Δεν θέλουμε ένα εθνικιστικό κίνημα όπου οι πολίτες θα αδιαφορούν η θα το παρακολουθούν έντρομοι
Και όταν δεν αδιαφορούν να το χρησιμοποιούν σύμφωνα με τις ανάγκες τους.
Θέλουμε ένα εθνικιστικό κίνημα που οι πολίτες θα το θαυμάζουν, θα συμμετέχουν, θα δημιουργούν και θα οραματίζονται ένα καλύτερο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΥΡΙΟ μαζί μας

Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

Η ιδεολογική ένδεια της συντηρητικής παρατάξεως


Άρθρο του Πολύδωρου Ιππ. Δάκογλου
Διάβασα πριν από χρόνια, στην εφημερίδα «Καθημερινή της Κυριακής», ένα άρθρο του δημοσιογράφου Κώστα Ιορδανίδη, όπου ανέφερε μεταξύ άλλων το εξής: «η μάχη στον ιδεολογικό τομέα, στα χρόνια της μεταπολιτεύσεως εχάθη όχι λόγω ελλείψεως επιχειρημάτων, αλλά διότι πρακτικώς δεν δόθηκε ποτέ. Η συντηρητική παράταξη λειτούργησε συμπλεγματικά έναντι της Αριστεράς και του Κέντρου….»
Θα διαφωνήσω!
Η άποψή μου είναι ότι, η αποκαλούμενη συντηρητική παράταξη δεν λειτούργησε συμπλεγματικά έναντι της Αριστεράς. Αντιθέτως, με τους τρόπους που μπορούσε και με την πολιτική παιδεία που είχε, προσπάθησε. Προσπάθησε, όμως, ανεπιτυχώς. Ακριβώς επειδή αντιτάχθηκε, τέθηκε υπό κατηγορία και καταδιώχθηκε. Παρ’ όλα αυτά, επέμεινε. Επέμεινε επί τρεις δεκαετίες, δημιουργώντας και στηρίζοντας πολιτικούς σχηματισμούς, οι οποίοι δεν εντρέποντο να αποκαλούν τα πράγματα με το όνομά τους. Έκανε όμως τρία λάθη:

ΠΡΩΤΟΝ: Αποδέχθηκε ως ηγεσία των πολιτικών εκφράσεων που σχηματοποιούσε, πολιτικούς που ήταν συνδεδεμένοι, μέσω «ομφάλιου λώρου», με το νέο σύστημα εξουσίας που είχε διαμορφωθεί μετά την μεταπολίτευση.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Αρνήθηκε να πιστέψει ότι οι παλιοί πολιτικοί ταγοί της, υπηρετούσαν την νέα πραγματικότητα της παγκοσμιοποίησης που επέβαλε την άμβλυνση του Πατριωτικού Αισθήματος, την δυσφήμιση και υποτίμηση κάθε τι του εθνικού και την εκχώρηση κορυφαίων Εθνικών συμφερόντων, με αντάλλαγμα την νομή της εξουσίας.
ΤΡΙΤΟΝ: Έχασε την ευκαιρία να κερδίσει τα νιάτα. Δεν μπόρεσε να εμπιστευθεί και να αγκαλιάσει, μαζικά και εκλογικά, νέες ηγεσίες που μπορούσαν να εγγυηθούν έντιμο και ανυποχώρητο αγώνα. Να μιλήσουν την γλώσσα της εποχής τους και να χτίσουν, στέρεα και επαναστατικά, μια νέα έκφραση των πανάρχαιων και αναλλοίωτων αξιών της Πατρίδας, της Ανθρωπιάς και της Ελευθερίας, έστω και αν αυτό δεν ήταν, άμεσα κοινοβουλευτικά εκφράσιμο.

Αυτά τα λάθη οδήγησαν την συντηρητική παράταξη στο ιδεολογικό περιθώριο και στην πολιτική απαξίωση. Την οδήγησαν να μετατραπεί σε «εγκαταλειμμένο οικόπεδο προσφερόμενο για καταπάτηση». Και βεβαίως, την ίδια μοίρα είχαν και οι αξίες που «η λεγόμενη συντηρητική παράταξη» εξέφραζε.
Η μάχη στον ιδεολογικό τομέα χάθηκε, πραγματικά, στα χρόνια της μεταπολίτευσης, όπως ισχυρίζεται ο Κώστας Ιορδανίδης. Και είναι σωστή η επισήμανση ότι «δεν εχάθη λόγω ελλείψεως επιχειρημάτων». Και είναι τραγική αλήθεια ότι, στα χρόνια της μεταπολίτευσης «η μάχη αυτή πρακτικώς δεν δόθηκε ποτέ». Μόνο που, για όλα αυτά δεν ευθύνεται, απροσώπως, η λεγόμενη συντηρητική παράταξη. Ευθύνονται συγκεκριμένοι πολιτικοί και πολίτες, που, θυσίασαν την πολιτιστική εξουσία προς χάριν της προσωρινής απολαβής μιας κάποιας πολιτικής εξουσίας.

Έτσι, στην Ελλάδα, παρατηρήθηκε το φαινόμενο να προβάλλονται και να επικρατούν κοινωνικές προτάσεις και εκφραστές ιδεολογικών ρευμάτων, καταδικασμένων από την ανθρωπότητα, από την σύγχρονη εποχή, και από τα φωτεινότερα πνεύματα του 20ου και του 21ου αιώνος.
Οι μάχες που δόθηκαν μέχρις στιγμής έχουν χαθεί. Έτσι, οι ξεπερασμένες και αντιανθρώπινες κοσμοθεωρίες του Κομμουνισμού και του Φιλελευθερισμού, μέσω των εκφραστών τους, διοικούν την Ελλάδα επισήμως ή ανεπισήμως, έχοντας δημιουργήσει ένα σύστημα εξουσίας, που πολύ σωστά οι Εθνικιστές τους αποκαλούσαν (την δεκαετία του '80), "κόμμα των πολιτικών κομμάτων".
Η ελπίδα όμως και η προοπτική της ανατροπής υπάρχουν. Αρκεί να ρίξει κάποιος μια διεισδυτική ματιά στην δήθεν αδιάφορη Νεολαία, στις οργισμένες και με στοιχεία αλήθειας αντιδράσεις της και στην «Κιβωτό του Ελληνισμού της Διασποράς». Εκεί θα δει μια άλλη όψη της αυριανής πραγματικότητας. Αυτή που, τόσο παραστατικά, διάβασα πριν από χρόνια, γραμμένη σε ένα τοίχο των Αθηνών.
«Τα όνειρά μας, οι εφιάλτες σας».


Μια απειλή που σίγουρα δεν μπορεί παρά να απευθύνεται προς τους νομείς κάθε γνωστής και «άγνωστης» ομάδας εξουσίας που μας έχουν επιβάλλει η μητρόπολη της παγκοσμιοποίησης και οι τοπικοί αντιπρόσωποί τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η ομάδα του Κοινού Παρονομαστή δίνει την ευκαιρία στον καθένα να εκφραστεί ελεύθερα χωρίς ύβρεις και προσωπικές αντιπαραθέσεις
Οι απόψεις, θέσεις του συγγραφέα- αρθρογράφου δεν υιοθετούνται απαραίτητα από την συντακτική ομάδα του Κοινού Παρονομαστή
Σχόλια που δεν θα είναι σύμφωνα με το πνεύμα της ομάδος διαχείρισης δεν θα προβάλλονται
Ομάδα Κ.Π