Στις Ευρωεκλογές πρέπει νά ψηφί­σεις εθνικιστικά, πρέπει να ψηφίσεις γιά τήν Ελλάδα.

Οι μόνοι που έβλεπαν  την πραγματικότητα ήταν οι
Εθνικιστές. Ένα ακόμα δημοσίευμα στην
Νέα Θέσις προ των  Ευρωεκλογών του 1989 

Τίτλους προφητών δεν διεκδικούμε. Όμως διεκδικούμε σίγουρα την μοναδικότητα στις πολιτικές προβλέψεις σαν αποτέλεσμα της συλλογικότητας, της εκπαιδεύσεως, της ανταγωνιστικότητας , της σωστής πληροφορήσεως και πάνω από όλα της ΠΙΣΤΕΩΣ !

Τί σημαίνει τό 1992  

• Σημαίνει ότι ή κυβέρνηση σου. την οποία θά εκλέξεις στίς βουλευτικές εκλογές τής 18ης Ιουνίου. θά συμ­μορφώνεται και θά πειθαρχεϊ στις αποφάσεις της ΕΟΚ. Θυσιάζεις λοι­πόν τήν Εθνική σου κυριαρχία;  

Σε αυτό το ..κάδρο δεν χωράει ένας Ιωάννης Μεταξάς

Ποιος ντρέπεται για τον Μεταξά;

Ορθώς ο ΣΥΡΙΖΑ συμπεριέλαβε στο προεκλογικό σποτ του, που αφορούσε την Ιστορία της νεότερης Ελλάδας, τον Ιωάννη Μεταξά. Ο Μεταξάς ήταν ήρωας. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως αξιωματικός που τίμησε τα ελληνικά όπλα, λαμβάνοντας μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους. Συμμετείχε στο μεγάλωμα της Ελλάδας.

Ο Ιωάννης Μεταξάς, ως πρωθυπουργός, δόξασε την πατρίδα και διαφύλαξε την αξιοπρέπεια και την τιμή των Ελλήνων, ξεστομίζοντας το επικό «ΟΧΙ» στο ιταμό τελεσίγραφο των Ιταλών το 1940. Εκεί που οι μεταγενέστεροί του (ηγέτες ανάξιοι της πατρίδας) ψάχνουν δικαιολογίες για να

Συνέντευξη στον Κοινό Παρονομαστή του προέδρου της ΠΑΤ.ΡΙ.Ε στρατηγού Συναδινού

Ζητήσαμε από τον πρόεδρο της ΠΑΤ.ΡΙ.Ε στρατηγό Ελευθέριο Συναδινό να παραχωρήσει μια συνέντευξη στον Κοινό Παρονομαστή. Χωρίς δεύτερη σκέψη ανταποκρίθηκε θετικά. Το ραντεβού κλείστηκε σε εξωτερικό χώρο και το μέλος της συντακτικής ομάδος συναγωνιστής Γιώργος Κατσίφας βρέθηκε εκεί και έθεσε τα ερωτήματα που θα ακούσετε και στο βίντεο που ακολουθεί. Κάποια από αυτά αφορούν και απασχολούν σήμερα τους εθνικιστές, την πολιτική κατάσταση του πατριωτικού εθνικιστικού χώρου και τον μέλλον του!

10 Μαΐου 1956, απαγχονίστηκαν στη Λευκωσία ο Μιχαήλ Καραολής και ο Ανδρέας Δημητρίου

Στις 10 Μαΐου 1956, εκτελέστηκαν στη Λευκωσία ο Μιχαήλ Καραολής και ο Ανδρέας Δημητρίου και η θυσία τους ταυτίστηκε με το δίκαιο αίτημα ενός λαού. Βρέθηκαν στη φυλακή κατηγορούμενοι για διαφορετικές υποθέσεις, καταδικάστηκαν και οι δύο σε θάνατο και η μοίρα τους τούς έφερε να σταθούν την ίδια μέρα στο ικρίωμα της εκτέλεσης. Το πρωί της 10ης Μαΐου πρώτος απαγχονίστηκε ο Καραολής και λίγο αργότερα ο Δημητρίου. Η αγχόνη είχε στηθεί μέσα στο «προαύλιο» της φυλακής, ενώ μετά την εκτέλεση οι άθλιοι Βρετανοί, δεν απέδωσαν καν τα σώματα των νεκρών παλικαριών στις οικογένειες τους, ώστε να ταφούν σωστά. Αντίθετα, τους έθαψαν μέσα στη φυλακή σε έναν ειδικό χώρο, όπου μετέπειτα έθαψαν και άλλους, και σήμερα είναι τόπος προσκυνήματος. Πρόκειται για τα λεγόμενα φυλακισμένα μνήματα.

Οι δύο νέοι έγιναν στο εξής αχώριστο δίδυμο. Στην Ελλάδα, που έδιναν κι έπαιρναν οι διαδηλώσεις για την Κύπρο, άπειρες οδοί και πλατείες σε κάθε μικρή η μεγάλη πόλη, μετονομάστηκαν σε Καραολή και Δημητρίου. Η είδηση της εκτέλεσής τους έκανε το γύρο του κόσμου, ξεσηκώνοντας την κατακραυγή της παγκόσμιας κοινής γνώμης ενάντια στην πάλαι ποτέ βρετανική αυτοκρατορία. Ακόμα περισσότερο στο εσωτερικό της χώρας.

Η τουρκική προκλητικότητα στην Ν.Α. Μεσόγειο

Η εντεινόμενη τουρκική προκλητικότητα των τελευταίων ημερών στη Ν.Α. Μεσόγειο και η αναβάθμιση της αναθεωρητικής στρατηγικής της Άγκυρας τον τελευταίο ενάμιση χρόνο δημιουργεί προβληματισμό και τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι τα εξής: Έχει σκοπό η Τουρκία να οδηγήσει την χώρα μας σε ένα θερμό επεισόδιο ή ακόμα και μια μείζονα κρίση; Πώς θα πρέπει η Ελλάδα να αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο αυτό;

Όπως καταδεικνύεται από την ακολουθούμενη τουρκική τακτική στις ελληνοτουρκικές κρίσεις από το 1974 και μετά, διαπιστώνουμε τα εξής:

Γερμανός Καραβαγγέλης: Ένας γίγαντας του Έθνους!

Γερμανός Καραβαγγέλης

«Έχοντας κρεμασμένο στον ώμο μου ένα μάνλιγχερ έσπασα με μπαλτά την πόρτα της εκκλησίας, γιατί δεν μου παρέδιναν τα κλειδιά για να λειτουργήσω, στο Κονομπλάτι [σημ. Μακροχώρι δήμου Κορεστείων], το χωριό του Μήτρου Βλάχου… και έτσι επιβλήθηκα(!)» 
διηγείται στα Απομνημονεύματά του ο φλογερός πατριώτης και ιερωμένος Γερμανός Καραβαγγέλης.
Ανάμεσα στις ηρωικές μορφές του Μακεδονικού Αγώνα, την έναρξη του οποίου τιμούμε κάθε Οκτώβριο λόγω της θυσίας του Πρωτομάρτυρα του Αγώνα Παύλου Μελά (1870 – 1904), περίοπτη θέση κατέχει ο δυναμικός δεσπότης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης. 
Δεν δίστασε να μεταβάλει την Μητρόπολη σε στρατηγείο του Αγώνα, σε νοσοκομείο για τους τραυματισμένους Μακεδονομάχους, σε κέντρο αποθήκευσης οπλισμού και τον εαυτό του σε κήρυκα της ελληνικότητας της Μακεδονίας, από τη μια μεριά εγγράφως στον Τύπο και από την άλλη, με συναισθηματική νοημοσύνη στους δίγλωσσους, λατινόφωνους ή σλαβόφωνους πληθυσμούς, που κατεξοχήν είχαν ελληνική εθνική συνείδηση. 

Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΔΙΑΝΟΗΣΗΣ ΤOΥ 20ου ΑΙΩΝΑ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΑΖΟΓΙΩΡΓΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ

Υπήρξε ο άνθρωπος που το 1964 ανακάλυψε σε παλαιοπωλείο τα "Άπαντα" του Περικλή Γιαννόπουλου τα οποία και εξέδωσε. Υπήρξε βασικός παράγοντας του εορτασμού του Έτους Περικλή Γιαννόπουλου. 

Έγραψε βιβλία για την Δελφική Ιδέα του Άγγελου Σικελιανού, τον Λίνο Καρζή, τον Μανώλη Χαιρέτη, θείο του Περικλή Γιαννόπουλου και την Αγγελική Χατζημιχάλη, για την οποία εκτέλεσε επί χρόνια αμισθί χρέη γραμματέως. .

Με δική του πρωτοβουλία και πρόσκληση που εκδηλώθηκε μέσα από τη ραδιοφωνική του εκπομπή, βρέθηκε από το αρχείο ενός μέλους της «Εθνικής Οργανώσεως Νεολαίας» [«Ε.Ο.Ν.»], ο δίσκος της Σοφίας Βέμπο «Παιδιά της Ελλάδος παιδιά», καθώς οι δίσκοι της είχαν καταστραφεί από τις δυνάμεις κατοχής.

Πως φτάσαμε ως εδώ; (Του Δημήτρη Δρoύκα)

Μία σκιαγραφία του καθεστώτος από τον Δημήτρη Δρούκα

Εννέα χρόνια από την έναρξη της εποχής των Μνημονίων και η Ελλάδα μετράει μόνον πληγές. Αυτά τα 9 χρόνια είδαμε τη χώρα να χάνει το 25% του ΑΕΠ της , την ανεργία να εκτοξεύεται από μονοψήφιο αριθμό στο 30% και τους φόρους να εξανεμίζουν το πραγματικό εισόδημα των πολιτών.
Είδαμε αξιοπρεπείς επαγγελματίες να συνθλίβονται, υγιείς επιχειρήσεις να κηρύσσουν πτώχευση, την αγορά να βυθίζεται σε πρωτοφανή αποτελμάτωση και τη μεσαία τάξη να γονατίζει. Άνθρωποι δημιουργικοί και ιδίως νέοι τσακίστηκαν από την ανεργία και αναγκάστηκαν να φύγουν στο εξωτερικό για να ζήσουν αξιοπρεπώς.

Το κάψιμο του Ιούδα: Ένα πασχαλινό έθιμo με βαθιές ρίζες

Γιάννης Κουριαννίδης*

Το κάψιμο του Ιούδα είναι ένα έθιμο με βαθειές ρίζες στον ορθόδοξο Ελληνισμό. Τα τελευταία χρόνια γίνεται μία προσπάθεια να δαιμονοποιηθεί χαρακτηριζόμενο ως «αντισημιτικό» και «ρατσιστικό», χαρακτηρισμοί που δυστυχώς έχουν υιοθετηθεί από σημαντική μερίδα του κλήρου. Λόγω των ημερών, προδημοσιοποιώ σχετικό άρθρο του αγαπητού μου φίλου και συγγραφέα Αθανασίου Κόρμαλη, που πρόκειται να συμπεριληφθεί στο τεύχος 111-112 του περιοδικού «Ενδοχώρα», που θα κυκλοφορήσει τον Ιούνιο:

Το κάψιμο του Ιούδα
Ένα πασχαλινό έθιμο με βαθιές ρίζες

Κομμουνιστές: Οι «μπροστινοί» του καπιταλισμού και της Παγκοσμιoποίησης

Αριστερά στην αφίσα της Εθνικιστικής Νεολαίας Ελλάδος: 

Όταν οι εθνικιστές του ΕΝ.Ε.Κ. έβλεπαν στην Coca Cola έναν ολόκληρο τρόπο ζωής τον αποδοκίμαζαν και τον πολεμούσαν! Αυτόν της Παρακμής που η Παγκοσμιοποίηση μαζί με τους νεροκουβαλητές και τα τσιράκια της, ντόπια και ξένα, εισήγαγε και επέβαλε στην πατρίδα μας με την πλήρη συνεργασία του πολιτικού κόσμου της μεταπολίτευσης.

Οι Δούρειοι Ίπποι τoυ μισελληνισμού.

Δεν φοβάμαι αυτό που βλέπω .
Φοβάμαι αυτό που κρύβεται πίσω απ' αυτό .

Δεν φοβάμαι τον κάθε εθνομηδενιστή Βίτσα γιατί τον βλέπω μπροστά μου ως κίνδυνο και μπορώ να αντιδράσω .
Χτυπάει κατευθείαν συναγερμός κινδύνου.

Φοβάμαι όμως όλους εκείνους τους αρνησιπάτριδες, που φορώντας το εθνόσημο στο στήθος γίνονται ο Δούρειος Ίππος του μισελληνισμού.

Φοβάμαι τον κάθε Νικολαΐδη που τον υποστήριζα ολόψυχα και τον έκανα εγώ μόνη μου ένα από τα εθνικά μου σύμβολα της νεώτερης Ελλάδας .

Φοβάμαι την κάθε παράκρουση πλέον που είναι κρυμμένη γύρω μου .
Δεν συνάδει με το ορθό της σκέψης μου η τάση του πολυπολιτισμού και της πανθρησκείας.

Καμία ανοχή σε αυτούς που την σταύρωσαν!

Το «Φάντασμα της Ακροδεξιάς» στην Ευρώπη

Πώς με ψέματα και απειλές τρομοκρατούν τους Λαούς της Ευρώπης

Ένα νέο 1848, μετά από 171 έτη

«Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη. Το φάντασμα του Κομμουνισμού». Με αυτές τις (αλλόκοτες για το σήμερα) φράσεις περιγράφει το 1848 ο Κάρολος Μαρξ όλα όσα συνέβαιναν εκείνες τις ημέρες στην Ευρωπαϊκή ήπειρο. Το 1848 ονομάστηκε ως η «Άνοιξη των Λαών» στην Ευρώπη, καθώς σε πολλές χώρες ξεσπούν Κινήματα με κοινωνικό και εθνικό περιεχόμενο. Είναι επίσης (υπενθυμίζουμε για όσους το αγνοούν) και η χρονιά που ο ίδιος ο Μαρξ, σε συνεργασία με τον Φρειδερίκο Ένγκελς, συγγράφει το «Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος» (ή «Κομμουνιστικό Μανιφέστο»), ένα από τα πιο δημοφιλή κείμενα στον χώρο του Κομμουνισμού και της Αριστεράς, και το οποίο δείχνει ότι οι δύο εισηγητές του «Επιστημονικού Σοσιαλισμού» ήθελαν να ¨κατευθύνουν¨ τις εξελίξεις προς τον στόχο τους.

Ημέρες του 1848 βιώνει και σήμερα η Ευρωπαϊκή ήπειρος.

Η φιλοσκοπιανή προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ στα ελληνικά σχολεία και η φίμωση των ελλήνων πολιτών

Γράφει ο Ιωάννης Αμπατζόγλου*

Πριν από λίγες ημέρες, συνέβη ένα περιστατικό που δείχνει ότι το καθεστώς του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί με συστηματικό τρόπο να παγιώσει την μαϊμού μακεδονοποίηση των Σκοπιανών. Γίνεται προσπάθεια ώστε η επαίσχυντη Συμφωνία των Πρεσπών, από προδοτική συμφωνία μίας μειοψηφίας πρόθυμων Νενέκων, να μετατραπεί σιγά-σιγά σε μία συμφωνία την οποία θα αποδεχθεί στο σύνολό της η ελληνική κοινωνία. 

Σε αυτή την προσπάθεια η κυβέρνηση ρίχνει το ανθελληνικό της «δηλητήριο» προς την μαθητιώσα νεολαία ώστε η ζημιά που θα προκαλέσει να είναι βαθύτερη και πιό μόνιμη.  

Το νέο αυτό περιστατικό συνέβη στο Λύκειο του Δοξάτου Δράμας. Στο Ηρωικό Δοξάτο, σε ένα χωριό της Μακεδονίας μας που δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι έχει

Άρτα Αυλώνος: Ένα λίκνο ελληνισμού στα παράλια της Αδριατικής

Της Παναγιώτας Σέββα-Αγκόλη*

Στους κύκλους της ελληνικής ομογένειας στην Αλβανία, συχνά γίνεται αναφορά στην περιοχή της Άρτας Αυλώνος και των κατοίκων της, που ταυτοποιούν τους εαυτούς τους ως έλληνες μειονοτικούς.
Ποια είναι λοιπόν η Άρτα και οι Αρτινοί;
Βορειοδυτικά και σε απόσταση 6 χλμ. από την πόλη της Αυλώνας στην Αλβανία, δίπλα στην Λιμνοθάλασσα που φέρει το όνομά της (προστατευμένη περιοχή βιοσφαίρας της UNESCO) βρίσκεται η Άρτα, ή Νάρτα.
Οι Αρτινοί, είναι αμιγώς ελληνικής καταγωγής πληθυσμός, με ελληνική, γλωσσική και πολιτιστική κληρονομία, που ανήκουν στο Ορθόδοξο Χριστιανικό Δόγμα.

Διαχρονικός Σιωνισμός: «Πράκτορες μας οι μασόνοι, φιλόδοξοι και τυχοδιώκτες...»

«Αναμένοντες την αναρρίχησή μας θα δημιουργούμε και θα πολλαπλασιάζουμε τις μασονικές στοές σε κάθε χώρα της οικουμένης, θα προσελκύουμε σε αυτές όλους εκείνους οι οποίοι είναι και μπορούν να γίνουν πράκτορές μας. Οι στοές αυτές θα αποτελούν το κυριότερο γραφείο πληροφοριών μας το οποίο θα είναι το μεγαλύτερο μέσο επιρροής μας. Θα συγκεντρώσουμε όλες αυτές τις στοές σε μια διοίκηση γνωστή μόνο σε εμάς και αποτελούμενη από τους Σοφούς μας. Οι στοές θα έχουν τον αντιπρόσωπό τους, πίσω από τον οποίο θα κρύβεται η διοίκηση για την οποία μιλάμε και μέσω των αντιπροσώπων αυτών θα δίδονται οι διαταγές και τα συνθήματα. Θα δημιουργήσουμε μέσα σε αυτές τις στοές τον πυρήνα όλων των επαναστατικών και φιλελεύθερων στοιχείων. Τα μέλη αυτών θα ανήκουν σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Τα μυστικότερα πολιτικά σχέδια θα περιέρχονται εις γνώση μας και θα τίθενται υπό την διεύθυνσή μας από την στιγμή που θα εμφανισθούν.

Δασκάλες στον Μακεδονικό Αγώνα

ΒΕΛΙΚΑ ΤΡΑΪΚΟΥ

Φθινόπωρο του 1901. Ο διπλωμάτης στο ελληνικό Προξενείο του Μοναστηρίου, Ίων Δραγούμης, έχει κάνει έκκληση στο «Κέντρο» της Θεσσαλονίκης να του στείλουν ένα ταλαντούχο πρόσωπο για μια πολύ σοβαρή, εχέμυθη και επικίνδυνη αποστολή. Θα αποτελούσε το σύνδεσμο του ελληνικού κομιτάτου ανάμεσα σε Μοναστήρι-Καστορια -Θεσσαλονίκη..Αναρωτιέται ποιον άραγε θα του στείλουν..Μένει βουβός, σαν αντικρύζει μπροστά του τη δεκαοκτάχρονη Βελίκα Τράικου, έτοιμη ν᾿ αναλάβει καθήκοντα.. Παριστάνοντας πότε τη τρελή Τουρκάλα που είναι ξυπόλυτη και φορά κουρέλια και πότε τη φτωχή Βουλγάρα που είναι συνεχώς σκυμμένη και μαζεύει ραδίκια για να τα πουλήσει στα παζάρια των Τούρκων και

Γρηγόρης Σούρλας - Ο Καπετάνιος της Θεσσαλίας - Έτσι σώθηκε η Θεσσαλία 1942-1949

Η Αντίσταση και Δράση του Γρηγόρη Σούρλα όπως αποτυπώνεται στο βιβλίο του συγγραφέα και εκδότη Ιωάννη Γιαννάκενα:“Γρηγόρης Σούρλας - Ο Καπετάνιος της Θεσσαλίας - Έτσι σώθηκε η Θεσσαλία 1942-1949“.

«Ὁ Γρηγόρης Σούρλας γεννήθηκε τό 1909 στό Κάτω Σιατερλί (Δέντρα) Φαρσάλων). Ἡ οἰκογένεια τοῦ Καπετάνιου κατάγονταν ἀπό τό χωριό Ματσούκι Ἰωαννίνων στά Ἀθαμανικά ὄρη.

Ὁ Γρηγόρης Σούρλας στο κλαρί με τούς κλέφτες. Φυγόδικος μέ τόν Γιαγκούλα. Ὁ Σούρλας βρῆκε καταφύγιο στή σπηλιά τοῦ περίφημου λήσταρχου Φώτη Γιαγκούλα, κοντά στό χωριό Μεταξά στά Σέρβια Κοζάνης. Κατόπιν στο κλαρί με τόν Μπόλια. Τελικά παρέδωσε τό κεφάλι τοῦ Μπόλια καί ἔτσι δώθηκε στόν Σούρλα ἀμνηστία.

Μέ τήν κήρυξη τοῦ πολέμου τήν 28η Ὀκτωβρίου 1940, ἐπιστρατεύθηκε στό πυροβολικό καί ὑπηρέτησε στό ἀλβανικό μέτωπο μέχρι τόν Ἀπρίλιο τοῦ 1941.

ΕΘΝΙΣΜΟΣ, ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ και η διαστρέβλωση των όρων από την σύγχρονη θολοκουλτούρα

Στην εποχή μας όταν πρόκειται νά αναλύσουμε έναν όρο, μία λέξη, ένα νόημα, τό όποιο αναφέρεται στις σχέσεις με συστήματα εξουσίας, πρέπει νά έχουμε πάντα ύπ' όψιν μας όσα έγραφε ό Θουκυδίδης στο τρίτο βιβλίο της ιστορίας του «του Πελοποννησιακού πολέμου» (Γ,82,4), σχετικά με την δράση των τότε ισχυρών: «Και την είωθυΐαν άζίωσιν των ονομάτων ες τα έργα άντηλλαξαν τη δικαιώσει», πού σέ νεοελληνική απόδοση σημαίνει: «Για νά δικαιολογούν τις πράξεις τους άλλαζαν ακόμα και την σημασία των λέξεων».

"Οπως τότε δηλαδή οί διάφορες πόλεις μέ την πο­λυμήχανη ύπουλότητα των επιθέσεων τους κατήντησαν νά μεταβάλουν αυθαιρέτως την σημασία των λέξε­ων, δια των όποιων δηλοΰνται τά πράγματα, έτσι και σήμερα οί σύγχρονοι κοσμοεξουσιαστές εφαρμόζουν την ανωτέρω «θουκυδίδειον ρήσιν», για την αλλαγή της σημασίας των λέξεων.

Η κόλαση δεν είναι οι άλλοι..

«Ψέγε μηδένα»

Δελφικό παράγγελμα

Τα δελφικά παραγγέλματα ήταν οι πνευματικές υποθήκες που παρέδωσαν στην ανθρωπότητα οι ιερείς του μαντείου των Δελφών και οι επτά Σοφοί της ελληνικής αρχαιότητας. Τα αποφθέγματα τούτα αποτελούσαν ολιγόλογους συμπεριφορικούς κώδικες, που ενδείκνυται να εγκαταστήσει κάθε πολιτισμένος άνθρωπος στον βίο του για να ζει σε αρμονία με τον εαυτό του, την κοινωνία και το περιβάλλον του. Θεωρητική γνώση πάνω σε ζητήματα αρετής, αυτογνωσίας και ευδαιμονίας δεν έχει αντίκρισμα δίχως να συνοδεύεται από πρακτική εφαρμογή.