Πανηγυρικός Γιώργου Σαγιά για Απελευθερωτικό Αγώνα Κύπρου και Ευαγόρα Παλληκαρίδη

Ετήσια επιμνημόσυνη δέηση Συλλόγου Κυπρίων Φθιώτιδας, Φωκίδας και Ευρυτανίας για τους πεσόντες του Απελευθερωτικού Αγώνα της Κύπρου 1955-1959 στην προτομή του Ευαγόρα Παλληκαρίδη στη Λαμία.

Ο πανηγυρικός εκφωνήθηκε από τον Παιδαγωγό με Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης στην Ορθόδοξη Θεολογία κ. Γεώργιο Σαγιά

Σμηναγός Γιώργος Μπαλταδώρος: Ένας ακόμα ήρωας του Έθνους των Ελλήνων.ΘΝΗΤΟΙ ΤΟΙΣ ΑΘΑΝΑΤΟΙΣ ΓΟΝΥ ΚΛΙΝΑΤΕ!

Σμηναγός Γιώργος Μπαλταδώρος. 

Ένας ακόμα Έλληνας νεκρός στον επίσημα ακήρυχτο πόλεμο Ελλάδος Τουρκίας. Θα είχε νόημα να διαβάσουμε πως έπεσε το αεροπλάνο του, όταν θα είχαμε μια ελληνική κυβέρνηση που θα εμπιστευόμασταν .  Η κυβέρνηση αυτή αλλά και οι προγενέστερες ξέρουν μόνο να εξαπατούν τους Έλληνες και να ψεύδονται ασύστολα. Οπότε και να είχε συμβεί η πτώση του από εχθρικά πυρά θα μας το απέκρυπταν. Όχι η Ελλάδα δεν τρώει τα παιδιά της. Τα τρώνε αυτά τα αρπακτικά που εμείς επιτρέψαμε σαν λαός να την κυβερνούν. Αυτοί  που έστρωσαν κόκκινα χαλιά στον τούρκο σουλτάνο του χάιδευαν τα αυτιά και του έκαναν τα χατήρια , αυτοί  που ετοιμάζονται να ξεπουλήσουν την Μακεδονία στους σλάβους, αυτοί που έχουν διαγράψει την

ΚΚΕ ΚΑΙ ΑΝΑΤΙΝΑΞΗ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

Στις ξένες επιδρομές και επιβουλές που έχει αντιμετωπίσει η Ελλάδα περιλαμβάνεται και η δράση του σταλινοκίνητου ΚΚΕ

Ζούμε σε ένα κράτος όπου μέλη των υπηρεσιών για την προστασία των αρχαιοτήτων θεωρούν ότι στα γυρίσματα μιας τηλεοπτικής σειράς μπορεί να προκαλέσουν φθορές στα μνημεία και ταυτόχρονα υποστηρίζουν ένα κόμμα το οποίο λίγο έλειψε να ανατινάξει την Ακρόπολη!

Στο βιβλίο που εξέδωσε το Αρχηγείον Στρατού (Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού - ΔΙΣ), το οποίο τιτλοφορείται «Η απελευθέρωσις της Ελλάδος και τα μετά ταύτην γεγονότα (Ιούλιος 1944 - Δεκέμβριος 1945)», διαβάζουμε για τα σχέδια του ΚΚΕ να ανατινάξει την Ακρόπολη:

ΠΕΡΙ «ΑΡΕΙΑΣ» ΦΥΛΗΣ... (και όχι «Αρίας»)

Καμιά φορά αισθάνεσαι  ότι είσαι μόνος, ότι αυτά που πιστεύεις  και αγωνίζεσαι  μπορεί και να μην ενδιαφέρουν τους νεοέλληνες  και ξαφνικά κάποιος  γεννημένος σε αυτόν τον άγιο τόπο, σου δίνει κουράγιο και δύναμη να συνεχίσεις με ακόμα μεγαλύτερο πίστα  Ένας από αυτούς είναι και ο Παναγιώτης Τέρπανδρου Ζαχαρίου  

Όποιος νομίζει πως πρόκειται περί ψηλών, ξανθών, Γερμανών με
γαλάζια μάτια γελιέται. Ευσεβείς πόθοι μερικών επαρμένων του περασμένου αιώνος.
Ούτε γίνεται λόγος για κάποια γενετική υπεροχή μίας φυλής ή ενός λαού έναντι
άλλων... υποδεέστερων. Πρόκειται, όμως, για το μόνο ανθρωπολογικό είδος που θα
μπορούσε να σώσει την οικονομική κατάσταση όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και

«Μεγάλα» κράτη «μικροί» ηγέτες (του Ευθυμίου Πέτρου)

«Μικρή» χώρα στην οποία δεν πρέπει να δίδει σημασία θεωρεί την Ελλάδα ο Μπιναλή Γιλδιρίμ. Και όμως ασχολείται καθημερινώς μαζί της. Είναι προφανώς ανιστόρητος και απαίδευτος ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας, ο οποίος καθώς φαίνεται παραγνωρίζει κάποια «μικρά» γεγονότα του παρελθόντος. «Μικρό» θεωρούσαν οι Τούρκοι του 1821 εκείνον τον αρχιμανδρίτη από την Πελοπόννησο που ανέτρεψε τα δεδομένα της εποχής σε σημείο να τον ονομάσουν Σεϊτάν-Παππά (διαβολόπαππα). Αναφερόμαστε φυσικά στον Παπαφλέσσα. «Μικρό» ήταν εκείνο το πολεμικό καράβι, που μόνο του δύο φορές το 1912 κατεναυμάχησε τον τουρκικό στόλο, ώστε να το ονομάσουν Σεϊτάν-Παπόρ (διαβολόπλοιο). Μιλάμε βέβαια για τον «Αβέρωφ». Δύο αποσπάσματα ελαφρού πεζικού ήσαν όλα-όλα εκείνος ο «μικρός» στρατός που ανέτρεπε τα ερείσματα των Τούρκων, ώστε να τον ονομάσουν Σεϊτάν-Ασκέρι (διαβολοστρατός). Πρόκειται, όπως καταλαβαίνει κανείς για τα ευζωνικά αποσπάσματα των βαλκανικών πολέμων.

Μετά τα Πάθη, η Ανάσταση;

Βιώνοντας τις ημέρες αυτές την κλιμάκωση του Θείου Δράματος, την δραματική κορύφωση της Εβδομάδος των Παθών, τη Σταύρωση και το τελικό θρίαμβο της Αναστάσεως εκ νεκρών στρέφουμε αναπόδραστα το νου στα πάθη της Πατρίδος και του Λαού μας και μάλιστα στα όσα υφίστανται τα τελευταία χρόνια καθώς και την αναλογία τους με το Θείο Δράμα.

Υπάρχουν όμως κάποιες ιδιαιτερότητες στην αναλογία αυτή που απαιτούν την προσοχή μας.

Από την μία πλευρά, ο Θεός περιεβλήθη την ανθρώπινη υπόσταση για να βιώσει με ανθρώπινα μέτρα τα Πάθη και την Σταύρωση, αίροντας το δυσβάστακτο άγος της πανανθρώπινης αμαρτίας και εξαγνίζοντας το ανθρώπινο γένος με την Θυσία Του, χαρίζοντάς μας δια παντός με το Αναστάσιμο Θαύμα την Ελπίδα της Σωτηρίας μας.
Πρόκειται δηλαδή για μία εμπλοκή του Θείου στην πορεία της ανθρωπότητος με συγκεκριμένα χρονικά και τοπικά όρια, μια αλληλουχία γεγονότων που η Ορθόδοξη Διδασκαλία και Λατρεία αναπλάθουν  εις το διηνεκές.

Φυλετισμός, Οικολογία, Δημογραφία.

απόσπασμα του Νίκου Καζαντζάκη από την "Ασκητική"
που αναφέρεται στην ράτσα.

Μία παρεξηγημένη σήμερα έννοια είναι ή έννοια τοϋ φυλετισμού. Τό επικρατούν πολι­τικό σύστημα έχει φορτίσει αρνητικά τίς έν­νοιες «φυλετισμός» καί «φυλή» γιά νά μπόρεση νά παραγάγη τόν ανθρώπινο τύπο πού τού χρειάζεται, τόν άνθρωπο - ρομπότ.

Ή φύσις παρήγαγε τό ανθρώπινο είδος σέ διαφόρους τύπους πού ονομάζουμε φυλές. Κάθε φυλή έχει όχι  μόνον τά δικά της εξωτε­ρικά γνωρίσματα αλλά καί κυρίως, τό δικό της εξελικτικό επίπεδο καί τίς δικές της έμφυτες κλίσεις καί ψυχοπνευματικές ικανότητες. Ι­στορικά ό άνθρωπος δέν έχει έμφανισθή σάν άτομο, άλλά σάν ομάδα, τήν ομάδα αυτή πού ονομάζουμε κοινότητα. Ή φυσική βάσις μιας κοινότητας υπήρξε πάντοτε ή φυλή, διότι αυ­τή είναι ό μόνος κοινός παρανομαστής τών άτόμων τής κοινότητος ό όποιος μένει αναλλοίωτος κατά τήν διαδοχή τών γενεών καί επομένως μπορεί νά εξασφάλιση τήν απα­ραίτητη σταθερότητα γιά τήν διαμόρφωσι τής «προσωπικότητος» τής ομάδος, τής κοινότη­τος ή τοϋ "Εθνους. 

Ή Ιδεολογία του Περικλή Γιαννόπουλου

Πάντα σ' εποχές εθνικών κρίσεων, τό Έθνος τρέφεται ασυναίσθητα πρός τόν εαυτό του, πρός τίς ανεξάντλητες προγονικές ρίζες κι αναζητά εκεί τή δύναμη γιά τήν παραπέρα πόρεια του. Απ’ αυτή τηv πλευρά πρέπει νά εξετασθεί καί ή προθυμία μέ τήν οποία τά λογοτεχνικά καί πνευματικά σωματεία της χώρας έπεκρότησαν τήν πρωτοβουλία τής Πανελληνίου Ενώσεως Αγωνιζομένων Νέων (Π.Ε. Α.Ν.) για  τον εορτασμό του 1964 σάν «Έτους Περικλή Γιαννόπουλου». Γιατί σήμερα, που τά διεθνιστικά κηρύγματα καί «ρεύματα» απειλούν τήν εθνική μας υπόσταση, μόνο ή επιστροφή στίς εθνικές μας πηγές καί μάλιστα μέ τρόπο έντονο, σάν αυτόν που διδάσκει ο Γιαννόπουλος, μπορεί νά σώσει τό γένος των Ελλήνων άπ' τόν καταστρο­φικό δρόμο των «υπερεθνικών ενοτήτων» και νά τό καταστήσει καί πάλι άξιο της ίερής του αποστολής.  Ό Εθνικισμός που κήρυκας του έγινε ό Περικλής Γιαννόπουλος καί πού τή φλόγα του φούντωσε στά στήθη τόσων φωτισμένων πνευμά­των πού κινήθηκαν γύρω του καί σύμφωνα μέ τά διδάγματα του (Αγγ. Σικελιανός, Αγγ. Χατζημι­χάλη, Δημ. Πικιώνης, Ι. Δραγούμης, Μυρτιώτισσα κ.ά.) ήτανε κάτι τό τέλεια διάφορο όχι μόνο από τόν μέχρι τότε μά καί άπό τόν σήμερα εννοούμενο. Ήταν ό "Ελληνικός Εθνικισμός, τά πλαίσια τοΰ οποίου αυτός ξανατοποθέτησε στή σωστή του βάση.

UPPER MACEDONIA, ΤΑΠΕΡΜΑΝ-ΚΥΔΩΝΙΑ

H κυβέρνηση της δεύτερη (και τελευταία;) φορά Αριστεράς προσπαθεί να παραχώσει τη Μακεδονία (ταμένη από το ΚΚΕ στους Σλάβους ήδη από το 1949) σε λεκτική σύνθεση. Οι προκλήσεις πολλές, οι ικανότητες λίγες και η αποφασιστικότητα ακόμα λιγότερη. Αρχικά την προδοσία της παραχώρησης τιτάνιου ονόματος (Μακεδονία) σε αστείο νανοκρατίδιο προσπάθησαν να την… περδικλώσουν στο Gornamakedonja. Βόρειος Μακεδονία, δηλαδή, με μια σλαβόγευστη σος ταρτάρ (το «γκόρνα»). 

Ούτε κι αυτό δέχονται οι Σκοπιανοί, προφανώς επειδή η διπλωματική δεινότητα των τάχα μου «δικών μας» (η οποία είναι ευθέως ανάλογη της πολιτικής τους ικανότητας και της σχέσεως που έχουν με τα ελληνικά πράγματα) είναι σαν μποζόνιο Χιγκς σε μέγεθος. Οι ιστορικοί πορτοφολάδες του κρατιδίου έχουν καταλάβει πόσο μπόσικη είναι η ελληνόφωνη πολιτική τάξη και θα ζητήσουν χίλια για να λάβουν χίλια ένα. 

Το παλαιό ψυχορραγεί και πεθαίνει. Το νέο κυοφορείται αλλά…

γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Είναι η πολιτική και ιδεολογική πραγματικότητα του σήμερα της Ελλάδος. Το παλαιό ψυχορραγεί και πεθαίνει ενώ το νέο κυοφορείται αλλά …δεν έχει δει ακόμα το φως.

Βρισκόμαστε στο ενδιάμεσο διάστημα όπου, η γηραλέα και ανίκανη για δημιουργία πολιτική και πνευματική τάξη της χώρας, προσπαθεί να πείσει το Λαό των Ελλήνων πως είναι ακμαία και ικανή να προσφέρει κάτι νέο.

Βρισκόμαστε στο ενδιάμεσο διάστημα όπου, κάτι νέο που κυοφορείται δείχνει να είναι υγιές και ικανό να εκφράσει τους πόθους μιας ικανής διαδοχής, μιας διαδοχής που θα ξαναδώσει λάμψη στον Έλληνα Άνθρωπο.

Μήν κάνετε τούς ψόφιους. Προκαλέστε τους !

Δουλεύεις στήν τράπεζα.
Σού πετούν μία μολότοφ, σέ καίνε.
Σού λένε, τί ήθελες νά πάς στή δουλειά σου. Είχε απεργία. ......
Μήν προκαλείς. 

Ανοίγεις τό μαγαζί σου. Σού πετάνε μία μολότοφ. Στό καίνε.
Έχει πορεία ρέ φίλε. Κλείστο.
Τί προκαλείς;

Πηγαίνεις στό πανεπιστήμιο.
Θές νά σπουδάσεις. Έχουν κατάληψη.
Λές μία κουβέντα.
Σέ δέρνουν καμία δεκαριά αναρχοαριστεροί. Προκαλείς ρέ φίλε.

Οδηγείς στό δρόμο. Πέφτεις σέ πορεία. Μένεις εγκλωβισμένος δύο ώρες. Δέν λές κουβέντα. Γιατί προκαλείς.

Άγνωστοι Ήρωες

Το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο νου όταν ακούμε Αρχαία Ελλάδα είναι οι Ήρωες της, κακά τα ψέματα. Δεν είναι ούτε ο εκπληκτικός Επιτάφιος του Περικλή ούτε ο διορατικός Πανηγυρικός του Ισοκράτη! Άντε ίσως σκεφτόμαστε και τον Παρθενώνα δεύτερο ή τρίτο. Όταν μιλάμε όμως για εκείνη την εποχή ο νους μας ταξιδεύει συνειρμικά στην εικόνα ενός ρωμαλέου άντρα με προβιά λέοντος στην πλάτη και ένα τεράστιο ρόπαλο στο χέρι να εκτελεί τους δέκα Άθλους του για να εξιλεωθεί. Πριν βιαστείτε να πείτε για δώδεκα, κλείστε το χαζοκούτι Συνέλληνες μου, αφήστε το survivor και την βικιπίντια… 

Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

Είναι ωραίο να τις βλέπεις. Ακόμα κι αυτές που  γίνονται επί δεκαετίες και δεν ανακοινώνονται αλλά χρυσοπληρώνονται

Η παρέλαση της Μεταπολίτευσης άνοιξε με το επιβλητικό πέρασμα της μεραρχίας υποβρυχίων και επιγείων εθνικών καταστροφών. Οι βετεράνοι εκποιητές εθνικών ιδανικών και υλικών και πνευματικών αποθεμάτων της Ελλάδας, υπουργοί, πρωθυπουργοί, επιχειρηματίες, πρυτάνεις, δημοσιογράφοι, καναλάρχες, μπετατζήδες, μάνατζερ, τραπεζίτες, τροϊκανοί, Γερμανοί και Αμερικανοί, λοιποί συγγενείς αλλά και άλλοι πολλοί, οι χειρότεροι

Ωρέ Καπεταναίοι…..

γράφει ο Πολύδωρος Ιππ. Δάκογλου

Εκείνα τα «Πέτρινα Χρόνια» του οργανωμένου αγώνα, ήταν βίωμα ζωής για μένα και τους συναγωνιστές μου, το σύνθημα «Όλοι Ενωμένοι για τον Κοινό Αγώνα».

Άλλοτε το καταφέρναμε και άλλοτε όχι. Προσπαθούσαμε όμως. Λειτουργούσαμε χωρίς αποκλεισμούς. Δημιουργούσαμε «πλατφόρμες κοινού αγώνα». Αναγνωρίζαμε το αγωνιστικό παρελθόν όλων… όσων και όποιο είχαν. Ακόμη και στις εκλογές, το παλεύαμε για την δημιουργία κοινού σχηματισμού. Σκοντάφταμε, συνήθως, στα καπετανάτα και τους καπεταναίους.

Αν και το ΕΝΕΚ ήταν μακράν ισχυρότερο από όλες τις άλλες Πατριωτικές και Εθνικιστικές κινήσεις, δεν σταματούσαμε να εκπέμπουμε το ενωτικό μήνυμα συνεχώς. Όμως, οι καπεταναίοι προτιμούσαν να μην συμμετέχουν σε βάση ισοτιμίας και ακόμη χειρότερα, τους βλέπαμε να συντάσσονται με το σύστημα, για να ανακόψουν την πολιτική πορεία των νέων Ελλήνων Εθνικιστών.

Δεν πήγαν στην κηδεία του ήρωα της Κύπρου! (του Ευθυμίου Πέτρου)

«Έβγαλαν την υποχρέωση» με λίγα στεφάνια

Δύο αγήματα αποδόσεως τιμών συνόδευσαν τον ταξίαρχο Γεώργιο Παπαμελετίου στην τελευταία του κατοικία. Το ένα ήταν το «επίσημο» που έστειλε το ΓΕΣ σύμφωνα με τα προβλεπόμενα. Το άλλο ήταν οι συμπολεμιστές του, οι «Κομμάντος '74» που φόρεσαν πάλι τις στολές τους για να τιμήσουν τον διοικητή τους. Γενιές καταδρομέων ήσαν εκεί. Όχι όμως και οι ηγεσίες. Ούτε η στρατιωτική, ούτε η πολιτική. Τι ήταν το σημαντικότερο που είχαν να κάνουν και δεν βρήκαν το δρόμο για τον Ασπρόπυργο να πάνε να τιμήσουν τον ήρωα της Κύπρου; 

Εκεί θα λυθούν οι διαφορές μας είτε το θέλουμε είτε όχι.

Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι οι στρατιωτικοί μας που κρατούνται από τους Τούρκους «φίλους και συμμάχους» για εντελώς γελοίους λόγους, έχουν προκαλέσει το ενδιαφέρον, την αγάπη και την συμπαράσταση Ελλήνων τε και Αλλοδαπών, προς αυτούς και τους γονείς τους που αγωνιούν για την τύχη τους.

 «Βοηθάει», βέβαια, και η τηλεόραση που το παρατραβάει και το στρέφει προς άλλες, συγκινησιακές, ατραπούς καθώς και οι διάφοροι κύκλοι που οργανώνουν συλλαλητήρια και ποδηλατοδρομίες λες και θα συγκινηθεί κανένας Τούρκος αρμόδιος για να ελευθερώσει τα παλικαριά μας.

 Ας καταλάβουμε ότι βρισκόμαστε σε καθεστώς «ακήρυχτου» πολέμου που μας έχει επιβληθεί εδώ και αρκετό καιρό όπου σε κάθε φάση του, χάνουμε και από κάτι είτε αυτό είναι άνθρωποι είτε αεροπλάνα είτε ελικόπτερα είτε πλοία.

 Ο θρήνος και ο οδυρμός, εν καιρώ πολέμου, είναι συνυφασμένος με τη ζωή του

Οικογένεια: Η θρησκεία του Έλληνα

Είναι σοβαρό ελληνικό πρόβλημα η αυτάρκειά μας... Σε μια προηγμένη χώρα, οτιδήποτε λέγεται συζητιέται, εδώ οτιδήποτε λέγεται έχει εχθρούς και φίλους και τελειώνει. Η αυτάρκεια, ως πανάρχαιο ελληνικό μειονέκτημα, γεννιέται μέσα στις θωπείες και στα αγκαλιάσματα της οικογενείας, μας ανατρέφει σε κλειστό κύκλο συναισθημάτων ως μοναδικότητες και δημιουργεί ανθρώπους που είναι ανίκανοι να συνεργαστούν». 

Στέλιος Ράμφος, ομιλία στο Φόρουμ των Δελφών, 3/3/2018

Οι άγγελοι της παρακμής έχουν εξαιρετικές δημόσιες σχέσεις. Γι’ αυτό και ο κόσμος περιμένει με ανοιχτό το στόμα την επόμενη δόση ασυνάρτητου αντικοινωνικού δηλητηρίου. Ο Στέλιος Ράμφος από το Φόρουμ των Δελφών επιτέθηκε στη φύση της ελληνικής οικογένειας, χαρακτήρισε την αυτάρκεια «πρόβλημα» της Ελλάδας και καταχειροκροτήθηκε από αδιάφορους, αδαείς, ξενοκρουσμένους και λοιπούς. 

«Ο Μάρτιος μήνας στην Πελοπόννησο μυρίζει επανάσταση» Δημήτρης Καμπόσος

«Ο Μάρτιος μήνας στην Πελοπόννησο μυρίζει επανάσταση», έτσι άρχισε την ομιλία του ο Δημήτρης Καμπόσος στο Πανηλειακό συλλαλητήριο για τη Μακεδονία και τους δύο «ομήρους» στρατιωτικούς, που ξεκίνησε στις 12 το μεσημέρι της Κυριακής (18/3) στην πρωτεύουσα της Ηλείας, τον Πύργο.

 Ο δήμαρχος Άργους - Μυκηνών ήταν κεντρικός ομιλητής στο συλλαλητήριο,

Γιώργος Γαλέος: «Η σημερινή κυβέρνηση είναι το καλό παιδί των ξένων, ό,τι της λένε κάνει»

Συνέντευξη στη Δήμητρα Μυλωνά του Γιώργου Γαλέου  

Στιγμή δεν το σκέφτηκε… Ήρθε από την Ελβετία, όπου δραστηριοποιείται επαγγελματικά, για να δώσει το παρών στο εθνικό σάλπισμα για την Μακεδονία ΜΑΣ, προκειμένου να συμμετάσχει στα συλλαλητήρια που έγιναν στην Θεσσαλονίκη και την Αθήνα. Ο λόγος για τον οικονομολόγο, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Ζυρίχης και πρώην βουλευτή Αργολίδας της Χρυσής Αυγής, Γιώργο Γαλέο. Μαζί του είχαμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση σχετικά με την οικονομική κατάσταση της Πατρίδας μας και τα επόμενα βήματα που πρέπει να ακολουθήσουμε για να σταθούμε στα πόδια μας και να μην είμαστε έρμαιο κανενός εγχώριου ή ξένου δανειστή.