεως πιληφθ τ Διεθνς Δικαστριο. ν, ἐὰν διετυποτο τολάχιστον τοιαύτη εχέρεια κα δι τν λλάδα, θ μπορούσαμε ν σύρουμε τν Τουρκία στ Διεθνς Δικαστήριο γι τς νομες ες βάρος μας παραβάσεις της το Διεθνος Δικαίου, πργμα, πο δν μπορομε ν κάνουμε τώρα, φο Τουρκία δν χει ναγνωρίσει τν ρμοδιότητα το Διεθνος Δικαστηρίου κα κάθε παγωγ ποθέσεώς της σατ παιτε προηγουμένως τν πογραφ συνυποσχετικο, στν ποία βεβαίως Τουρκία γι τν κρίσιν νομημάτων της δν πρόκειται ν προέλθ. τσι κα π τς πλευρς ατς φωπλισθήκαμε. σχετικ πρωτοβουλία λοιπν προσφυγς στ Διεθνς Δικαστήριο, γνοηθείσης τς λλάδος, νετέθη ες τν Τουρκίαν. Κα μάλιστα χι μόνον ες ατήν. Διότι, μ τν νωτέρω συνυπογραφν νεγνωρίσαμε στ Ερωπαϊκ Συμβούλιο τν δυνατότητα ν παραπέμπ λληνοτουρκικς διενέξεις στ Διεθνς Δικαστήριο τς Χάγης κόμη κα ταν ατ στ συγκεκριμένη περίπτωσι μες δν τ θέλουμε ! Πλήρης λοιπν πεμπόλησι τς θνικς μας κυριαρχίας, διαιτέρως δ πικίνδυνη. φο, ἐὰν μς πμενε κποια δυναττης ν ντιταχθομε ες τν π τς Τουρκας προσφυγν ες τ Διεθνς Δικαστριον γι συγκεκριμνο θμα, ς παραδκτως φερμενον, διτι νγεται ες πρσβλητα κυριαρχικ μας δικαιματα, εναι λοφνερον, τι τν δια ντδρασ μας θ εναι ξαιρετικ δύσκολο ν τν προβλουμε κα ναντι το Ερωπαϊκο Συμβουλου, δηλαδ θεσμικς ναντι λοκλρου τς Ερπης.

Εχα δημοσως κα πανειλημμνως τονσει, μ πση φλεια εχαμε πέσει κα προηγουμένως, δη κατ τν πσημη πσκεψι το Ελληνος Πρωθυπουργο στς Η.Π.Α. τ 1996, ες τν καλοστημνη παγδα ποδοχς διευθετσεως τς λληνοτουρκικς διενξεως γι τν βραχονησδα Λμνια (Ιμια) π τ Διεθνς Δικαστριον τς Χγης. Τ διο λσθημα παναλβαμε μ τν συνυπογραφ τν συμπερασμάτων το νωτέρω Ερωπαϊκο Συμβουλίου το λσίνκι τς 10.12.1999, ατ τν φορ στ ἀόριστο πλασιο λων τν διενξεών μας μ τν Τουρκία «γι κκρεμοσες συνοριακς διαφορς κα λλα σχετικ θέματα», δηλαδ διευρναμε ορστως τς ζημιογνες γι τ θνικ μας συμφροντα, πως θ καταδειχθ, συνπεις του.

3.- λλ προκειμένη εθεα πεμπόλησις ζωτικν θνικν μας συμφερόντων εχεν ρχίσει νωρίτερον, δη μ τ κοινν λληνοτουρκικν νακοινωθν τς Μαδρίτης τς 8ης ουλίου 1997. Πράγματι :
Τν π δεκαετίες θέσι μας, τι δν χουμε μ τν Τουρκαν λλη διαφορν π κενην τς ριοθετσεως τς φαλοκρηπδος τν νησιν μας το νατολικο Αγαου, τν χουμε νυπογρφως γκαταλεψει μ τ ν λόγ σύμφωνόν μας μ τν Τουρκία. Διότι μ ατ νεγνωρίσαμε, χωρς ν πάρχει κανένας πολύτως λόγος, τι Τουρκία χει νόμιμα ζωτικ συμφέροντα κα νδιαφέροντα στ Αγαο∙ κα κόμη παραιτηθήκαμε π κάθε μονομερ, χωρς τν δική της συγκατάθεσι, νέργεια στ Αγαο !

Συγκεκριμένως, πως κα κατ τ παρελθν δημοσως χω πισημνει, μ τ 4ο σημεο το κοινο νακοινωθντος τς Μαδρτης τς 8ης Ιουλου 1997 Ελλς κα Τουρκα δεσμευθκαμε μοιβαως σ «σεβασμ στ νμιμα ζωτικ συμφροντα κα νδιαφροντα τς κθε χρας στ Αγαο, τ ποα χουν μεγλη σημασα γι τν σφλεια κα τν θνικ κυριαρχα τους». Αλλ ο πντες γνωρζουν, τι κα στ Διεθνς Δκαιο ταν τ «συμφροντα κα νδιαφροντα» νς κρτους εναι «νμιμα», νομζονται «δικαιματα» κα σκονται ς τοιατα, νεξαρττως ἐὰν χουν χι «μεγλη σημασα γι τν σφλεια κα τν θνικ του κυριαρχα». Η πιλεγεσα πομνως ττε διατπωσις, σ συνδυασμ μλιστα μ τν ρο «ζωτικ», πο νθυμζει τν ξωσι τς χιτλερικς Γερμανας γι «ζωτικ χρο», μνον τν κερκπορτα τς τουρκικς πεκτατικς βουλιμας νοιξε, νομμως πλον ! Αφο μπορε ντως ν ρμηνευθ ς μμεσος κα γι πρτη φορ π τν Ελλδα ναγνρισις δικαιωμτων τς Τουρκας ες τ Αγαο, ν ττοια δικαιώματά της κατ τ Διεθνς δκαιο κα τς σχουσες διεθνες συνθκες δν πρχουν. Τ τελευταο μως ατ νομικ γι τς τουρκικς πιδιξεις πρόσκομμα χει ναιρεθ πλον μ τν φρονα, ς νωτέρω, συνυπογραφν μας, σύμφωνα μ τν λλη ρχ το Διεθνος Δικαου, κατ τν ποία κα πλ «συμφροντα» «νδιαφροντα», δηλαδ κα προτο ατ ν καταστον «δικαιματα», μπορον ν ποτελσουν ντικεμενο συμβατικς μεταξ τν κρατν δεσμεσεως. Ν λοιπν πς μ περίσσεια πιπολαιότητος κα φροσύνης δεσμευθήκαμε.

Μ τ 5ο πλι σημεο το δου νακοινωθντος, μ τ ποο συνεφωνθη πσης ττε «δσμευσι ποφυγς μονομερν νεργειν στ βσι το μοιβαου σεβασμο κα τς πιθυμας, στε ν ποτραπον συγκροσεις φειλμενες σ παρεξγησι», πεκλείσαμε τν δυνατότητα ν μεριμνομε μόνοι μας, χωρς τν δεια τς Τουρκίας, κόμη κα γι ζητήματα οκονομικς κμεταλλεύσεως μέσα τ ρια τς λληνικς πικρατείας (π.χ. γεωτρήσεις στ χωρικά μας δατα) κα γι θέματα θνικς μας κυριαρχίας ! τσι πενομεύσαμε κα ατν τν δυναττητα, πο τ Διεθνς Δκαιον τς θαλσσης μς δίδει, τς πεκτσεως μ μονομερ μας δλωσι τς αγιαλτιδος ζνης μας (χωρικν δτων) στ δδεκα μλια, φο τέτοιο νδεχόμενο σπευσε Τουρκία ν ναγάγ σ «ατία πολέμου» (casus belli), μες δ ποκείμεθα πλέον στν νωτέρω δέσμευσι ν ποτρέπουμε τς συγκρούσεις ! Κα ν σημειωθ, τι πκτασι τν χωρικν μας δάτων στ δώδεκα μίλια θ κατλυε νομικς ρκετς τουρκικς μφισβητσεις. πομένως, μόνον φρνως μχρι σμερα, μ βλβη τν θνικν μας συμφερντων δν προλθαμε σ’ ατήν, κα μάλιστα κτοτε, π τν θλιβερ κενη συμφωνα τς Μαδρτης, πασαμε κμη κα τν πλ ναφορ το νδεχομένου πεκτάσεως τν χωρικν μας δάτων σύμφωνα μ τος κανόνες το Διεθνος Δικαίου τς Θαλάσσης ! …

4.- Τώρα τ μνημονευθν περάνω τς θαλασσίας περιοχς Καρπάθου πεισόδιο λληνοτουρκικς εροπορικς συγκρούσεως, τ ποο, κτς λλων, στοίχισε τν ζω σ να σμηναγό μας, πέδειξε κατ τρόπον ψηλαφητς τραγικόν, τι πολιτική μας θωπειν, νδοτικότητος κα ποχωρήσεων ναντι τς Τουρκίας τίποτε δν ποδίδει, ντιθέτως μάλιστα γιγαντώνει τν ες βάρος μας προκλητικότητα κα πιθετικότητά της. Λογικς πομένως θ πρεπε τ ν λόγ πεισόδιο ν νουθετήσ τος πάντες κα ν σημάν τν κοιν π τέλους παραδοχή, τι πιβάλλεται μεταβολ ρδην τς στάσεώς μας ναντι τς Τουρκίας μ λοσχερ γκατάλειψιν λων τν, ς νωτέρω, χειρονομιν μας νδοτικότητος κα φρόνου συνθηκολογήσεως.

μως, κατ πρωτοφανς παράδοξο τρόπο, παριστάμεθα μάρτυρες το ντιθέτου κριβς φαινομένου ! Μ φορμ τ νωτέρω πεισόδιον ρχισε ν καταβάλλεται ργώδης προσπάθεια ατοενοχοποιήσεώς μας, χι, πως θ πρεπε, γι τν χαραχθεσα κυρίως μ τ Συμπεράσματα το Ερωπαϊκο Συμβουλίου το λσίνκι τς 10.12.1999 λεθρία πολιτικν νδοτισμο κα ποχωρήσεών μας, λλά, ντιθέτως, διότι περίπου θετήσαμε κα δν νεπτύξαμε περαιτέρω τν πολιτικν ατν θνικς συνθηκολογήσεως ! φθασαν μάλιστα μέχρι σημείου ν χλευάζουν ς «μ σοβαρ» τν θνική μας θέσι δεκαετιν, π λες τς Κυβερνήσεις, τι τ μόνο πρόβλημά μας μ τν Τουρκίαν εναι ατ τς ριοθετήσεως τς φαλοκρηπδος τν νησιν μας το νατολικο Αγαίου, καίτοι πολιτικ ατ το κα εναι μόνη θνικς ξιοπρεπς κα πιβεβλημένη ! Κα τν χλευάζουν τώρα κόμη κα κενοι, π τν μερν τν ποίων ς πευθύνων γετν κολουθήθη πολιτικ ατή ! Κα λη κστρατεία ατ ατοενοχοποιήσεως ναπτύσσεται μ κύρια πδό, δίως π διάφορα Μ.Μ.Ε., φημερίδες κα ραδιοτηλεοπτικος διαύλους, τι πιβάλλεται γκατάλειψι τς κολουθουμένης π τν λληνοτουρκικν σχέσεων δθεν νενδότου κα διεξόδου ξωτερικς μας πολιτικς, μ πικέντρωσι στν νάγκη παραπομπς των λων νώπιον το Διεθνος Δικαστηρίου τς Χάγης. Φυσικ κολουθήθη κα στν περίπτωσιν δοκιμασμένη πρακτικ τν λοκληρωτικν καθεστώτων, το ποκλεισμο δηλαδ π τν σχετικ δημοσιότητα κάθε μ ρεστς ντιπάλου γνώμης, ταν συνέβαινεν πιχειρηματολογία της ν εναι πειστικωτάτη κα καταμάχητος. Προφανς, γι ν μ χαλάσ σοπα τς πιδιωκομένης μαρτωλς ποδηγετήσεως τς νυποψιάστου κοινς γνώμης τν λλήνων.

Μάλιστα σχετικς ζλος φθασε μέχρι προτάσεως διανοήτου : ν στέρξουμε, πως στς πιλυτέες π τ Διεθνς Δικαστήριο τς Χάγης διαφορές μας μ τν Τουρκία συμπεριληφθον κα τ «χωρικ δατα κα κτασί τους», καθς κα «ποστρατικοποίησι τν νησιν» μας, ορίστως, χωρς ν διευκρινίζεται, ἐὰν πρόκειται γι λα τ νησιά μας μόνον γι τ ναντι τν Μικρασιατικν κτν (το νατολικο Αγαίου). Κα εναι πρότασις ατ διανόητος, διότι μν κτασι τν χωρικν δάτων ρίζεται π τς διεθνες συνθκες κα τ διεθν νόμιμα κα δν μπορε ν ποτελέσ ντικείμενο δικαστικο καθορισμο, φο κάτι τέτοιο θ διήνοιγε τ νεπίτρεπτον νδεχόμενον νακαθορισμο τους, δηλαδ τς καταργήσεως φισταμένων κανόνων μ δικαστικν πόφασιν (!)∙ δ ποστρατικοποίησις τν νήσων ποτελε θέμα καθαρώτατα πολιτικό, συνδεόμενο μέσως πρς τν θνικν σφάλεια τς χώρας κα τν θνική μας κυριαρχία κα πομένως χωρς τν φρονα πεμπόλησι ατν σ καμμία περίπτωσι δν μπορε κα ατ ν καταστ ντικείμενο κρίσεως το Διεθνος Δικαστηρίου. μως, χι μόνον γι τ σοβαρώτατα ατά, λλ κα συνολικ δέσμευσί μας, δη μ τν συνυπογραφ κα π τν λλάδα τν Συμπερασμάτων το Ερωπαϊκο Συμβουλίου το λσίνκι τς 10.12.1999, περ ποβολς τν λληνοτουρκικν διενέξεων στ Διεθνς Δικαστήριο τς Χάγης, οσιαστικς ποτελε σαφς πικίνδυνη κα θνικς πιζήμια ατοπαγίδευσί μας. Κα δο διατί :

5.- ν πρτοις, τ Διεθνς Δικαστριον τς Χάγης στερεται ν προκειμν πσης δικαιοδοσας ! Κα δν ποκλείεται, πομένως, ν κηρύξ τν θεσμική του ναρμοδιότητα, πότε τ διέξοδο θ εναι πλρες.
Κα στερεται δικαιοδοσίας, διτι, κατ τ ρθρον 36 § 3 το Καταστατικο τν Ηνωμνων Εθνν κα τ ρθρον πσης 36 το Καταστατικο το Διεθνος Δικαστηρου, ατ πιλαμβνεται τς πιλσεως μνον «νομικν» διαφορν. Ηδη δ π τν συνθηκν το Λοκρνο (1926) ς νομικ διαφορ θεωρεται κα νοεται μνον « μοιβαα μφισβτησις νομμου δικαιματος». Ες τν περπτωσι μως τν λληνο-τουρκικν διενέξεων οτε Ελλς μφισβητε «νμιμο δικαωμα τς Τουρκας», φο καννα νμιμο δικαωμα π λληνικν δαφν δν προβλλει Τουρκα (πο ν μφισβητ Ελλς)· λλ οτε κα Τουρκα μφισβητε τ π τς Ελλδος προβαλλμενα «νμιμα δικαωματά» της. Π.χ. στν περίπτωσι τς βραχονησδος μια, οτε προβάλλει Τουρκία νόμιμο δικαίωμα, πο ν μφισβητ λλάς, λλ οτε κα μφισβητε τ π τς λλάδος προβαλλόμενο «νόμιμο δικαίωμά» της, τ βασιζμενο π τν διεθνν συνθηκν ερνης κα νσωματσεως τς Δωδεκανσου (1947) ν συνδυασμ πρς τν Ιταλο-τουρκικν το 1932∙ φο Τουρκα ντιπαρρχεται τς διεθνες ατς συνθκες, ποστηρζουσα μλιστα δι τν χρονικς δευτραν, το 1947, τι δν τν δεσμεει, διτι δν το συμβαλλομνη κα δα ες ατν, κα προτενει πλς «νασυζτησιν» το λου «προβλματος» το Αγαου, μ τν διεκδίκησι κατοντάδων βραχονησίδων, πο τς ντάσσει σ «γκρίζες ζνες», δηλαδ μφισβητε εθως λκληρον τ φιστμενον νομικν καθεστς το Αγαίου !

Μ καμμι πομνως λογικ δν πρκειται «μοιβαα μφισβτησις νομμου δικαιματος», πτε κα μνον θ εχαμε «νομικ διαφορ», πιλυτα π τ Διεθνς Δικαστριο. Αλλωστε, μ τν νωτέρω πσημη τοποθτησι τς Τουρκας π το θματος πισημανεται ντοντατα πολιτικς καθαρς χαρακτρ τς διενξεως.
Ακμη, παγωγ μις νομικς διαφορς ες τ Διεθνς Δικαστριο νχει π μνη της τν ναγνρισι μοιβαως π τ κθε μρος, τι τ λλο μρος μφισβητε τ νμιμο δικαωμ του. Ετσι, μ δεδομνον, τι στς διες, ς νωτρω, συνθκες θεμελιοται θνικ μας κυριαρχα π λοκλρου τς Δωδεκανσου, μ τ ν δεχθομε τν δικαιοδοσα το Διεθνος Δικαστηρου π.χ. γι τν βραχονησδα Λμνια (Ιμια), εναι σν ν ποδεχμαστε τν μφισβτησι π τν Τουρκα τς θνικς μας κυριαρχας π λοκλρου το Δωδεκανησιακο νησιωτικο συμπλγματος ! Κα ς μ ξεχνμε σχετικς, τι ο Τορκοι δν παραλεπουν, ν παναλαμβνουν, τι κακς νχθησαν τν νσωμτωσι τς Δωδεκανσου ες τν μητρα Ελλδα. Δν ποκλεεται πομνως καθλου ν προβλουν κα τν πιβουλ τους ατ ς «κκρεμοσα» μαζ μας «συνοριακ διαφορ» τους ς «λλο σχετικ θμα».

6.- Μ τν ατοδέσμευσί μας γι τ Διεθνς Δικαστήριο, γκατελείψαμε, προκειμένου ν καθιδρυθ ρμοδιότης του, τν πίκλησι το πολιτικο χαρακτρος τν λληνο-τουρκικν διενέξεων. τσι μως πωλέσαμε τν δυνατότητα, ν πισημαίνουμε διαρκς, τι Τουρκα μ τς ξιώσεις της ντιστρατεεται τν φισταμνην κατστασιν (τ «status quo») τς περιοχς, πργμα τ ποον κα τν περιάγει σ δυσμενεστάτη θέσι, διότι κα Χρτης τν Ηνωμνων Εθνν κα λες ο κτοτε διεθνες συνθκες, πο θεσπζουν τ παραβαστον τν φισταμνων συνρων, ρητς παγορεουν. Οπτε μ ττοια σταθερς τηρουμένη δικ μας πολιτικ κα δν θ πομν ες τν Τουρκα, ἐὰν θελσ ν μμεν στς ξιώσεις της σ βρος μας, λλη δς π τν πλεμον. Τν ποον κα βεβαως δι πολλος λγους δν θ ποτολμσ.
7.- Κυρίως μως ναδύεται μεσος κίνδυνος τ Διεθνς Δικαστήριο ν κφέρ, ν ψει τς ληθινς φύσεως τν διαφορν, πολιτικ κρίσι, δηλαδ κρίσι σκοπιμότητος, πο π λλους θ παγορευθ. Τ πργμα εναι πλό. φο ο διενέξεις μας μ τν Τουρκία χουν, πως ξετέθη, πολιτικν ποκλειστικς χαρακτρα, πολιτικ ναμένεται ν εναι κα τυμηγορία το Διεθνος Δικαστηρίου, ἐὰν ατ πιληφθ κατ’ οσίαν τς κδικάσεώς των κα δν κηρύξ τν ναρμοδιότητά του. λλ ο ντεθεν κίνδυνοι ες βάρος τν θνικν μας συμφερόντων πελώριοι. Κα δο διατί :

τυμηγορία πολιτικ π το Διεθνος Δικαστηρίου μόνον κατ τς παγορεσεις τν σχυρν κα πιβολων θ κδοθ. Δηλαδ, μνον ενοϊκ γι τ θνικ λληνικ μας συμφροντα δν πρκειται ν εναι !
Κα τ πργμα χει τν ξγησν του. Πς εναι δυνατν, ν μπιστευθ οοσδποτε χφρων νθρωπος τν πλυσιν πολιτικς διενξεως, κα μλιστα μεταξ Κρατν, ες τος συγκροτοντας τ Διεθνς Δικαστριον τς Χγης, δηλαδ ες τ 15 μλη του ; Συγκεκριμνως, μ ποις γγυσεις μερο-ληψας ; Οταν εναι δεδομνον, – κα σοι χομεν σκσει δικαστικ καθκοντα κ πικρς προσωπικς μπειρας γνωρζομεν -, τι εορκος πιτλεσις το καθκοντος, δυνηρ καθ αυτν, εναι ξχως πικνδυνος, ταν πρκειται περ ποθσεων, ο ποες στω κα μμσως χουν πολιτικν χαρακτρα, μ πικινδυντητα ξικνουμνην πολλς φορς μχρι κα πειλν θανατσεως (το δικζοντος κα μελν τς οκογενεας του) ; Οταν λοιπν θλει συμββαστη γενναιοφροσνη κα προσμτρητη ψυχικ ντοχ σωστ σκησις το δικαστικο καθκοντος, κμη κα ταν πρκειται περ φαρμογς τν κειμνων νμων ες τ πλασιον τς σωτερικς δικαιοδοσας νς Κρτους, δηλαδ χωρς ν εναι κν ριστ δικαιματα συμφροντα ατο· ντιλαμβνεται καθνας τ πσον περως δυσκολτερα γνονται τ πργματα γι τος δικζοντες, ταν πιζητεται δικαστικ πλυσις διενξεων πολιτικς φσεως μεταξ κρατν. Διτι ττε καταναγκασμς, π Κρτη πλον σκομενος, εναι φρητος κα τσι διαιτέρως ποτελεσματικς. Κα βεβαως τ Κρτη οτε θ διστσουν ες τν σκησν του, πρς κμαευσιν πηρετοσης νομα συμφροντ των ποφσεως, τολχιστον σα δν διστζουν κα τος καννες το Διεθνος Δικαου συνεχς ν παραβιζουν κα τς διεθνες συνθκες συστλως ν θετον. Κα ν προκειμέν δν εναι μόνον «ντίδικός» μας Τουρκία, εναι νδιαφερόμενοι κα λλοι μ διαπλεκόμενα μ ατν συμφέροντα, μεγάλοι κα σχυρο το παγκοσμίου πανθέου τν διεθνς νομούντων. Αταπατώμεθα λοιπόν, ἐὰν ναμένωμεν π τ Διεθνς Δικαστήριον κεραιότητα κρίσεως κα Δικαιοσύνην π τν πολιτικν μας διενέξεων μ τν Τουρκία. Γιατ θελοτυφλομε κα δν τενίζουμε κατάματα τν κρατοσα σ οκουμενικ κλίμακα διαπολιτειακ πολιτικ πρακτική ; Γιατ δν συνετιζόμεθα π τν 30ετ κα πλέον τραγδία τν Κυπρίων δελφν μας ;

Μ ατ δν κφρεται βεβαως παξιωτικ κρσις γι τν παρξι κα τν ποστολ Διεθνν Δικαστηρων. Κθε λλο. Διτι, ταν πρκειται περ τς θεσμικς ποστολς των, ταν δηλαδ καλονται ν ποφανθον π νομικν διαφορν, ττε περιορισμς των ες τν φαρμογν καννων δικαου (το Διεθνος Δικαου διεθνν συνθηκν), λγ κριβς το μονοσημντου ατν, περιορζει ες τ λχιστον κα τ νδεχμενα αθαιρεσας, πομνως κα καταναγκασμο πρς διπραξιν ατς. Αν κα π τοιοτων διαφορν δν λεπουν δυνηρ ντθετα παραδεγματα. Δηλαδ ποφσεων προσδοκτων, πο δν φαρμζουν ες τν πραγματικτητα καννες δικαου, λλ πηρετον πειθηνως πολιτικς, π το διεθνος πεδου, σκοπιμτητες. Απλς ς θυμηθομε σχετικς μες ο Ελληνες τ προηγομενο τς προσφυγς μας ες τ Διεθνς Δικαστριο τς Χγης, ταν Τουρκα τ 1976 πεχερησε γεωλογικς ρευνες ες τν περιοχ τς φαλοκρηπδος τς Ελλδος. Ττε τ Διεθνς Δικαστριο, μ «διαταγ» του μν τς 11ης Σεπτεμβρου 1976 πρριψε τ ατημ μας γι προσωριν μτρα, μ τ ατιολογικ, τι δν πθαμε «νεπανρθωτη βλβη» κα σ περπτωσι ζημας μας θ χουμε δικαωμα πανορθσες της (!)· μ τν πφασ του δ τς 19ης Δεκεμβρου 1978 κηρχθηκε ναρμδιο, ν κρν π τς οσας τς διαφορς !…
8.- Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐθνική μας ἐμπειρία ἀπὸ τὴν δικαιοδοτικὴ δραστηριότητα τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου τῆς Χάγης, καὶ μάλιστα ἐπὶ νομικῆς τότε ἑλληνο-τουρκικῆς διαφορᾶς. Ἀντιλαμβάνονται λοιπὸν ὅσοι δὲν ἐθελοτυφλοῦν, τὶ μᾶς ἐπιφυλάσσει ἡ κρίσις τοῦ Δικαστηρίου αὐτοῦ ἐπὶ τῶν ἀκραιφνῶς μόνον πολιτικοῦ χαρακτῆρος διενέξεών μας μὲ τὴν Τουρκία, κρίσις ἡ ὁποία ἐν τούτοις μὲ τόσον θόρυβον ἐπιζητεῖται. Καὶ ἐπὶ τέλους, ἂς ἀναλογισθοῦμε ἀκόμη, γιατὶ τὴν πρότασιν αὐτὴν μὲ τόσον ἐνθουσιασμὸν ὑπεδέχθη, μόλις ἐξεδηλώθη στὴν ἐθελοτυφλουμένην χώραν μας, καὶ σταθερῶς ἐπικροτεῖ σύσσωμος ὁ Τουρκικὸς τύπος. Ὄχι φυσικὰ γιὰ τὸ καλό μας…

Ἐν ὄψει ὅλων τῶν προεκτεθέντων προβάλλει ὁλοφάνερο τὸ συμπέρασμα: ἡ ἀνάδειξις τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου τῆς Χάγης σὲ τελικὸ κριτὴ τῶν πολιτικῶν μὲ τὴν Τουρκία διαφορῶν μας εἶναι σαφῶς ἐπικίνδυνη καὶ θὰ ἀποβῇ βλαπτικὴ γιὰ τὰ ἐθνικά μας συμφέροντα.-

Νέα Πεντέλη, 2α Ἰουνίου 2006 Χρῆστος Α. Σαρτζετάκης
Τὸ ἄρθρο αὐτὸ μετὰ ἀπὸ παράκληση τοῦ πρώην προέδρου τῆς Δημοκρατίας κ. Σαρτζετάκη ἀναδημοσιεύεται ἀποκλειστικὰ στὴν πολυτονική του μορφὴ
Ιούνιος 2006

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η ομάδα του Κοινού Παρονομαστή δίνει την ευκαιρία στον καθένα να εκφραστεί ελεύθερα χωρίς ύβρεις και προσωπικές αντιπαραθέσεις
Οι απόψεις, θέσεις του συγγραφέα- αρθρογράφου δεν υιοθετούνται απαραίτητα από την συντακτική ομάδα του Κοινού Παρονομαστή
Σχόλια που δεν θα είναι σύμφωνα με το πνεύμα της ομάδος διαχείρισης δεν θα προβάλλονται
Ομάδα Κ.Π